യ്രീരാമഖ റെ
ത
ത്രി വപ്രദഷാനനഠ
പ്രബന്ധം.
കെരച്ചി
മലയാള ടം പ
ന ടടത്തോടതതാത്ത്തു
10 1 77 സ്സ്,
10101100, ൧00184 ടനന0.
ശ്രിരാമല മ്മഗ്രഷ്ഥാചലി
ത്രീപരദഹന
പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തുന്നതുു് .
അഞ്ജന
കോപ്പി ൫൪
ധം
ളേ: മധോളോദയം പ്രസ്സില് അച്ചടിച്ചത്.
എ പ്ര
പ്രസ്മാവശ
അമുദ്രിത ങ്ങജായ ഭാഷാഇന്ഥങ്ങഥം തേടിപ്പിടിച്ചു
അബമദ്ധം കൂട്ടാത്ത വിധത്തില് അച്ചടിച്ചു പ്രസിദ്ധപ്പെ
ടുത്തുന്നതു് ഭാഷാപരിഷ്റുമനെമാറ്റുങ്ങളില് ഒട്ടും അപ്രധാ
നമമല്ലാത്ത ഒന്നായിട്ടാണ് ഭാഷാപരിഷ്ഠുരണക്കമ്മിറരി ചി
ചാരിച്ചിട്ടുള്ളത്ളു് . ഭാഷാസാഫിതൃത്തിലെ അമുദ്രിതഗു൩ഥ൧
ങ്ങളില്പച്ചു് ഒരു പ്രധാനസ്ഥാനം പലംിക്കുന്നപയാ
ി ചന്മൂപ്രബന്ധത്ങലം എന്നതിന്നു സശേയമില്ല, അ
തിനാലാണ് അല്ലകാലത്തിനുമമുന്യ ഗൌരിചരിതം മുത
ലായ ചില അമുദ്രിതചന്നുപ്രബന്ധങ്ങറം കമ്മീറിയില്
നിന്നു പ്രസ്ധിദ്ധപ്പെടുത്തുകയുന്നൊയിട്ടുള്ളതക്. അതി
നെത്തുടന്നുകൊണ്ടു്, തുപ്പൂണിത്തും ഈടുലപ്ലൂ്രന്ഥശാല
യിലെ ൧൧൧ ചാം നബവ൪ ത്മളിയേഖ്രള യിനി
പകത്തി ചില ചന്തൃപ്രബന്ധങ്ങം ടിപ്പുണിയോടു കൂടി
അച്ചടിച്ച പ്രസിദ്ധം ചെയ്താന് കമ്മിറി തയ്ൂറോക്കില
ന്നുണ്ട്. അലഖയിലെന്നോണു മഫാജനങ്ങളുടെ മുമ്പില്
അലതമിപ്പിക്കുന്ന ഈ ത്രിപുരദഹനം".
ഭാഷാസാധിത്യത്തിനെെ ചരിത്രകാലത്തെ ജഇത്തുക്
യി ഭാഗിക്ഷാമെദം।ല് ചന്പൃയപ്രബന്ധങ്ങളുടെ കാലം
ഇുതുരാജനായ വസന്തം തന്നെയാണെന്ന്” പരയാധുന്ന
താണു. ഈ ടൂതുപില് നാനഃപ്രകാരങ്ങളിലുള്ള പ്രബന്ധ
11
പ്രസ്യനങ്ങഥം പിരിഞ്ഞു സാഫിത്യാരാമത്തെ പല പ്രകാ
തത്തില് ശോഭിപ്പിക്കുന്നു. നയനാനാന്ദവും ്രാണപ്രീതിഷു
മുജ്യവാക്കുന്ന സുരജിലകസുമത്ങാാ., ശ്രപണങ്ങളില് അമൃ
തവഷം ചെയ്യുന്ന കോകിലാലാപടം ഭഗേത്ധങ്കാരം മുത
ലയേഖം ത്വടിനെ സുധാദ്രവത്തിലാറാടിക്കുന്ന മന്ദമാരു
തന് രതസനയെ ദിപ്യസഖമനുഭപിപ്പിക്കുന്ന മകരന്ദം മു
തലായവ ഈ ജതുചിലെ അസാധാരണചിഭവങ്ങളുത്രെ.
ഈ വാസ്ന്തികലിഭൂതികളെ അനുഭലിക്കേണമൊെന്നുട്ള
ആയ്രഫത്തോടുകൂടി സാഛിത്യാരാമത്തില് സ്വൈരവി
ഫാരമാരംഭിക്കുന്ന സഫ്ൂടയജനങ്ങള്ം അഭൌമമായ ഛു
തോഖരു ദീ ചയലോകത്തില് പ്രചേഷിച്ചാലെണ്പോലെ
ചമല്കൃതമതികളായിച്ചുമയുന്നു.
മേല് പ്പുരഞ്ഞ ചാസന്തലാസേരങ്ങളുിര സാഷ്മിത്യമ
രാമത്തില് ലികസിച്ച പ്രബന്ധപൃഷ്ടുങ്ങളെ അഴകിലും
ചസേനയിചുമുജ്ള തരതമജാലം പുരസ്ത്,രില്ല' ഉത്തമം മ
ദ്ധയ്യമം അധമം എന്നിങ്ങനെ മൂന്നിനമായി വിഭജിക്കാം.
നയനാസേചനക ഞം ലാസനാഭാസുരങ്ങളും മേധുമദ
മണമോലു""ന്നവഷുമായിട്ടുള്ളപ ഒന്നാമത്തെ ഇനത്തിലും,
ആക്ടതിഗുന്നംകൊണ്ടും വാസനാവൈഭവഖംകൊണ്ടും അ
ല്പം താഴ് ന്നു നില്ക്കുന്നവയും എന്നാല് ആകപ്പാടെ 1]
ശ്വശില്ലിയുടെ ശില്പകലനൈപുണ്യുത്തെ പ്രകടിക്കന്നുച
യുമായിട്ടുള്ളവ രണ്ടാമത്തെ ഇനത്തിലും. ആകൃതിയിലും
പ്രകൃതിയിലും അതിലും ഗുണം കുറഞ്ഞുവ മൂന്നാമത്തെ ഇ
നത്തിലൂം അന്തര ചിക്കന്നത്തണ്ട്. രാമായണചന്മും നൈ
ഷധചതമ്പും, കൊടിയലിരഫം,, കാമദഫനം രാജുരത്നാവ
1]
ലീയം മുതലായവ ചന്മയപ്രബ്ചന്ധങ്ങളുില് ഇത്തമസ്ഥാന
ത്തെ അഫിക്കുന്നചയാണെന്ന സഫ്ുദയജനസമ്മതമാക
ന്നു. ശേഷമുള്ളച നിപ്ുണന്മാരായ നിതരുപകമ്മാരുടെ അ
ഭിപ്രായേമനുസരില്ലു യഥാസ്സഭേഖം മദ്ധ്യമങ്ങളായോ അ
ക്ധമങ്ങളായോ പിഭജിക്കാധുന്നതാണ്ട് .
ഉത്തമങ്ങളായ എല്ലാ വസ്തൂക്കമുടേയും മല്ചത്തിം
ചരി്ത്രട മുതലായവ ഒര്മപ്പൂറരി തത്തപഗചേഷണചൈ
യയൂന്നതില് മനുഷ്യനെ മനസ്സ്” നിരപേക്ഷമായ കൊത്തു
കുത്തോടും തീവ്വചേഗത്തോടുക്ഛടി പ്രചത്തിക്കുന്നു. മദ്ധ്യ
മങ്ങളായ ഖസ്ക്കളുടെ കാായ്ലുത്തില് അതു മദ്ധ്യലേഗ
ത്തോടും പ്രയോജനാപേക്ഷയന്ുസരിച്ചും മാത്രമേ ധ്യാപ
രിക്കുന്നു. അധമവസ്തക്കളൂുടെ വിഷയത്തിലാകുട്ടെ മ
നുഷ്യയബ്ദദ്ധിയുടെ ജിജ്ഞാസ ുഷ്ടുഭൂമിയിലെ പ്രസ്പവം
പോലെ വഥദി പരണ്ട പോകുന്നു. ജിയഞാസ്യിലുൂള്ള ഈ
ഭേദം ജ്ഞാനത്തിലും കാണാതിരിപ്പു൯ തരമില്ല. പ്ര
കൃതമായ സാഫിത്യാരാമത്തിലെ പ്രബന്ധപുപ്യുത്ങ ളിലും
ഇത്തമഞ്ങജയേവയുടെ ഉഇല്പത്തിചിത്രാദികം പര
ക്ഷെ പരിജ്ഞാതങ്ങളാണെമിലും. മദ്ധങ്ങളായുള്ളച
യില് പലതിനെയും തത്ത്വം ആതം അറിയാതെ
യാണു കിടക്കനനാതുു . അപയുടെ ഉത്മവത്തിന്ന ഫേതുക്ക
മായ കലിദ്മമങ്ങളുടെ പേര്പോലും ആരും അറിയാതെ
യണിടിക്കുന്നതു്. ഏന്നാല് ഇതു ജനങളുടെ ജ്ഞാന
വൈകല്യത്തെയല്ലാതെ അപയുടെ ഫുണലൈരള്യത്തെ
സ്തൂചിപ്പ്ിക്കുന്നി ചല.
പ്രകൃതമായ ത്രിപുരദേഫനം മേല്പ്പഠഞ്ഞെ രണൊശ
,
ത്തെ ഇനത്തില് മേലേക്കിടയില് ചെടുത്താലുന്ന ലര ച
ന്മൂപ്രബ്ന്ധമാണ് . പൂരാണപ്പസിദ്ധമായ ത്രിചൂരാസുര
ഭഒഫനം തന്നെയാണ് ഇതിലെ പ്രതിപാഭ്യലസ്തര. ലേകേ
ത്രയകണ്ടെകനായ താരകാസുരനെ ദേചസേനാപതിയായ
ത്രീസുബ്രദ്മണ്യയസ്വമി നിഗ്രഫിച്ചതിന്നുശേഷം ആ താമ
കാസുരെറ പുത്രന്മാരായ പിഭ്യന്മാലി, കമലാക്ഷന്; താ
രകാക്ഷ൯ എന്നിചര് പരമശിചനെ തപസ്സ്റകൊണ്ടു പ്ര
തൃക്ഷനാക്കി അപിടുത്തെ തൃക്കയില് നിന്ന് ക്യുരാലും ആ
ഭേദ്യവും അത്യാശ്ചയ്യുകരവും **അഖിലശസ്സൂസ്രടദ്റാദി
ത്സ "വുമായ മൂന്നു പുരങ്ങളെ സ്പാലാഭിച്ച. ആ ത്രിപുമ
ങ്ങളുിലിരന്നും കൊണ്ട്” അവക്ഃ യഥേഷ്ടം പനങ്ങളില്
സഞ്ചരിക്കാമെന്നും. പന്തിരാത്നു കൂട്ടമ്പോളൊരിക്കല് എ.
പിടെവച്ചെടംിലും അഖക്ഃ തമ്മില്ക്കാണുഖവാന് സാധിക്കു
മെന്നും അങ്ങനെ കണ്ടൈത്തുന്ന സമയത്തു ശിചന്ത
ഒന്നെ ഒരു ശരംകൊണ്ടെ മൂചകേയും ഒരുമിച്ചു കൊന്നുലെ
ഭംലല്ലാതെ അക്ക മരണം ചരികയില്ലെന്നും അലര് പ
രവൂം ഖാങ്ങി. പരഖാഭത്താല് മദാന്ധമ്മരോയിച്ചമത്ഞെ
ത്രിപുരന്മാര് ത്രൈ ലാകൃത്ത ലെങ്ങും നിരയം സഞ്ചരി
ച്ചം സ്വഗ്ലൂഭൂമിപാതാളങ്ങളില് പസ്ധിക്കുന്ന സകല ജീചി
കമേയും ദ്ദോഫിക്കുചാന് തുടങ്ങി. ശിചനെ മത്രം ഒരു
ഖിധത്തിലും മുഷിപ്പിക്കാതെ കഴിക്കുവാന് വേണ്ടി അലര്
ഭസ്മുരദ്ദാഷ്ഷാടികളുായേ ശിചചിചങ്ങളെട്ധരിച്ചു പതി
പായി ശിവച്ചജചെയ്തു പോന്നു. അക്കാലത്തു് ത്രിപുരപി
ഡയാല് ദേഖലോകുത്തുനിന്ന് ഭഷ്ടൂന്താരാക്കപ്പെട്ട ഇന്റ്രാ
ദ്ര്ദേഖന്മാര് ത്രൈലോക്യക്ഷകുനും അസ്ുരാന്തകനമായ
മഫാലിഷ്ത്റുവിന്െ തിരുമുമ്പില് ചെന്നു സങ്കടമുണത്തി
ന
ച്ച“തൂിപുരോപദ്രവം തീത്തുതരേണമെന്നപേക്ഷിച്ചു. ശി
ചെ ശരംകൊണ്ടല്പാതെ ത്രിപുരമ്മാക്ട മരണം ഭധി
ക്ഷയില്ലെന്നു ലാസ്ത്രവം ധരിച്ചിട്ടു്ള പിഷ്ണുഭഗവാന് കൈ
ലാസത്തില്ച്ചെന്ന് ശിചനെക്കണ്ടു ദേഖന്താരുടെ ക്രയ
ത്തില് ഉദാസീനനൊെന്ന നിലയില് ചിലതു സംസാരിക്കു
കു ണ്ടായി. അതില്നിന്നു ശിചന്നു ത്രിപുരന്മാരിലുള്ള
ലാത്സല്യൃത്തിന്നു ഫാന്ിചന്നലേല്ലാതെ ത്രിപുരന്മാരെ ന
ശിപ്പിക്ഷവാനേ ലഴിയില്ലെന്നും അവരുടെ ശിലഭക്തിക്കു
ഫാനിചന്നുലെങ്കിലല്ലതെ ആ പാത്സല്യം ഒട്ടു നംശിക്കയു
മില്ലെന്നും ഖിചാളിച്ചു ലിഡ്ണുഭഗചാന് ബ്ബുദ്ധമുനിയുട്ടെ
ചേഷം ധരിച്ചു് ബെൌദ്ധശാസ്ടും നിമ്മിച്ച് ഭക്താഗഗഥ
ണ്യനായ നരേദമുനിയെ ശിഷ്യനാക്കി തന്െറ ഒഷമിച്ചു
കൂട്ടി. ത്രിപുരന്മാര് ഒത്തുചേരുന്ന ബോധിപല്ലക്ഷത്തിനെദ
ചുയട്ടിലിരുന്നു ശിഷ്യനെ പടിച്തിക്കുപാനതുടങ്ങി. അസുര.
മൊ അചിടെ ചെ ന്നുപ്പ്യോലം അത്തൂതത്രുപനായ ബ്ദദ്ധമു
നിയേയും ശിഷ്യനേയും കം ണ്ട വിവരങ്ങ ചോദിച്ചരി
തത്തു. തദനന്തരം ബുദ്ധമുനിയും ൈത്യന്മാരും തമ്മില്
ബെരമ്ധശാസ്രൂത്തേയും ശൈവസ്ധിദ്ധാന്തത്തേയും വിഷയി
കംഥിച്ചു ദിഗ്ലകായ ഒരു ലാദം ടത്തി, ബൌദ്ധശാസ്രുപ്പ
കാരം പ്രത്യക്ഷമായി കാണപ്പെടുന്നതു മാത്രമേ സത്ത്യമാക
യു്ളുവെന്നുട്ചേ ശിവസ ചാഷ്ുഷപ്രത്യക്ഷലിഷയമല്ലയ്ത്
മാല്. മിത്ഥ്യാകപ്പിതനാണെണ്ടം *ബരദ്ധമുനി। ലാഭിച്ചു.
ശ്രിവ൯ മാത്രുമേ സത്യയമായിട്ടുള്ള വെന്നും തല്ഭിന്നമായിട്ടു
അതെല്ലാം മിത്ഥ്യയാണെന്നും തരിപുരമ്മാര് പ്രതിചാദിച്ചു.
ഈ ഗംഭീരമായ വാദത്തില് ഇരുപക്ഷടാക്ടം സ്വികാഷ്യമാ
[11]
യ ഒരു ിഴ്്റയം വരുത്തുവാന് പ്രയാസമയേപ്പ്യോം കാ
യും ഒരുപരിക്ഷകൊന്ടു തിച്ചപ്പുടുത്തണമെന്ന് ബുദ്ധമുനി
പഠത്ഞു. ““ഞാന് ബെൌദ്ധശാസ്രുത്തിനെറ പ്രഭാവത്താല്
ഈ ബോധിപ്പക്ഷത്തെ ഇല്ലാതാക്കാം. നിങ്ങം ശിച്പ്രഭാ
ചത്താല് അതിനെ പീണ്ടും ജനിപ്പിക്കചി൯?? എന്നു പര
ത്തു മായാനിപുണനായ ബുദ്ധമുനി സവമായകൊൌമ്ൊ ആ
മഫാവ്വഷ്ഷത്തെ അദൂശ്യമാക്കി. ഇത്രയുമായധപ്പുഠം ദൈ
ത്യന്മാര് ശിവന് മിത്ഥ്യാകല്പിതനാണൈന്നുസമ്മതിച്ച ബൌ
ദ്ധമുനിക്കു കീഴടക്കി ധൌൈവചിഹനങ്ങം ഖലിച്ചെഠിഞ്ഞു
ബെൌദ്ധാമുദ്രകെ സ്വീകരിച്ചു. മ ട൯തന്നെ കലംഫപ്രിയ
നായേ നാരദന് കൈലാ സത്തില്ച്ചെന്നു ത്രിപുരന്മാര് പര
മശിചനോടട ചെയ്തു ധിക്കാരത്തെ അദിഷിക്കുകയും, അത്തു
കേട്ടു കുപിതനയേ ശിവന് ത്രിപുട സംഘാരേത്തിണ്ു മുതിര
ഷീ ടിചഡ്റ്റ. തത്സമയം മഹാമേരു വില്പായി, ലാസുകി
ഞാണായി, ഭൂമിദേചി ത്േരോയി, സ്തൂയ്യ ച ന്്രമ്മാര് തേരുരു
ളായി, ചതുല്വേടത്ം കുതിരകഷായി പിഷ്ണുഭഥലാന്
രസ്റ്രൂവു മാഷി. തത്താദൃശചാപാദികളോടുകൂടിയ രദ്രന്
ത്രെ ചെന്തിക്കനല് ചിരം.പു്ന മൂന്നാം തുക ണ്ണൂകൊ
ണ്ട് നോക്കി തരിപുരങ്ങളെ ദഫിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
“രത്നസസനേശമോസനം തജതാദ്രിശൃംഗനികേതനം
ശിഞ്ജിനികൃതപനനഗേശ്വരമക പൂത്തനലസ്ധായകം
ക്ഷി പ്രദശ്ധചൂരത്രയം തിദശാധ ഭെചരഭിചന്ദിതം
ച റൂ ശേഖരമാധ്രുയേമയികിംകം രിഫ്യതിചൈയമ ി
പ്തുന്നുട്ജ ചന്തരശേഖഡയസ്ത്ോത്രപപ്യം സുപ്രസിദ്ധമാണള്ലേോ.
ഈ കഥാലഡ്ല പുരാണകഥാപരിചയ മുജ വായ
|
കാക്ക നയനപ്രിതിയുളുവാക്കത്തക്ക പുത്ുമയൊന്നുമില്ല
ത്തതാണ് . എന്നാല്, പഴയ കഥാചസ്തുചിലും കവി പഠ
യത്തക്ക പുതുമ വരുത്തിട്ടണ്ടു . വാസനാശാലികളായ കു
പിക കേഖല്വം ജുരല് പിണ്ഡകുല്പമായ കഥാശരീര
ത്തില്ക്ൂടി ലണ്ണ്്ന്പലൈചിത്ര്യത്താല് പുതുതായ ഒരു
നീമോട്ടം?? പരുത്തി. കുഥാഗ്തുഷ്യാസ്ഥികളെ പാടഖഗ്വ
ചിത്ര കൊണ്ടു മാംസള മാക്കിത്തീക്ഷലാന് മതിയായല
മാണല്ലോ. പലപ്പ്യോഴം കേട്ടു പരിചയമ്യജ്മ ഒരു കഥ
വെറും ആ്യാനകഥ നത്ുപേണ നീട്ടിപ്പഠയുമ്പോഠം
ശ്രോതാക്കറാക്കതില് അസ്വസേം തോന്നും. പക്ഷെ സ്വ
ന്ദഭമനുസതിച്ചു' ലണ്ണന, ആശയവലിധേഷാം. ശബ്ദാത്ഥചാ
തുയ്യം മുതലായവയെ വി ന്യസ്ധിച്ചാല് അതുതന്നെ സ്യു
ദയന്മാക്ക് ആഫ് ജാടപ്രദമായിച്ചമയും, ഇപ്രകാരമുള്ള
ലൈചിത്ര്യധോനംകൊണ്ടെണ്് ചാസ്തുപത്തില് ചന്മൂ
പ്രബന്ധകാരന്മാര് ഖിജയം നേടിഷിട്ടുട്ളത്ു്. ഈ പിഷ
ത്തില് ദ്ത്രിപുരദഫനത്തിന്റര കത്താവു” ച ൃപ്രബ്ച
സ്ധകാരമ്മോരുടെ മുണണിയില് :നില്ല്യന്നില്ലെളംിലും പ
ണണിയിലല്ല നിലന്നതൊന്നു നിസ്സംശയം പറയാം.
ത്രിചുടമ്മോര് പരമശിചനെ ധ്യനേദൃഷ്ടികൊണ്ടു ക
ണ്ടതിനെ ചണ്സ്റിക്കുന്ന
ോടിടായും പ്രമബോധപ്പസ്രമണിപിള _
ക്ട ൯പ്രകാശം നനിവച്ച..
ഞൂ,ടേ മായാതമസ്ത്ഞ്ചയമറുതിപചെടട._
ത്താത്മദുഫ്യ ച തദാനീം
വ
ഗൂഡ കണ്ടാര് നറുഷോഞ്ചനനെഠി കുചജം
കാന്തിള്മ്ലാ സുഷ്ുമ്മാ_
നാഡികദ്ധ്യത്തിലേതേ പമമശിവമയം
ംഞ്ചി ദാശ്ചവ്യുപുഞ്ജും.?”
്ുന്നം., അവര് ശിചനെ പ്രതൃക്ഷമായി ൦ ണ്ടതിനെ ഖ
ള്സ്ലിക്കുന്ന
““പ്രത്യക്ഷിഭൂയ സാക്ഷാലമമകഠാപെരുമാ.
ഉയ്ാതോ വഖന്നനേരം
ചിത്രം ലാ,്്ാവതോ ദരേണതഭരതപസാം
ഭാനലാധിശവരാണാം
സച്ചോ മുല്ലട്ടേ രോദോധഖിചരമിടനിഠ_
ഞ്തങ്ങു കാണായിതപ്പേ.
മൂ ദ്യല്സ്തൃയ്യാഗ്നികോടിപ്രതിമതടയിനി_
ല്ലോരു തേജോലഖിശേഷം??
ന്നും
കോണപ്പെട്ട സമക്ഷം തദന തെജ്കിലെഴും
തേഭസസ്ൃസ്യ മദ്ധ്യേ
ചേണെത്തുര കാതുമോഗിീശപവരകലിക്ളുടാ_
നമ്ധമു ഗ്ധന്ദുരേഖം
ദിനത്രാണൈകദീക്ഷം മനസ്പി കിമപി! കൊ.
ളാഞ്ഞു തള്ള ।ക്കടക്കണണ്.
കോണില് പാടെ പടന്നീടിനഘനകജണം
പാവ്ൃതിഷാഗധേയം.
എന്നും. ദേധന്മാക്ട വിയ്ക്റുഭഗചാന് പ്രത്ൃക്ഷീഭപിച്ചതി
നെ ലണ്ണ്ിക്കനു
1
മണ്ില്ക്കാണായിതപ്പ്യോതുമരപരിഷദാം
തൃക്കടക്ക ണ്ചിലാസ്ംേ
തണന്നെക്കൊണ്ടേ ജഗദ്ര ക്ഷണ കലചിഖള _
ഒ്യന്നാമുഖ്യൂനുഭാലം
സന്നദ്ധേ ഭോഗിത്ല്ലെ തെളിചിനൊടുടസ്വമ.
സ്സിനമാ സേഖമാനാ൯
മന്ദസ്തിത്യ സനന്ദാദികുള്തെ നവസുധാ_
സ്യന്ദയാനന്ദയന്തം?
എന്നു
*ത്ധേരാരമോല്ലസിപൊന്നിന്തരിവള മുരതും_
മാരു വലൈകുണ്ണെനല്ലാര
ഭംഗ്യാ വീജുസ ഖെഞ്ചാമരമുദുപവനാ_
ധൂതപീതാംബരാഥഗും
അങക്കേമേയുന്ന ലക്ഷ്തീദഗചതിമുകംമന്_
കൊടും മിതേ തലോടി _
അന് കൈകൊണ്ടെന്തരാ ബന്ധുരരജചിചദനം
പേത്തു മാമോദമാനം??
എന്നും. മൂന്നാം തൃ്്്റില്നിന്നുല്ഗമിച്ചു അഗ്നിയെ
ലള്സ്്ിക്കുന്ന
4 കല്ലാന്തോദീപ്ഖൈശ്വാനരതുലനകല
ന്നാശ്തു രോദോന്തമാളം
കത്തിക്കാളിച്ചു മൂളെന്നതികഠിനമിര_
ച്യചകൈരു ജപല്വാര്മാ
ചം
കെല്ലേറും മു്ലൂരംചെന്നുട്കൊടുപിടിപെ-
ട്ടൊക്കെ ഒശ്ധവാ ത്രിലോകം
ഭസ്ലികത്തും ജഗല്ഘസ്മരമഖരശിഖ?
ക്ൃത്ുചര്ത്മാ ഭിഭീപോ
എന്നും മറവുമുള്ള പട്യങ്ങം കണിയും പ്രവാതുയുട? തമ്മി
ലുള്ള സാഗ്ലേേഷഖിശേഷത്താര ശ്രുവണാനന്ദകരമായ
ഉചനാവെൈഒലവംകൊണ്ടും മനോഥ്ഥതമായ ശം്യരത്ഥാല
പാരപുഷ്ടികൊണ്ടെം നിമതിംരയമാഷയ ഭക്തി ത്തിൻ
പരിസ്ധ ത്തികൊണ്ടും സമാനസന്ദഭത്ധിലുള്ള ഏത്ത കലി
യുടെ പദ്യങ്ങള്ളോടും കിടചിടിക്കത്തക്കലിധം ഉല്കൃഷ്ട
ങ്ങളുാകുന്നു.
ചിഡ്ണ്ൂഭഗചാന് ബുദ്ധമുനിയുടെ ലേഷം ധരിച്ചു
ബോധിപ്ൃക്ഷമലത്തില് ചെണ്നിരിക്കുന്നതിനെ ലണ്ണ്ണിക്ക
ന്ന “തദനു പതരച്ചയഷോസൌ്*” എന്നാദിയായ ഗദ്യം
അസാധാരണമായ ശബ്ദത്ഥേരംഗികൊണ്ട്” അത്യന്തം
ഫൃദ്യമായിട്ടുട്ട. കി ഒരു ചശ്യവാക്കാണെന്നുക്കൂതിനു
4 ഭയഭമതാരന്തേ ഘാന്ത ക്ൃതാന്തേ ജതോധശങ്ക രധടിതി ശ
ശാഭ്കേ സധിരുമികേലേ ക്ൃതപര। ദേപേ വപ ഭഥല
തി നിന്മതലിയ്യേ പവമാനേ പുനരചമാനാത്തേ ഖരണ
ചരിയ്രേ കുരുണാപാര്ത്രേ കഴി ന്നരരാജേ മ്ലിന്നതരാശോ?
ഇത്യദദി ഭാഥങ്ങഥം മകുടോദാഫരണങ്ങളാണ്ട് .
ബുദ്ധമുനിയും (൫ പുരാസുരന്മാതം തമ്മിലൃള്ള സംഭ
ഷണവും വാദപ്പതിചാഭലുമാണ്ട് ഈ ഗുന്ഥത്തില് ഏ
റവും മയോഫരതകായ ഭാഗം. ബുദ്ധമുനിയുടെ ചോല്ല
ത്തിന്നു ഭക്തിചപ്പുവ്യം തല കുനിച്ചു ശിത്യ്്ില് കൂപ്പുകൈ
1
വച്ചു” പഞ്ചാക്ഷരം ജപ്പിച്ചു് ശിചനാമേങ്ങളെ. ഇ ച്ൃത്തിലു
ചൂരി ച്ചുകൊണ്ടം പരമശിചന്െ അപ്പദാനങ്ങളളെ വൃക
ക്കൊണ്ടും മറുവടി പഠയുന്ന അസുരന്മാരുടെ ക്തി
സ്വൊയം പിണ്ണുഭഗവാനെറ ആന്തരമായ പ്രശംസ
പരത്രിഭചിക്കുന്നു. ശിപ്രഭാചത്തെ നിരസിച്ചു കൊണ്ടെ ഭ
ഗവാന് സ്വോല്പ്രാസ്പമായിട്ട' “ശിപനനെന്നു പരയപ്പെട
സ നിങ്ങളുടെ ഈശവരന് ആര് അദ്ദേഫമാണോ ഈരേ
ടു ലോകതഞ്ങാക്കും നാഥന്, അദ്ദേഹത്തിന്നു പ്രായമെന്തു
ദേഫമെങ്ങനെ. ൃഫമെഖിടെ., ജനനം ഏതു വശേ
ത്തില്” എന്നു തുടങ്ങിയ ചോദ്യങ്ങഥം ചോടിക്കുന്നതി
1) ഫാസ്വയരസത്തിഒന്൭ പിസ്റ്റൂത്തി സവ്യരേയും രസി
പ്രീക്ഷാനതാണ്ട്..
ബുദ്ധമുനിയുടെ പരമിഫാസത്തിയൊത്ര ശക്തിയു
ണ്ടോ അതില് കൂടുതചയേ ശക്തി തരിപുരന്മോക്ഷ പരമശി
ചനിലുള്ള ഭക്തിക്കും ഉണ്ട്”. ം
സ്വതന്ത്രമീശം ഭജതാം വിധേയം
ജഥല്പ്രളം വാങ് മനസാതിടൂരം
നിതാന്തരമ്യം നിഗമാന്തഗമ്യം
ജാനന്തി നോ മന്ദധിയോ മദാഗ്ധാഃ??
എന്നാദിയായ പട്യങ്ങം ഭക്തിഭരംകൊണ്ടെ തുലോം
ഗുരതരഞ്ങമാകന്നു. അതിനെ ഖണ്ഡിച്ചു ബൂഭദ്ധമുനി ചേ
ഭം തുന്മത്തവാക്യമാനൈന്നുംയ ശിചന്െറ ലിഷയത്തില്
ഷാംപ്രമാണുത്ങറാക്കം ഭംഗമുണ്ടെന്നും പരത്തിട്ടു' നി
ങ്ങളുടെ ഈശ്വരന്ന് സ്വതന്ത്രതയുണന്ടൈങ്കില് അദ്ദേഹം
യജ്വാഖായ ഒരുവന്നു നരകവും മഫാപാപിയായ മഒരുല
1]
ന്ന് സ്വദ്റ്രവും നലയമോ?? (പദ്യം ൭൭) എന്നു ന്യായം പ
ഞ്ഞു.
“സ്റ്രാനസ്ധ്യ ശക്യം മുഗതൂഷ്ണ്ലികാംഭോ
ജപസ്ധ്യ സാഖ്ധ്യോപ്യധികാ പരാദ്ധാല്
ശിലാച്ചനായാം വിഫിതം ഖപുഷ്ടുട
ശശസ്ധ്യ തൃഗേം ഭവതാം ഫി ലിംഗം?
എസ്നിങ്ങനെ പരിഫാസത്തിന്നു താഴികക്കുടംവച്ചും
രപ്രത്യക്ഷമത്രപമക്രിയമഷോ
ജന്മാന്വയാനാന്വിതം
മിര്ല്യാര്ഥം പരതന്ത്രമീശമനിശം
ലിഛ്പസ്യ സേവാട്ൂതാം
യുഷ്ടാകം കിമുഥൌമപേണ തപസാ
ഇഞഞാനേന മൌനേന കിം
ഭൂയിഷ്ഠശ്രമനിഷ്ണുലേഖലുനണാം
തത്ത്പതൃജദം പ്രക്രമാദ്*
എന്ന അത്യുജ്ജ്വലമായ പ്യംകൊണ്ട് സഥൌരലം സ.
പക്ഷത്തെ സ്ഥാപിക്കുന്നു. ഇതിനു തക്കതായ സമാധാന
മാണ് അസുരഖചനത്തിലുള്ള
**യതസ്സ്ുത്യാലാചപസ്സറഫചമസനാപ്രപോേലിഷയാ
നിചത്തന്തേയസ്തിന്സ്റ്റുരതിളചനംഭപ്പുണ ഇവ
ബഭച്ചിഷ്വക്കേനുജ്വലനമയതേജസ്പരയമിദം
സഭാഖദ്ദോതോഭാം വഘാതികലയാമസ്തുമനഘം
എന്നു തുടങ്ങിയുള്ള നിസദ്റ്ോജജ്വലങ്ങളു.ം ഭക്തിമസ്റുണ
ങ്ങളുമായ പദ്യങ്ങളെന്നു പറയാതെ കഴികയില്ല.
ഖദോനന്തമം ത്രിപുരന്മാർ പരീക്ഷയില് തോറവു
11
ശൈവച്ചിഹ്നങ്ങളെ ഉ പേക്ഷിച്ചതിന്മ ശേഷം കലഫപ്രി
യനായ നാരഭമുനിയുടെ പ്രവ്ൃത്തിയെപ്പഠയുന്ന
ഒ ഡ്ഥസഭ്രേമകതുഫലത്വരിത_
ചംക്രമപ്രസഭലോളിത_
സ്റ്റ ടികാക്ഷമണിമാലികോമുനിജ_
ലാദൂപേത്യരജതാചലം??
എന്നാടിയായ പദ്യത്തിലെ സന്ദദോ ചിതമായ രചനാ
വിശേഷം കൈലാസത്തിലേയ്ക്കേടിപ്പേകേന്ന നാരദമുനി
യെ നമ്മുടെ കണ്ണില് കാണിച്ചുതരുന്നതുപേലെ തോന്നു
ന്ന.
ത്രിപുരദഫനാനന്തരം പരമശിചന്െറ ക്രോധം ശ
മിപ്പിക്കവാന് വേണ്ടി ദേവന്മാര് ചെയ്യുന്ന :4ജുയ ജയ സു
രജനപരിപ്പഡശങ്കര?" എന്നു തുടങ്ങി ഗദൃരൂപേണയു
ള്ള സ്തുതി ഏതല്പ്രബന്ധകത്താലിന്ന് സംസ്റ്റതഭാഷ
യിലുള്ള അഗാധമായ പാണ്ഡിത്യത്തിന്നും അസിമമായ
കലിതാലൈദഷ്ധധ്യത്തിന്നും മൂദ്ധാഭിഷിക്തോദാഫേരണമാ
ടന്നു. ഇതിനെ അംരയിക്കുന്ന ഒരു ഗദ്യം സംസ്ലൃതചന്പയ
കടകളില് പോലും കാണുന്നില്ല,
ത്രിപുരദഹനം ജന്ന കലിയുടെ കൃതിയാണെന്ന് പ
രയുവാന് തക്ക തെളിപുകരം ഈ ഗ്രന്ഥത്തില്നിന്നു കിട്ടു
മ്മില്ലം പണ്ടൊരു കാലത്തു” കേരളീയ കഖികളാക്ക ചന്ൂ
പ്രണയനത്തില് ചലിഷയ ഭൂമ? മുണ്ടായിരുന്നുവെന്നുംം
അന്ന് കവികളുടെ മ തക്ക ഷാപകഫാങ്ങളെ നിണ്ണ്ണയിക്കു
ണതിന്നുള്ള നികഷോപേലം ചന്മൂപ്രബ്ചന്ധമായിരുന്നുലെ
ന്നും പ്രസിദ്ധമാണ് . അക്കാലത്തു” പല കഖികളും ചന്മൂ
പി
നിമ്മാണത്തില് ഫഎപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടായിരിക്കണം. ീംവിതന്നൊ
പ്രബന്ധത്തില് തന്റ രും പേരും എറഴ്തിവയ്ക്കുക പ
ണ്ട പതിലൂണ്ടായിരുന്നതുമില്ല. ഈ സ്ഥിതിക്കു കിയാ
തെന്നു നിണ്ണ്ണയിക്കന്നതിന്നു മാഗ്ലോന്തേരങ്ങളളെ അചലം
ബ.കേയേ നിവ്യാഫമുള ജൂ.
തൂിപുദഛനത്തിലെ ചില ദ്ദേദ്മോക്ങം ചെല്ലൂര
നാഥോോദയത്തില് കാണുന്നുണ്ട്. ത്രിപുരതപോലണ്ണന
ടു ബ്ല. ത്രിപു ന
“ധാജ്മിപ്പചിത്രകചലിത്രയഫാരവക്ഷോ_
ജന്മാംഗ്മുകാദലസ്ദദ്ധചപുദ്ധരായേ
ശുംഭല്കപദ്ദനയനാശ്ടിചിഷാഫി മാലാ.
ചമ്മാപരാഭ്ധ്ഥഫനായ നമി?
എണ്ണ റ്ല്ോകട ചെല്ല ര്നാധോോഭയത്തില് ശതസ്വോമത
പോചണ്ണ്്നത്തിലും, കിാതത്തില് അജ്ജൂനകൃതശിച
സ്ത്ോത്രത്തിലും കടന്നുകൂടിട്ടുണ്ടു് . ചെല്ലൂര്നാഥോടയ
ത്തില് പ്രുസ്തുതഘട്ടത്തിലുള്ള
“ക്രേദോന്ദുലാ ഞബശിതജടാപടലാഞ്ചിതായ
ബ്രഷ്ലേന്ദപാവചകമയോജ്പലലോചനായ
ബദ്ധാമലസ്തിതമുഖായ നലേന്ദ്രനീല..
സ്തൃദ്ധാലുകോമളുഗളായ നമ്വറ്റിചയ?*
എന്നു മരെറാരു റ്ലേകേയും കിരാതത്തിലുന്ട്'. അതിനും
ച്ൂറമെ
“മേശ്ദധോന്ദുശേഖരപിശംഗജടാഭരായ
സ്ത്ിശ്ധോനരനീലമണിനിലഥളാന്തരായ
ടുശ്ധോദപഫോനധപളാമലഭസ്തധൂളി_
ഭിശ്ധായേ ഭഭ്ധമദനായ നമദ്റ്ിചായറ? പരന്നും
ജ്
പ്യനേദ്ധപൈധസശിരസ്ററരഗുരസ്ഥേലായ
പാണി.്റ്റമമടഗകഠാരലരാഭഷായ
ആനമ്രദേപദനുജേന്രകിരിടരത്ത_
ഡ്രേണിപ്രസ്ധാധിതപദായ നമദ്്ലിപായ"
എന്നും രണ്ടു ചസന്തതിലകട്യ്ോകേങ്ങാംകൂടി
ത്തില് കാണുന്നു.
തപോവണ്ണുനഘട്ടത്തിരുത്തന്നെയുള്ള
ടു ചണ്ടറിട്ടം തപ സ്്യാനിരുപമമഫിമാ
ഡംബ്ബരം കുണ തേഷാം
ക്ിണപ്രായേട ചമഞ്ഞു, സ്കലമപി ജയ.
ല്യകേലം ജീവലോകം
കാണക്കാണപ്പുത ചു പയറു ദിവി.
മത്രുയല്ലിത്രിലോക്!_
ഓാണികൃത്തിന്നു ഒഥരമിരമണന്ന തിരുവു.
ഇ ത്തിലേദി വിശേഷം”
പ്യന്ന റ്ലേ്ോകം ചെല്ലൂര്നാമ ഥാഭയത്തിലുള്ള
ടത്ങ ത്ൃന്തം വിസ്മയ പൂ മുന (ജനമര।കേ
കം ഘോരം തപ്പസ്ധ്യ.
ലിഡ്ലാരം ഒഭചതാനാമ।ടസില മന്നകു൭..
മ്പിന്നു തട്ട! നിഗ്ുഡ്ഥം
തത്തി സംഭ്രാന്തി മുപ്പുടിശമവധമതെ
നാല്ല സ്ധാക്ഷാത്തിലോകി!.
ഭത്താവിണഥകസ്യാരമണനു ത്ിവു..
ത്തിലോ ഖിശേപാം"
കിരാത
ഖൂ മ്ല്യോകയ്യം എക. 9ധാം ഒന്നപോലെയിരിക്കന്നു.
ച്ച ച
ക.
രിപരമേശപതന് പ്രുത്യക്ഷിഭവിക്കുന്ന ഘട്ടത്തില്
മത പട്ദൃത്തിനെഠ ഉ ത്തരാദ്ധം
സദ്യോ മുല്പ്പാടുമോദോലിചരമിടനി൨.
ഞ്ഞങ്ങു കണോയിതപ്പോ
ൂദ്യല് സൃയ്യാഗ്നികോടിപ്രതിമതടലിന 1.
ല്ലോരു തേ ജോലിശേഷ്?
പ്നിന്നു ത്രിപുരദഫനത്തിലും
“ടുഷ്ണാരോല്ലാസിരോഭ സ്ഥലമ ടനിരയും_
മാദ കാണായ।തയ്യൂ!
പ്ര സ്തൃയ്യാഗ്നികോടിപ്രതിമതടലിനി_
ല്ലോരു തേജോലിശേഷഭി?
എന്നു ചെല്ലര് മാഫാത്മൃയത്തില്ും കാമ്മോരുണ്ടട്'. അതി
നെ അടുത്തായിട്ട കാണപ്പെട്ടു സ്ധമക്ഷം തദഡ ൭തെജു।
ഖെഴ്ും തേജസസ്തസ്യ മദ്ധ്യേ” എന്നു തുടങ്ങുന്ന പദ്യം രണ്ടു
ചമ്ചൂക്ക ജിലും അഭിന്നമായിത്തന്നെ സ്ഥലം പിടിച്ചിരി
ഴന്നുമുണ്ടു്.
ചെല്ലൂര് നാഥോഭയത്തിെ കത്താവ് ഷൊല്ലം ഫ്ര
ട്ടംശേതക ത്തിന്റ ഉത്തരാഭ്ധാത്തില് ജിചിച്ചിരുന്നു കാശി
ക്ഷ്െന്നള്ജിിയ കൊച്ചി രാമവമ്മതന്പുരാനേരയും അദേഫ
ത്തിനെ അനന്തരവനായ വിരകേതളവമ്മതമ്പുതാനേറ
യും സഭസ്യനായിരുബോ നീലകണ്ണന്നറ്മൂമിയാനൈന്നും
തിന്മ തെഭൈംലനാഥോടയത്തിനെെ മലപാല്ഘാത
ത്തില് ജയ കവിതയെ
ിി
“ചിദ്ലപേല്ലഭ! നീചകണ്ണ! സുകചേ!
ചെല്ലൂ നോഥേദേയം
ചിത്രം പണ്ടു കൃതം പുനശ്ച ചിതം
നാരായണീയം ത്വയാ
അമദമ്യൈഖാരകതാം ഗിരാ മമര്ലാന്
തെമെമ്ക.ലനാ ഥോദ്യ .
പ്രതൃഗ്രാഖ്യകലന്ന ബന്ധൂരഹുണം
ബന്ധും പ്രബന്ധോത്തമം "”
എന്നു പദ്യത്തില് ചെയ്തിട്ടുള്ള പ്രസ്താപന തെളിയിക്കു
ന്ന. ചെല്ലൂരനോദയത്തിലെ
“ശ്രികൈലാസാദ്രിശൃംഗേ കനക്രമയമഫാ.
മന്ദിമേ തോഴ മെല്ലെ _
ന്നാകുത്രാംഗീമെടു ത്തത്തിതമ ടിയില് നിജ _
പ്രേഷസീമദ്രികന്യാം
ല്വോഷാനാം നാഥനാകാംക്ഷയൊടണിമുഖവും
പാത്തു പേത്ത്തു൦ പുണന്ന_
ശ്ങകാന്തേ ഖാണിരുന്തു ചുരഫരദഗവാന്
ഭൂരികാതണ്വധാമാ?"
എനാ പദ്യം ദക്ഷയാഗത്തില്
“4ശരീകൈലാസാദ്ദിശ്മംഗേ കുനകുമയമലഥാ .
മന്ദിരേ തൂമമന്ദം
തൂകിടടംകല്പചാടിബഹഛളപരിമകാ_
മോദി താശാന്തതാമേ
നീംകണ്ണൂാഠാമെൌലി ഭക്ഷാത്മജഖയെ മടിഷിലാ_
അമാവുചേത്തങ്ങൊരേന്നാ_ [
17111
മേകാന്തേ വാണിരുന്മു പുരഫരഭഗവാന്
ഭൂരികാരുണ്പധാമാ??
എനന പദത്തിനു സജാതിയമായിടിക്കുന്നു. പുനത്തിനെറ
രാമായണ ചന്പയവിലെ “ഥൌരീസൌമഭാഗ്യരാശേ! ജയ
യ തൊഴുതേനുമ്പിലെന് തമ്പിരാനോ” ഏന്നു തുടങ്ങിയു
കള ണ്ടെ പട്യങ്ങാ ചെല്ലൂര് നാഥോദയത്തില് അതുപടി
തന്നെ പകുത്തി കാണുന്നുണ്ടെ . രാമായണചമ്പുചിലെ സീ
താസ്വയംഖരഘട്ടത്തിലെ
കടകം തഴകളേരോടന്നാക്കെനീളെപ്പിടിപ്പി_
ച്ചിടയിലിടയില്ചീയിപ്പിഞ്ുചെണ് ചാമരൌഘം
തുടനു ടനുപയാതാസ്കാപേതീം രാജസ്ധിംഫാഃ
പടുപടഫനിനാഭദൈ& പൃരഷന്തോ ഭിഗന്താ൯
എന്ന പദ്യം, അതിനു യാതൊരു പ
ങ്കിലും അഡ്യൃകലികളുടെ പദ്യങ്ങള മധ രിക്കാത്ത മഴമംഥ
ലത്തു നന്പൃരിയുടെ നൈഷധചനമ്പുവില് പോലും കയറി
യിരിക്കുന്നു. ഈ സ്ഥിതിക്ക് ഏത്താനും ചില ഭാഗങ്ങളില്
ത്രിപൂരദഫവസത്തിനും ചെല്യര്നാഥോദയത്തിനും ത
മ്മില് ശഐക്യമോ സവാദൂശ്യമോ ഉടന്ടന്ന കരുതി മാത്രം
രണ്ടും ഒരു കഖിയുടെ ക്ൃതികളാണെന്നു സ്ഥാപിക്കുവാന്
പാടുള്ളതല്ല; എം ലും ചേറെ ഒതെള്കിചുകരം കിട്ടുന്നതുപ
രെ നിചകണ്ണന൯നന്മൃരിതന്നെയാണു്' ത്രിപുരദഫനത്തി
ഒനെഥയും പ്രമണതാച് എന്മുഷിക്കന്നതില് വലിയ അ
സ്വാംഗത്യമുണ്ടെന്നു തോന്നുന്നില്ല, :ചാടീടായുട, “പത
റ, “മുകഠാമ൯ം “മനു സിജമിടയിട്ട് ", “പത്മാകാന്തനൊ
ടചേേബന്ധുപൊട് *പഠവാന് മുട്ട", “ഇത്തവരുമിതൂവാരാത
ന
തെന്നുള്ള ബോധം...” 'പാടുപാടേം” തികതില, “ദാനവ
ക്യൂര്? മുതലായ പ്രയോഗങ്ങഥം ചനമ്പൃപ്രബന്ധങ്ങള്ാക്കു
വളുരെ പ്ര ചാരമുണ്ടായിരുന്ന കൊല്ലം എട്ടാംശതകത്തി
ഒന്െഠ ഉത്തരാദ്ധാത്തിലെ മത കൃതിതന്നെയാണ് ത്രിപൂരദ
ഫനമെന്നു ലിളൂി ല്യൂപരയു ന്നുണ്ട് . നീലകണ്ണ ൯നുമ്പൂടി ചെ
രിഞ്ചെല്ലൂര് ശിവനെയും തൂപ്പണിത്തുറ പിഴ്ണുചിനേയും
ഭക്തനാണെന്നു ചെല്ലൂരണ്ണത്രയിശശ്രിമല് കാരുണ്യ
പാത്രം കവിം? എന്നു തേഴെങ്കലനാഥോദയത്തില് പ്ര
സ്തൂിച്ചിട്ടള്ളതില്നിണ്ട വിശടമാകുന്നു. തിപുരദഫനം
ശിചന്െറ അപദാനങ്ങളില് അതിപ്രധാനമായ ഒന്നാക
യാല് അതിനെ ചിഷയികരിച്ച് അദ്ദേഹം ഒരു ചന്പ്യ നി
മ്മിച്ചു എന്നു വരുവാന് പാടില്ലായ്ക്കു യില്ല. മ്വേകമഫാകം
വിയുടെ ശ്രീകണ്ണചരിതത്തിടെ വിഷയവും ഇതുതന്നെ
യാണപ്ലൊ.
സസ്കേതത്തില് സാക്ഷാല് മേല്ലതുയ്യൂര് നാരായണ
ട്ടപാദമാല് പ്രണിതമാണൈന്നു പരയുന്ന ഒരു ത്രിപുരദ
ഫന ചന്പൂവുണ്ട്. അതില് പതിനൊന്നു പദ്യങ്ങളും ഒരു
ഗ്യയലുമേയുള്ളൂ. ചാക്യന്തോര് ഷുത്തിന്മം പാഠകക്കാര് പാ
കത്തിന്ും ധാരാമുമായി അച ഭപയോഗിക്ഷുന്നുണ്ട് .
ച്ചിധിം സ്വാധധിം ശം ഭ്രമിണമലസസഞ്ചാനലമപാം
പതിം ഭിതം രക്ഷഡ്്ുമനമപി സഞ്ജാതശമനൌ
സഫസ്പ്യാക്ഷം സാസ്സ്രം മരുത്മുതതാപംഫണിപചതിം
ഗുണൈത്തുന ഞ്ച ധേനാദമധനഞ്ചംപി ഭന്ജാദ?"
ഇത്യാദിപട്യങ്ങാം അതിലുള്ളതാണ് . ആയ ചമ്പുധിലെ
ആശരയമൊന്നും ഭാഷാ ചമ്പയവില് സക്രേമിച്ചിട്ടില്ലെന്നു
5
മാത്രമല്ല അതിനെ അപേക്ഷിച്ചു ഓഷാചേമ്പു ഹുണോത്ത
മാണെന്നും പ്രസ്ധാപയോധ്യമാക്ുന്നു.
ഭാഷാചനുക്കഥറ ചായിച്ചുസിക്കുചാന് മിംഴിയാത്ത
മരു കേമളിയനെ സഡ്ഡൂദയനെന്നു പരലാല് നിപ്പത്തി
യില്ല. കൈരളീസാഫിത്ൃത്തിലെ അനഗ്വ്ധമായേ ഒരും
മാണ്ട് ഈ ചന്മുക്കളാല് അലക്ുംതിക്കപ്പെടുന്നതു് ല്ര്ന്നു
ള്ള പസ്തൂത ഭാഷാഭിമാനികഠാ സാഭിമാനം സ്തൂരിക്കേണ്ട
തുണ്ട്.
്യേസ്ധ്യ ചക്രികൃതേ ചാചേ
സ്വയ്ക്ുപ്പാതാളഖാസിനഃ
ചത്രുമന്ദ്യോന്യസല്ലാപം
നമസ്തസ്യൈ ചുരദ്ധിഷേോ
തള്ളര് എസ്. പരമമധപരയയര്
തിരുലനന്തപുമം,, പ്രെസിഡന്വു,
൭ _പ__൧൧൧൧ ഭാഷാപരിഷ്ഠമണക്കമ്മ ററി.
ത്ത ജേ
ത്തിപ്പരദഹനം.
ത്രീ്ചുരദഹനം
പ്പബന്ധം.
കന്നിന്പ്പെണ്ണ്ണില് തടംകൊടംയിലിഴുകകിനന്തല്.
ക്ലംമുലപഭഗ്യോ
മിന്നു ദോരന്തരാമേ വിലസിന വിധിമു
ണ്ഡൊഫിമാലാകലാചേം
അന്നന്നു ണ്ടാം വിഷാടോല്കരമവൃതിവെട$.
ത്തിടുവാനിത്രിലോകി_ )
വന്ധ്യം മ ന്ാകിനിജാരേനെ മമ മനമേ!
ചന്്രചയഡം ഭജേഥാോ. ച
ല്ിന്ത്രാവൂ ഒ ഹേ ലാകാനപി മനസി കറ.
മേമാര: നിദപ്വേസംഗം
ചിന്തുമ്പേരോ ഭകൊണ്നൊടുക്കും പ്രിയസ്ഖ! കളിയ..
ല്ലേതുമേ കാലലൈരി
എന്തോഴാ! കേളുകപ്പെട്ടിതു ചെവൃതവമാ.
സിക്കകൊണ്ടിശമയന്നാം.
ചെന്തീക്ക്റ്്റില് പ്രണാംം ത്രിപുരടനുസുത..
നമാശ3 വണടാദ്രരിത്ാ നം ൨
ത്രിപുരദഹനം
ശ്രിമല്കൈലാസശൈലേ തിരുമടിയിലെഴ്റ _
ണള്ളൂമദ്രീന്രകന്യാം
ചൂമെയ്യില് ചേത്തണച്ചും മുഖമലര് വിമലം
പാത്തു പേത്തും തെള്ളിഞ്ഞും
സ്വാമര്പ്ച്ലേണ്ടെദ്ദ്ം താരകമഥനസഗണാ.
ധിീശ്വരൌ സവ്യകാലം
പ്രേമംപ്ണ്ടോമലിച്ചും ശജരിപുഭഗചാന്
മഗലാത്മാ ന്പൃവാത്സീല്.
ശക്ത്യാ തത്ര ഷഡ്ധാസ്പൃപഞ്ചചദന.
ഒപ്പ ാസ്ഥേന യൃദ്ധാങ്കണേ
സഭ്ൃസ്താമകകഞ്ജുരേ ലിനിഹതേ
പച്വേദാഭിമാനാകുലേഃ
ലിദ്ൂന്താലിയു മക്ഷണേന കമലാ_
ഷന് താരകാക്ഷോപി തല്
പുത്രാ ടൈത്ൃവരാസ്ത്രുയോഥ തപസേ
തെകലാസ്മാസ്വേദിരേ.
കെല്ലേം മാനഫാമിം പിതുനിധനലിധാ_
നേന നിമ്മൂലമയ്യോ
ടിക്ലഛാലൈരാഫിതാം തിപ്പുത ന കുഴലില് പീ.
ണാശ്രയാമോ ഭവന്തം"
ഇപ്രായേം പ്രാത്ഥയന്തസ്ര്രിളചനമഖിലം
പെറു പാലിച്ചൊടുക്കും
ചില്പ്രാകാശ്യപ്രഭാവം മിക്കിതമഗജയാ
തുഷ്ടൂപുദ്വി്വനാഥം,
തിപരദഫനം ൩
ധമ്മില്ലപിത്രകചലിത്രയഫാരവക്കഷോ_
ജന്മാംശുകാടിലസദദ്ധലപുദ്ധരായ
ശുംല്കപദനയ നാഗ്ടിപിഷാഫിമാലാ _
ചമ്മാപരാദ്ധഗഫനായ നമന്ത്ലിവായ. സ
ഗദ്യം. ൧: കോടിരഭാരമൊരുഭാഗേ ചുരുണ്ട നെദി
തേടുന്നകൂന്തല് മവൃുഭാഗേ കനല്മിഴിയൊരേടം തൊടുകറി
യൊരേടം കഫ ചിദപി മഫിതരുചി മവിനയനമതിലളി
തമധുരമിരുംമിഴിയുമൊരുഭാഗേ, ഗുഡ്ഥാം്രികണ്ഡലമി
തേകത്ര രത്നമയതാടദംഭംഗി മറുഭാഗേ ഗരതുമൊരുഭാഗേ
വലികഠം മറുഭാഗേ പിധിതലകമൊരുപുരമിതണികനകമ
ണികലിതമതുലഹുണമണിവു മുഭാഗ. ഗ്ൂലം കപാല
മൊരുഭാഥേ കരാഗ്രളൂപി പാശാങ്കശങ്ങഠം മറുഭാഗേ ശ്രുഭ
മുരഥകാഞ്ചീഹുണമിതൊരുഭാഗേ കഫചിദപി മണിരധനേ
പൃലിഷുരിയുമൊരുപൂദമിതമലമൃടുഖവസനമൊദ്ഭാഗേ. ന്ധ
ന്നാഫപാടകമിതേകത്ര മിന്നമൊരു പൊന്നിന് ചിലമ്പു
പ നനതത്തത്ത്
ക്റക്കോടിരമാരംമുതല് മലഉടിയോ..
ഠം ര്്ഫാദ്വത്രുപം
മുററികൂടുണ്ണ ഭക്ത്യാ മനതളിരിലൂ൨
പിച്ച നിഷ്ടുന്ദഭാലാഃ
തൊരിപ്പപോകാതവള്ം ദിനകരനില് നിബ്ച.
ദ്ധേക്ഷണം നിന്ന ഭ്ൂമ്യാ_
മൊറരക്കാമ്മേലമി മെന്തയൊടരിയ തപ.
സ്ടേപിരേ ടീഗധ്ലകാലം. ഴു
ത്രിപുര ഒഫനസം
വാടീടായും പ്രഃബാധപ്രസരമണിചിളു.
ക്ടിനപ്രകാശം നിലയ.
ങ്ങടേ മായാതമസ്സ്ഞ്ചയമവൃതിച്ചെടു.
ത്താത്മദ്ഷ്യ തദാവിം
ഗുഡ കണ്ടാ നറുംകാഞ്ചനനെദികവരും
കാന്തിഭമ്രാ സുഷ്മ
നാഡീമദ്ധ്യത്തിലേതേ പരമശിവമയം
കഞ്ചിദാശ്ചയുപുഞ്ജും.
ആനതന്ത്യാല് മാമിവവയ്ക്കും ജലധരസസമയേ
കേഖലാശഷാശഗേഫാ
നീണാമാകണ്ണമശഗ്നാഗ്റ്രീശിരസമുദയേ
ധീതളേ വാരിപ്പരേ
വേനല്ക്കാലത്തു പഞ്ചാഗ്നികാംനട്ടചിലമി
സന്തതം ചന്ദ്ലൂഡ.
ദ്ധ്യനേം മെന്മേലുറച്ചുത്മുതതപസി രതാ
ജജവപുവുിജവരാംഗാര്.
ചേണ്ടററിടും തപസ്ൂനിരപമമഫ്ിമാ_
ഡംഞ്ചരം ശം തേഷാം
ക്ഷിണപ്രായം ചമത്തു, സകലമപി। ഭയ.
ല്യക്ലം ജീവലോകം
കാണെക്ഷാണെപ്പരുചൂ വയറു ഭിപിഷടാ_
മത്രയല്ലിത്രിലോകി_
മാണിക്ൃത്തിന്നു ഗെൌരിരമണഥ തിതവു_
ളേത്ഞിലേറി വിശേഷം.
ത്രിപുരദഫനം ്്
പ്രതൃക്ഷിഭൂയ സാക്ഷാലമരകഠംപെയുമാ..
ൂഗ്രത്തോ ചന്നനേമം
ചിത്രം ല്ാവേതോ ദാരണതരതപസ്ധാം
ഓാനഖാധീ ്വരാണാം
സദ്യോ മുല്ലാട രേ ദോചിചരമിടനിറ _
ത്തേങ്ങു കാണായി തല്ലോ.
ഉദ്യല്സ്ൃയ്യാഗ്നികോടിപ്രതിമതടലിനി_
ല്ല്രോര: തേ ജവിഃ ശയം ള് ച
കാണപ്പെട്ടു സമക്ഷം തനു തെത്കിലെഴം
തേജുസസ്തസ്യ മദ്യ
ചേണെത്തും കാതുഭോഗീശവരകഷലിതയുടാ_
നദ്ധമുശ്േന്ദരേഖം
ദീനത്രാണൈകടീക്ഷം മനസി കിമപി കൌ
ആരാഞ്ഞു തള്ളി ടക്ക _
കോണില്. പാടേ പടഠ്നിട നഘനകതയണം
പാഡ്ൃതിഭാഗധേയം. ൨.
അപ്പ്യോളാകിയയു പുഷ്ടാഞ്ജലിമണിച ണേ
ദീഗമാനമ്യ മെന്മേ.
ലുഠാപ്രിത്യാ കൈവണങ്ങും ഒന്ജപരിച്പഡ.
ന്മാരൊടമ്മുചരോടും
രപ്രസ്േരോനനോ ഒപ്ല്യുകതിപുഭഗചാന്
ഭൂരികാതണ്യസിന്ധൌ
കെല്ലോടാഠാടുമാര്വോകനസു ഒഗമുഭഖാ
ഖാചധ്യര് കച മ നോലക്മാം. ചി൬൩൨
ത്രീപുരദ ഥന
സ്്വസ്ത് പൃസ്തൂ ഫന്ത മുദിതോസ്ത്ി സുരാഭിപിരാ
ഭക്ത്യത്്തേന ഭഖദീയതപോമേഷിമ്ാ
അദ്യദ്വരം പ്ലണ്ടത വാഞ്ചഛിതമേഷ സഭ.
സ്തത്തല് പ്രസദ്യ പിതരാമിതരാമിദാീം.”?
തൂതവാ ഭത്ത്തു്റ്റിരംതാം തൊഴുതവരമുണ..
ത്തീടിനാര്ട്തമ്പിരാനേ!
സത്യം ഞങ്ങള്: ക്കു സമ്പ്യത്ഥിതമിഫ പലധു _
ഒണ്ടെജംലും മംഥലാബ്ലേ!
അത്ൃശ്വേഷ്യംപുരാണാം ത്രിതയമമിതശ_
സ്പാസ്പഃഗ്ലാദിചൂള്സ്റ്ം
നിത്യാവാസായേ ദേയം നിരപധി ചിപ_
പ്രെരഡ്മിപസ്തവല്്പ്രസാദാല് .
മുദ്ധഷാമാപചസന്തസ്സുതതമഥ പൂര.
ണൊം ത്രയിം സഞ്ചമാമോ
നിത്യം ലോകേഷു നാഥേ! ത്രിഭപനജയിഗനോ
നിഭയനസ്യേ ല്പ്രസാഭാല്
യത്രക്വാപി പ്ര തിദവാദശസമമവലേ_
ടയ നസ്സ്ംഗമറ്്് ച്ചാല്
തവത്തോസ്യസ്താനന മത്സ ബല്ൃയനയയഗപ7ദ..
കേഷുണാ യോഗകാലേ.””
ഇതു ചുഷസ്താന് ദനുജാധിരാജാന്
മുശ്ധധസ്മിതമിമധുരാനനോസെട
സഞ്ചയം ത്ഥവാസ്യ് സ്ധമസ്ത്ൃമെന്ന_
ക്ത ഫരോ ഭത്തവരസ്തികോളുല്
ചര്
ഫ്
൧൬
വ]
ത്രപുരദഫനം ടു
ഗദ്യം. ൨: തന്ന ദനൂജലരന്മോര് മൂപരുമഴകിലന
നതന്ആനപദടുജ്വലിചലിംഗാനി ജടാപടലങ്ങളു മത്ത
രദ്രാക്ഷാഭരണങ്ങളുമതിസിതഭസിതലിലേചലുമംഗേ നീ
മ്ലെച്ചേത്തതിമേളംപൃണ്ടൈഴുമായസരാജത സെൌൌവള്റാത്ു
തപ്പരടു്ലുത്രയകല്പിതചാസാ നിഖിലയഥത്സു മദേനചര
ന്തോ നാനാജനപദനഗരഗ്രാമക്ഷേത്രാടീനി തകത്തു ക.
തുഞ്ഞും തീത്ഥ ജുലാനി മരുസ്ഥലമാക്കിയുമാത്്തുതിമിത്ത്ു ധാ
താപരപിഡേ സിച്ചദ്വീപക്രോഡേ ഗത്വാ തത്രത്യജ
നാന് കൊന്നു സഫ്േലം പലനാമുപിടെപ്പുരിചിലിടന്നും
ജാതാടോപം പാതാളേ ചെന്നളുഖിലെരേണാളേരഗബ
ലൈൈസ്സ്മമഭി യാ താനാമേഷ്ഠമഷ്ഫാളജനി സ്രൂര കാകോളൂഗ്നി
ജ്വാലാഷേലകേബ്ചതളുനമാരചയാന്തോ ലിദ്രാപ്യര്മൂന്നമഗ
സ്റ്രീകളെ പന്ദിഗ്രാഫേം ത്ധടിതിഗൃഫീത്വാ താസാം മേ
ലവി നപാട്ടുംകളിയും കുണ്ടു സുഖ്ഖിച്ചും പരിഭപമുാക്കൊന്ം
മരാവത്യഠം ദേഖകളാടു പടഷ്ക്കാന് മുട്ടിയടുക്കുംനേരം ഭയ
ഭഉതാന്തേ ഫത്തകൃതാന്തേ ജാതാ. ത്ധടിതിശശാകേം
സഖിതരിദേവേ കൃതപരിദേവ പയൌഭഗവതി നിമ
തലീയ്യേ പവമാദന പുനവമാനാത്തേ വരുണചരിത്രേ
കരുണാപാര്രേ കിന്നരരാജേ ഛിഅതരാശേ മോചിതച
ജേ വജൂധദരഥ പരിഭമമാന്ടേനളമുചല്പഭമകലേ ഫി
ത്വാ ബദ്ധപചിഷാദം ധാചതി ്ൂരം നാരായണനും ചോര്
ചെയ്താഖതു മാരാരാധതവ്യരമഫിമാനം ബഫഹുമന്വാനോസീ
വ്വ ി] പചൂരദഫനം
തിപയോധി നുടന്നൊരുനേരം ഒുമ്മദപ്സുദയാ മവരുമത്തു
ലസുകമ്മാഭോഗപ്രാപ്പേ മഹിത സധമ്മാസദസി നിറം
മേവീടിന സിംചഫാസന വരമുക ളില് ഞെളിഞ്ഞങ്ങുവ്ൃശി
മേനകരംഭതിലോത്തമയെന്നുതുടങ്ങിന ഭിപ്യപധ്മ നാമതു
തമിയലിനു നൃത്തലിലാസം കണ്ടുരസിച്ചം ഗംഗാപയസി।
കളിച്ചനുവേലം ഭംഗ്യാ ക്ല്ലിതലമലര്നിരകൊണ്ടേ ലിം
ഗാമാധേന നിയതം ചെയ്തും ത്രിളചനലക്ഷ്മിമക്ഷിണാം മു
ഹുരനഭൂയാമി ഒന്ളൂചിരാ മുറലിളികൊള്ളിച്ചുലകീരേഴിലു
മല്ലാസേന തിരിത്തുനടണ്ദാര്.
അക്കാലം ദേപലോകാല് പിഴ്ചകിചിവശരാ_
വണ്ടുമിതും കിട്ട
ശ്രാദ്യ ഭേഖസംഘാ പൃസനമനന്തള.
തം പ്രതം പ്പപന്നാം
മഷടത്തക്കവുറത്തൊത്തരിനിധനവിധാ_
നായ ധാത്രാ സമേതം
കഥാപാ മൈകടിക്കം പൂനമപി। ശരണം
പ്രവേംഭോയഫാചണം പ്]
മുന്നില് കാണായിതപ്പോജുമരപരിപ്ഒാം
തുക്ടെക്ക ണ്യിലാസ്ം ..
തന്നെക്കൊണ്ട ജഗദ്രക്ഷണകലവിചള
ക്ന്ന മുഖ്യാസേഭാചം
സന്നദ്ധേ കോഗിതല്ലേ തെത്കിചിനൊടുസമാ_
സിനമാസ്വേഖമാനാ൯
മന്ദസ്മിത്യഠ സനങ്ങാഭികളെ നപ സുധ
സ്ൃനായാനന്ദയന്തം. ൧
ത്രിചുരദഷനം പി
ത്ഥങ്കാമോല്ലോസിപൊണ്ടിന്തരിഖളമുരേം._
മാറൂ ൈകണ്ഠനാല്ലേ
ഭംഥ്യാപീയുന്നപചെഞ്ചാമമമമടുപപനാ_
ധൂതപീതാംബരാഗ്രം
അജേം മേവ ലക്ഷ്ടീഭഗചത। മുകംമന്..
കൊങ്കമിതേ തലോടി _
ത്ത൯കൈകൊണ്ടെന്തമാ ബന്ധൂരരുചിവദനം
ഡാത്തമാമോദമാനം. ൨.൭
സ്വേച്ഛാശക്യ്യാ ചരസ്ഥാചരളചനതലം
ചെറു പാലിച്ചൊടുക്ക..
ന്നാശ്ചയ്യക്രിഡ കൈക്കൊണ്ടരുളുമൊരു മഫ..
യോഗമായാസഭാവം
ആശ്വാസം മുക്തിഭാജാം കനിവുകടലില് നീ.
ന്തിക്കളിച്ചാത്തതക്ഷാ_
താല്ല്ലില്യം നിത്യമേന്തും തിരനയനകലാ
ലംക്ൃതം പരംജാക്ഷം, ൨.൧
കാണുന്നേരത്തുതന്നേ കലിതകതുകമാ_
ലായ ദീഗ്ലപ്രണാമം
ചേ പാളി ചണങ്ങിത്തെരുതെടരെ ലിധധിപ്പ._
ത്രാഭിമുഖ്യാസ്തദാനീം
താനേ സംസ്തയ ബാഷ്ക്യപ്രസ്രഘനുരുജാ_
ലിഷ്ണബൈഃ സ്പോത്രജാതൈ_
ദ്ട1നാ മെന്മേലുണത്തിച്ചിതു പുരദന്മജാ_
പദദവം ദൂന്നിപാരം, ൨൨
ൽ 8.
ഫാ
ത്രിപുരദഹനം
േകഠാക്കേണം തമ്പിരാനേ! ദുടിതമിതു വശ.
ക്കേ ടുകൊണ്ടത്ര തിക്കി.
ക്കൂടും ഞങ്ങറാക്കു പാര്ത്തന്നിലുമൊടിടമിരി_
പ്പാനുമില്ലെന്നുവന്നു.
സാക്ഷദലാധാരമിന്നിന്തിരുലടിഖലിഷമാ.
പത്തിലെന്നുജ്ളതിന്നും
നീക്കംവന്തത പിഴച്ച ദൃഡ്ധമമരതയും
മൂദഗംനാമിദാനിം ൨൩.
ടു?ഖാലേശാല് പിശന്നാവയ്തു മജിനക്ടശ_
ക്രിഷ്യഗാത്രാനിതൊക്കെ _
ത്തുക്കണ്പാക്കേണമസ്താന് പ്ൃയസനമൊരുഭിനം
കിദിലെത്തിലിചണ്ണം
ത.ഗ്രത്മോ കാലഫന്താഖിതിനു മറുപുറം
നില്ലയമത്രേ പിഭോ! കേഥം
തൃക്കാല്മ്ലൂലംഡ്വപന്നാ വയ്ധമസുരമിപോ!
സയ്യലോകൈ കബശഗ്ധോ!”? ൨൪
ഇത്ഥം വാനോര്ജനാനാം കുരുണഗിരമുപാ.
ക് പണ്ടേതിലേററം
മെത്തും കാരുണ്യമുദ്രാതരളൂ തഫ്ുദയഃ
ശാള്ധന്വാ തദാനീം
പുത്തന്മന്ദസ്മിതശ്രിതടലചിനചടുലാ.
പാഗേമംഗ്യാ സലീലം
ത്ൃക്കഴ്്ലാത്തമ്പിലെല്ലാരെയുമതിസുഖയ
ന്നാബഭാഷേ ഗഭീരം. ൨൭
ത്രിപുരദഹനം
ച്ചി
പോരും പീഡാധിമോഫം വിബ്ുധപരിപ്പഡാ
നിങ്ങളൊന്നിച്ചുശങ്കട
ഗൌരീശം ചെന്നു സേവിച്ചുരുളൂക മഗവ_
ന്തം മുദാ ഒക്തിയുക്താഃ
ചീവോടും മു്പൂരത്തിന് മുടിചിനുമഴല് പയ.
ണ്ടോരു മുപ്പാരില് നീമെ.
സ്വൈരം വന്നീടുവാനും കഴിവുകര്തിനാ_
ലിസ്നിതേ മുഠവുമുള്ളയ.
ഫ്ലീന്നും നന്നാകേയില്ലിശ്വരനെമറുപുഠ.
ത്താക്കിനാലാധിമേലേ
വന്നീടും നിത്യമെണ്നും മനസ്ധിജമിടയി_
ട്ടിന്രന്രം ചെററദിഞ്ഞയ,
എന്നാലൊന്നുംപെടാതേതടവിനനിലകൊ_
ണ്ടിന്നുനമ്മോടു നിങ്ങറം_
കകന്യയേം കായ്യുമേരറം വിഷമമിതൊരുമി..
ഒ്ലെന്തിതില്കൃത്യമെന്നാല്.."
ഇത്ഥം ചൊല്ലി ത്രിലോകീതിലകമണി സന.
ന്ദാദിദേവഷിപ്ൃന്ദം
ഭക്തം മാ നിച്ചുയ ച്യങ്ങഛിശയനതലാ.
മൂത്ഥിതസ്റസ്ഥിതാത്മാ
സ്മിത്വാമേണ്ം മലര്ത്തന്ധിയൊടുരസ്രസം
ചൊല്ലിയങ്ങുമ്പര്ചാളി.
മദ്ധ്യേ കൈലസേയത്രാംകലിതരു ചികി
ക്കൊണ്ടു ദദ്ധ്യൌ ഖഗേന്ത്രം.
൭.൬
൨൭
ത്രിപുരദഹനം
അന്നേരം ക്തികൈൊണ്ടണികഴല്പണിഷും
പക്ഷിരാജസ്പയ കണ്ണോ
നിന്നിദ്ദാത്മാ കരേറിത്രിളചനമഫിതം
പ്രാപ്യ രൌപ്പ്യചേലേറ്റം
മന്നില് ചൊല്ലാന് കാപടികമണി പുടത്തു.
ടവ്സ്ധഥഥാഖ ദേഖാ൯
ഖന്ദിച്ചാഭിഎപര്ത്മാ സപദി പരിജനൈഃ
പ്രാപ ശംഭോസ്സ്കാള്രം. ൨൯
അപ്പോളരങ്ങെ്നിറഥൂു സഭ്രേമഖശാല്
മാനിച്ചു തുമക്കൈപിടി._
ചല്പസ്ടരേതമുഖഃ സൃരാരിഭഗചാന്
മാണിക്യസിംഫോസനേ
പ്പും തണ്നൊടുചേത്തിരുത്തി മനസാ
സൌമുസ്തുമുദ്രാഞ്ചിതാം
പത്മാകാന്തനൊടാപ്പേബന്ധുലൊടഴി.
ഞ്ഞു ചേ മനോബ്മ്താം ഗിരം. ബഠ
*ധസ്യാത്മ൯! കേഠാക്കതാനേലഖരചിതെചിടെയ _
ന്നെന്തഭിപ്രായമ്ുംക്കെൊ_
ന്ദിന്നേരം പോന്നേഖന്നിടിനതൊഴില് കമലാ.
ലീപചനാലംബമേ! കേഴം
ലഭ്യ വൈകണ്ണലോകേ വസ്വതിതടവുമെ.
പ്യാഷ്ജേ സൌ്ധയമല്ല്!
നന്നായി കണ്ടതിപ്പ്യോഠം കഥയകഥയ സ.
വയം മമാധീഫ്ബന്ധോ!”” ൩.൧
ത്രിപുരദഹനം ൧൩.
ശ്രുത്വാ സരേസ്വസാന്ദ്രാം പരമശിഖഗിമം
പത്മനഭേഃ സ്മിതം
പ്രത്യുചേ 4ൈലപുത്രീസുചഭിതഫലമേ!
കേരാക്ക വാക്യ മദ്യം
അതുന്തം കുശ്മൂലേപ്ലാതരളിത്മതയോ
നിത്യവും വന്നു ദേവാ
നിദ്രാഭംഗം പളുക്ടന്നിതു മമ സഫിയാ
ഫാമന്ത് ശാല്ലം ജള്ലാനാം. ൩.൨.
കേംക്കേണം മോഫമേഷാം ത്രിപുരദന്ളവാം
നിഇഷ്ഥംനില്യഫ്ിപ്പൂ
നാക്കം പാത്തലേസാദധ്യം കൊൌഴിലിതുപാവാന്
മുട്ട നമ്മോടു ഒമെന്മേല്
ഭാക്ഷിണ്യംകൊണ്ടുവല്ലേനഭിമതമിതുസാ_
ധിക്കയില്ലെന്നു ചൊല് പാന് "
നീക്കം ചെററില്ലശക്യട നിധനമി തെരു _
നാളും ഭവത്വേവകാനാം ൩൩൨
അശ്ാന്തോസേലയും ഭക്തിയുമരിയതപ_.
സ്ലിദ്ധിയും ചിദ്ധി ശശവ_
ദ്വിശപാസക്കോപ്പമാജം വൃരദനുജവര..
ന്മാരൊളും വന്നുകൂടാ
അച്ചോ കേഥാം തദ്വിതോധം വിബുധപരിഷകം
കടെ ത്രുയും ക്യമട്രേ;
തുവ്യം മന്ദാശയാനാമിതു ഖഅുമിതു വാ.
രാതതെന്നുള്ള ബോധം.” ൨.൪
ച്് ത്രിപും ദഫന.:
ഇത്ഥം നിശമ്യ ഒനുജാരിഗിരം കരാഗ്രേ
കൈത്താര് നിലേശ്യ നിജഗാദ പിനാകധന്വാ
“എത്താ പുരച്കൊരസുഖം ദ്യസദാം ദുരാശാ
ഭക്തേഷയ ലിം സിഫി ഒ ചരെറഠാരുനാളുമേശാ ൩൭
ഉണ്ടോ തേഷ്യ ശുഭേഷ ദോഷകണികാ
ഫീ പാരമേവഗ്രഹം
പ്രണ്ടേ നാകേസദാമതിഗന്ഭവ.
ന്താനേ ലതന്നൂ മൂഡ്ഥം
മിണ്ടൊതേ ഫതകാ വസത്തു കഘചില്
കോണേ ഹഇണസ്പദ്ധിനോ
ദണ്ഡം ചെെറാരിടത്തൊരുത്തനവരില്
ചെയയ്ക്കേന്നതെണ്ടും വരാ” ൩൩൬
ദക്ഷാമേഃ സ്നേഹബന്ധം ദൂഡ്ധമന്ഭവമാ
ന്നാസ്ഥയാ യാത്രചെല്ലി
പ്രസ്ഥായ ക്ഷീണഭാഖാനതിസരസ്വമയ_
ച്ചാദിത്തേയോന് വിധേയാന്
ബുദ്ധ്യാ കല്പിച്ചു സവ്യം മധുതിപു കപട
പ്രക്രിയാദേശ കോ സൌ
ധൃത്വാ ബുദ്ധഷിരൂപം നിരപമമഫിമാ
നിമ്മമേ ബൌദ്ധശാസ്സും ൩൭
ഹല്ല. ൩: തടനു പരമച്ചരഷോസൌ മഫാശ്ചയു
ടുദ്ധഷബുദ്ധഷിലേഷം ദധാനസ്തദാ ചൈഭികാല്ധവാന്ത
രാഭ്ധന്നേ സാരോഭ്ധതം നാസ്തിപാഭപ്രഗല്ഭം മഫാശന്ത്രു
ത്രിപൂരദഫനം ച്
മമ്പോ$ നിമ്മയേ ശാഖാശതസ്റ്സിതപത്രതേപത്രാഞ്ചിതേ
ബോധിവ്ലക്ഷസ്യയ മാണിക്യചേടീമണിപ്രാംശണേ സന്നി
ണ്ണ: സ്മ്തിപ്രക്രിയാഗോചേരം നാരദം ബ്രഷ്മധിദ്യനേ
റുകൈരവശ്രേണികാശാരദേന്ദുന്നിരസ്തോന്യഭാവം 1)
സ്തൂന്നിചേശ്യാഖിലം പാടുപാടേമുദാ പാഠയണന്നാടല്ക്കൂടാ
ത മായാമഫി।്ലാ ദും മോഫിതാധേഷലേകേസ്്ിലോകിമ
ജ്ടിപ്പുണചു മേവുന്നകാലം പുരന്മാരമ ശഷാമടപ്പാഡ്സ്മള്യേ
ത്യ തത്രൈപഖ സംലില് കൂമംകൊണ്ടകഴുറാനുഭാവം മുനിം
സാധു ബെൌദ്ധാഗമപ്യായ്യ ചെയ്താത്മശിഷ്യം ധിശിഷ്യയ
സ്വയം ബോധയന്തം മഫാബോധിമൂലേ സമാസിനമാ
നാസികാമൂല്യേജോദ്ധപപുണ്ധ്യോങ്കിതം ഭൂരിതേോജാഭമം
കൊണ്ടെ ലിഭ്യോതിതാശേ ഷഭിഗേപ്യമേഭാഗം പ്രകാമേണ
തമ മുന്നിലാമ്മാറ കരയും വിസ്മയം പ്ല നിസീടി
സാര്.
അണ്നേരം കണ്ടു മുല്യാടസുരപളിപ്പഡാ.
വല്യകൈ രജ്വലാംഗാ.
നുന്നിദ്രപ്പരസ്ധിമാ സൌഗത്മുനി മനസാ
തത്ര കൊണ്ടാടി മെന്മേല്
ഇന്നിഞ്ങാാക്കേതുചധം വിലയ നമെഖിടം
കസ്ത്യ പുത്രാ വിചിത്രം
നമ്നത്രേ ചേഷമാക്ള്ളിതു ക്ഥയത ൩൨.
മ്മോടു വിധ്ലുങ്കമെല്ലാ്” ൩.൮
ഷ്.
ത്രിപുരദഫനം
ഇത്ഥം നിശമ്യ വചനം പുരദാനധേന്ദ്രഃ
സ്ത്രീത്വാ മുനിം നിജഗദുജ്ജഗടുന്നതാസ്ധ്േ
ഭക നാതേ ശിരസി കൂപ്പി നമഗ്്ലിചായേ._
ത്യക്ത്വാ ട്ടശോഭിതപമശ്ലൂതനാമഘോഷാഃ ൩൨൯
കേഠാക്കേണം ഭോ മഹാത്മന്! വയമഖിലജഥല്
സഷ്്ൂരക്ഷാന്തഭീക്ഷാ..
ഭാക്ഷിബ്ദംപണ്ടെ സാക്ഷാല് പരമശിലയിഭോ_
രാശ്ര്രിതാ ഭഷതലോകാഃ
ന വശം തല്പ്രസവാദാപ്പ്ിതപുടനിലയാ_
സ്ലാരകപ്രൌഡ്ഥടൈത്യ.-
എലാഘ്യചോരോസ്റ്റിലോക്യാമചിഫതഥതയ_
സ്സ്രാത്ഥികാ ഭൈത്യവിോ രം
ബാലത്വേ ഞങ്ങളേതേ വിബുധകസ്റതികൊ_
ണ്ടാച്താതപ്രണാശാ_
ടെസ്്രരലേഷ്യേധീധപവരം ഭിഷണത്മതപ്പസപാ
തോഷയിത്വാ മഷ്ഥേശം
മേലേ ലബ്ല്വാ പുരാണാം രൂയമമിതവരെയ.
ഘത്തയും ബിഭൂതസ്ത..
ദ്വേഷം ഭസ്മാക്ഷമാലാധരമനുദിനമാ_
ദഭൂഫേ ലിംഗപ്ൃള്്റം. ത്ഛ
ത്രിപുരദഹനം ച
ത്രൈലോകയസ്വാമി സാക്ഷാല്പത്തുപതിഭഗവാ൯
ആനമെപ്പോഴചമെങ്ങം.-
ടുലം ബം കാണിനേരം മനതളിരില് നിന.
ച്പീല നാമന്യമൈവം
ലീലാക്ാന്തേത്രിലോക? പയമധികമുദാ
സവ്യതോ നില്വിചിക്ഷാ
നിളെപ്പാടേ നടപ്റുണ്ടതു പരമശിച..
പ്രാഭവം വിശവവന്ദ്വം ൪൨
നേത്രാനന്ദായ നസ്്ലുംപ്രതി പരമശിപ_
മ്്ന ഭാജാഠ പൂരസ്ത്ാല്
വ്രാഘ്ാ? കേവാ ഭവന്തഃ സകലളവനസ്വ
മ്മോഫനാംഗസ്വപഭാവാഃ
ശാസ്രരത്തില് നാമമേതൊന്നിതിലിതവിഷ സി.
ദ്ധാന്തമെന്തെന്നിതെല്ലാം
പ്രിത്ത്യാ ശുശ്രൂഷമാണാ പയമഖിലമിതാ_
ധ്യാ ലിഭ്യപേയേരധേ/?* ൫൪൩
വദ്രാണിശപ്രസ്ധാടത്തിനുമസുരമഫാ_
വീരഭക്തിക്കുമേറഥം
മെത്തും നല് സ്വൈയ്യുസാതം തിരുമനസി പരി.
ാഘമാനോ നിഹുഡം
സ്തിത്വാ മന്ദം ബദാഷേ പരമധപപാദ
ഭക്തിയും നിത്യസേവാ.
വൃത്തിം ചേഷഞ്ച തേഷാം ചെറുതു പരിഫസന്
ഓൃഡ്ധനാഥോ ശുഹാത്ധാ ര്ത്
ദി
ഹവ്വ
ത്രിപുരദഹനം
“ധന്യ ശ്ബ്ഡന്തു കോവാ ശിവ ഇതി ഭചതാ_
മിശ്ര കിത്ത്യമാനോ
മന്നിരമേഴിന്നു സാക്ഷാല് പരിവൃഡനവനനോ
കേട്ടതില്പിത്രൂനാളം
എന്നാലെപ്രായമുട്ളൊന്നുടല്ചടിചെവിടം
തസ്യ ഗേഹം പലക്കം
തന്നെക്കാണാവതോ ജന്മമിതഫഫ കലേ
കര കിദ്ൃക്പ്രഭാപം ര്
ലോകാനാം നിഗ്രഹാനുഥ്രഫനിപുണതയും
യുഷ്ടടിഷേശപരന൯ത൯
മാഫാത്ത്യോല്ലോസേവും ചൊല്ലിന നിഗമമത്തു_
ണ്ടെങ്കിലകേണ്ണ്ണനീയം
പ്്കാഠന്ത ജംഗമസ്ഥാവരമയജഥതാം
സാസ്ത്രീചാദപ്രഗത്ഭം
്യാകഷമ്മോ ബെൌദ്ധശാസ്സ്രം മഹിതമിതു വയം
കേപി ബുദ്ധാ മുനിന്ദ്രാഃ ര്്ന്വ
ദുഫ്യിയ്ത്കല്ക്കണ്ടതെല്ലാം ഹുണഫണിദമൃഗതൃ
്കന്റോപമം ചിശ്വമെന്നാല്
നഷ്ടഭ്രാന്തന്നു സ്ധാക്ഷാലറിക ശിലന്ന മി.
ധൃധിപത്യപ്രബേധേം
പട്ടാ്ങെങ്ങറാക്കു നിത്യം തടചിന ശിപലിം_
ഗാചനാഭസ്തലേപ്പം
കീഡ്യൂം നാശത്തിണള്ളോന്നനിശമറചിത്ാ_
രംമമത്ചന്തദോഫം, ര്ഒ൭
ത്രപുരദഫനം ൧൯:
ശഖേ പരിച തോയൈമ്യിഫിതമിസിയ ലിം _
ഗാച്ച്ുനം പൃത്മല്ലീ!
ശേം സത്വാഗേഭാലാത്തര്പി നരകപാ_
ലം വിശ്തുദ്ധേന്നിഭാനം
സ്പംക്ഷാളം ഗോമയാഭേസ്തതിഭിരചനിമേല്
കമ്മണാം ശുദ്ധിമലലം
സകല്പം നന്നു ജന്തോമ്മലമ ധികവിത്തു .
യാക്ക ഫീഫി ചിമോഫ്ം.” ര്
നിശമ്യ മുനിനോഭിതം പിഫിതകള്്റന്ധോസ്തറദം
വിധായ പുഭോനലാധഡ്്റിപശിലേതി സംഘേോഷണാം
കൃതാഞ്ജ ലിപുടാ ഗിരം സനിജഗടുസ്പരിലോകിശവരേ
നിപിഷ്ടഫ്ുദയാ ഫര സകപകില്ബിഷാളീഫരേ ൪൯
“സ്പതന്ത്രമിശം ഭമതാം വിധോ
ജഗല്പ്രജം പാട്ട് മനസ്ാതിദ്മരം
നിതാന്തരമ്യം നിഗമാന്തഗമ്യം
ജാനന്തി നോ മനദധിഷോ മദാന്ധാഃ ി
വ്യാഫോരം വിഷമമിതോക്കിലാക്: തേറാം
മാഹാത്മ്യം പരമശിചസ്യയ വിശ്വമ്മത്തേ.;
യേ കേചില് കമപി ശിവദ്വിഷോ ഖിലപേം
മോഫാന്ധാ ലിഭധതി തത്ര നോത്തരം നഃ. ൭൧
൨൭
ത്രീപുരദഫനം
സ്പില് ബ്രറമസ്വതതപാനഖിപജഗദരി
വ്യാപ്ലേധാമ്ലോ മുനീനാം
നിശ്ചിന്താനമേലക്ഷ്യേ മല ജനനവിഷീ _
നാനമേയാനുഭാവാന്
അച്ചോ നിഗ്ലേഷലിശ്വസ്ഥിതിജനനഭിദാ_
സവാക്ഷിണസ്സറവാമിനോ ന
സ്വലാ ചേദാന്തലാണ്! കഥയതി മഫിമാ_
ഭോഗമുല് ഘോഷയന്തി.” ൭൨
യുഷ്ടകേം വേവുമാഗ്റും വിത്ഥമിഫ സുര
പാനട മങ്ങും നിഷിദ്ധം
സൌര്രാമണ്യാം വിധിച്ചൊന്നിതു ബത നിതരാം
ദേഹശുദ്ദധ്യൈ ചിധേഷാല്
ഓതത്തോളും ബന്ധമില്ലെത്രയുമതിമൂരിതം
പ്രാണിഫിം സേതീ ക്ഷം
സാഭ്ധധാചാരം പശോരാലഭഡമിതു മഖ
വെടമുന്മന്തവാഷ്യംം പിസ
മ.ക്തം നൈചാക്ഷഗമ്യ സ്വയമിഫ ശിപനെ.
ന്നാകയാലൊക്ക നീക്കം
പ്രത്ൃക്ഷത്തിന്നു സത്യം കലയത സുഖമേ
ലന്നിതോക്ം ദശായാം
സ്ധിദ്ധം പ്രത്ൃക്ഷബാധാടനധിഗമമിത_
ന്പയേഷ്ട നിണ്ണ്രീതമെന്നാ_
ലസ്ലിത്വം കി പ്രമാണങ്ങളിലുമുദിതഭം_
ഗം ശിഖസ്്യ പ്രസ്പഗേ. ൫൪
ത്രിപുരദഫനം
സ്വതന്ത്തതാ ചേന്നര പ്രമ്വ്റേല്
സ യജ്വനേ കിം ഭലതാമധീശഃ
ദിചം മഫാപാതകിനേഥവാ കിം
തത്്ലീചഃ കമ്മവിധേയ ഏവ.
വേഷം ഭാഷണപാത്രമീദുശമഫോ
ഭസ്കാക്ഷമാലാജടാ
ഭൂഷഞ്ചില് പ്പകൃതേഗ്ല്രിവസ്പയ ചമയം
കാണായതിവണ്ണമോ?
ഭോഷന്മാര് പരമാത്ഥമേതുമഥിയാ_
തേകടൈട്ടക്കും തൊഴില് _
ക്കീഷല് സ്്േരമുഖാ ഭവന്തി സുധിയോ
ഘോഷിക്കുമസ്പ്യേ ജനാഃ
സ്ത്റാനസ്വ ശക്യം മുഗതുന്ണ്ികാംഭോ
ഒപ്പസ്യ സംഡ്ധ്യോപ്യധികാ വരാദ്ധാത്
ശിചാഭ്യ്്യാം വിഫ്ിതം ബവുഷ്ഠും
ശശസ്ധ്യ ശ്രഗേം ഭവതാം ഫി ബിംബം
അപ്രത്ൃക്ഷമത്രചമക്രിയമഫോ
ജന്മാന്വയാനന്വിതം
മിരുധ്യത്ഥം പരതുന്ത്രമീശമനിശം
വിശവസ്ധ്യ സ്വേവാളൂതാം
നൃസ്യാകേം ക മു ഥൌരചേണ തപസാ
ഇഞ്ഞാനേന മൌനേന കിം
ഭൂയിഷ്ശ്രമനിഷ്ടുലാഃ ഖലു നൃണാം
തത്വത്യജാം പ്രക്രമ,””
൨.൧
പി
ന്ന
9൭
൨൨. ത്രി്പരദഫഫനം
ഇതി ഗിരമുപകണ്ണ്യ കണ്ണത്തക്ഷാം
പ്രസ്തമരഭക്തി നിരസ്കകോപസൌമ്യ
മദനഭിപുലിളത്വപള്സ്നാഡ്യം
പ്രതിചചനം ജഥടുഃ പുരാസുരേന്റ്രാഃ ൭൯
4 ചട്ടേലാതയ ട് യശക്തികലയാ
ശുസ്വ്യേ ജഗന്മണ്ഡലേ
മൂട്ട സ്തന്ദനമാത്രമപ്യസുലഭം
സ്തൃക്ഷിച്ചു പാക്വിധൌ
കീംഡ്യകേഷ്ഠടമപറവനാതിം ഭഗചതോ
മുഷ്യുക്തിഭിസ്റ്റധോിത്ും
പട്ടാങ്ങാഷ്ടുരുവും മഫേശ്വരവിഭോര്,
ദുഷ്ടാ യതന്നതേ ജനാർ ൩൭
യതസ്സത്യ വാചദ്സ്യഫചമനസാപ്രപേവിഷയാ
നിചത്തന്തേ യസ്മിന് സ്ത്രരതി ഖനം ഒപ്പ്യണ ഇവ.
യദച്ീഷപക്കേനുജ്പലന്മയതേജസ്രയമിദം
സദാ ഖദ്യോതാഭാം വഫതി കലയാമസ്തുമനഘം ൬൧
സ്പാ ജഥത്സകലമം ബുജഷോവിമമത്ത്യാ
സമൃഗ്വിധായ മരണം കരണാകരാത്മാ
ഒരെ വപുദളചനമെയട്രമ്ത്ത്യമഡ്യം
സഹഫ്ലേത്യ ഖേലതി പയഃ പുരുഷോദ്ധവിതീയ ൩൨.
സ്മൈന ദേഖാസുരമത്തൃതിു
ങ്ന സ്ത്രീ ഷണ്ഡോ ന പുമാന് ന ജന്ത്തുഃ
നായം ഇന്നാ കമ്മ സനാ ചാസ_
നിഷേധശേഷോ ലയതാഥശേഷ? ൬൬൭.
ത്രിപുരദഫനം ൨.൩.
ഭൂതാനി ശംഭളര്ളവനാനി ശംജ ..
വ്യൂനാനി ശാളറ്റിരയശ്ച ശഭ
സ ഏവ സ്വ്വന്ന തതോതിരിക്ത
സ്തൃതസ്സ്ര ഏക: പരമാത്ഥമേതല് ൬൪
ശിവപ്രസ്ധാദേന പിനാ ന മുക്തയഃ
ശിചപ്രസാദേന ചിനാന ഉക്തയഃ
ശിചപ്രസാദേന യതസ്സ്വയം ശിവഃ
ശിചപ്രസാഭസ്തര ശിപ്പ്പസാടതഃ ൬൪
ചയ ബതെഞ്ഞമ്ധമമച്ച 95.
പ്പഭ്യശ്ച ദാനൈരഖിഘൈസ്യുഥൈവ
ജപ്പൃശ്ച മന്ത്രൈരഖിലൈമ്പിശിഷ്ദൈ
മ്മൃഗ്യശ്ച ദേഖൈധദ്യിധിവിയ്ത്ുച്ച്വൈഃ: സ൬
കാണ്മാഡണ്ടെ ഭംലും മഗേലപരമശ്തിവോ_
ല്യേതേമില്ലെങ്കിലും കേഴം
ശാമ വാ കശ്മൂലം ലാ ശിവശിവ പരത
നത: സ്വതന്ത്രോഥലാ കിം
ചെണ്ടേവും ഭക്തികകക്കൊണ്ടവരവര്ചുക്ു്.
ന്നാകിലും ടജേവഫശക്ത്യാ
മെന്മേല് സിദ്ഭിക്കിലും ത്രിക്ഷണമൊഴിയെ നിന.
പ്പ്ലമി കാല്ക്ഷണം നാം 0൬൭
൨.൪ ത്രിപുരദഫനം
പരുഷകജനതകശ്രാവദുഷ്ലമ്മശാടെന്ത്യ
പരശിചതിരുനാമാസ്ത്രുപ്ചകൈരുച്ചരന്തഃ
മനാസ്ധി ലഖചസി കായേ കമ്മണി ബ്ശ്മ സത്യം
ദിനമനു നിദധാനാഃ സ്വൈരമദ്ധ്യാസ്മേഷേ നാം. "വൃ
കെല്ലേറും വ്യവസായമത്കൂുതതരം
തേഷാം ൭ചവിക്കൊണ്ട സ്വൌ
വിസ്ടനേരോ വചനം ജഗാദ ഭഗവന്
ഭ്രാതാ മുഷ്ണൂുത്താന്തരം
“യുഷ്ടകേം പരാമശ്പരേ പരമെഴും
ഭക്തിക്കമാസ്താകമാം
സിഭധാന്തത്തിരമുള്ള സത്യമഹിമാ
സഭ്യഃ പരിക്ഷാസ്റ്റടം. ൩൯
സത്ത്വം ചേദലാക്യത്തിനമിഹ ശിചമാ_
ഫാത്മ്യവാസ്്റിന്നുമുബൈ ക
ന്നുഥാംത്തിങ്ങിടം ഭൂമം മാമക.നിഥമഖലേ
നാചനേഷ്യമമി ൂരം”
ഇത്ഥവയേോ।ശ്വേശവരഃ സൌഗതനതിചിതതം
മായയാ ബോധിപ്പക്ഷം
പ്രഷ്ലാദ്യാശേഷമുണ്ടാക്കുക ശിഖമഫസ്പാ
യ്യൂയമെന്നങ്ങവാടില്. ട്ധ
അഥ തേ ബെൌദഭ്ധസിദ്ധാന്തസത്യവൃത്യസ്തബുദ്ധയ॥
അനീശവരം ഖെഖൂയിരേ ഉവനം ധൂരാനവരഃ ഒ
ത്രിപുരദഹനം ൨.൭
തുഷ്യപ്യാ ചെന്നുവണങ്ങി മംഗലനിധിം
ബുദ്ധേശ്വമം വഞ്ചിതാഃ
കഷ്ടാളികാരിലപ്രതിതികലയാ
സവ്യം ക്ഷമിക്കേണമേ
പപട്ടാ്ജേ തലമാഗ്ണമേച ശരണം
ഞങ്ങരാംക്കിതെന്നഞ്ജെസാ
ദിഷ്ഠാലാപ്യേമഫാസിഷ്ടസ്തദഖിലം
നി്ല്ല്കമൈശാഭംനം. ൭൨.
തല് ക്ഷണേസുഗതനാഥനാല് നിളുത_
മക്ഷിഫിലമണചോടിതേോ
മുഖ്യദേഖമുനി ചെന്നമന്ദമവ...
രോധസത്മനി മഹാമനാഃ
ഒക്കെ പൃത്തമരിയിച്ചു ധമ്മമക_
ലക്കു വെതസുരമഷോഷിതാം
ബുദ്ധാവഷമചിരാല് പൂത്തു നിര.
ഗാദസൌ കലഫകൌത്ുുകി. ൭൧൩.
ഉ ഡേസഭ്രേമകതുഫലത്വരിത
ചക്രേമപ്രസ്സരലോളിത..
സ്റ്രാടികാക്ഷമണിമാലികോ മുനി ജ
വാടുപേത്യ രജതാചലം
നിടെടം തരിജചതനൈക മളി.
ലല്ല റവൃരദാനവ
പ്രൌഡ്ഥധിക്ക, തികഥാവ।ശേഷമറി।..
യിച്ചിതാസ്ഥയൊടശേഷവും. ഒര്
സ്വ ത്രിപുരദഹനം
**കോക്കേണം പായ്യതിലല്ലഭ പരമവിമോ!
താവകാ ടൈത്ൃവിരാഃ
ഭാഘ്യേത്മോനം ഭവന്തം ത്രിപുരചസതയോ
ടൂമമുത്സയജ്യ മെന്മേല്
സാക്ഷാല് പാഷണ്ഡമാഴ്ടും ധൃതകുതുകമിയ _
ന്നാസ്വിതാഴ്ല്്ുഖമുദ്രാ_
മാക്ഷിപ്യ ക്കുദ്രബുദ്ധാഭംന മുടലിലണി_
ത്ന്തേദ്ധതാ ബുദ്ധവേഷാഃ. ടയ
ജുട്ാ ലുനിഫ॥ ക്ഷപയാക്ഷമാലികാ;
ക്ഷണേന ച്ചഴ്ണ്റീകര ലിംഗമുത്തമം
കിമത്ര ചക്രേ ന പുരാസുഭയ്്രയം
പ്രസ്വാദമുച്ചൈരവധിയ്യു താവകം.”” ടു
ര്രൂത്വാ ശ്രിനാരദോക്ഷ്യാ പുരദനുജേക്ൃതാം
സ്ക്ക തിം മേല്ക്കമേലേ
മെത്തും കോപാന്ധാചതാഃ ക്വപുനരതിഖലാ
ദാനവക്കയുരെന്നേ
പെട്ടേന്നുതഥായ ഒ പ്യാധ ംപുടവികംട
ദക്ടിഭിമവ ത്യ?
സല്യോ ദൈത്യ നിഹന്തും പ്രകടവതമഫ।മാ
സ്പ്രേതസ്ഥേ പിനാകി. ി
ത്രിപുരദഹനം ൨൭
ഗളം. ത്: ഫേരഫ്ഫര ശിഖശിച ലി.ശപാധിശന് തല
മൂടേദിന കോപാലേശാല് മുപ്പുരമഴകിലെരിപ്പാനായ്യ്കൊാ
്ടൈഴുനള്ളിനപൊഴുതത്കുതകലലി പുകണ്ണിടാമോ. കന
കമഫാഥിരി പോര്പില്ലായീ ഉജഗചരന്ത്ഥാന് ഞാണായ്
തീര്ന്നൂ ധരത്രീദേപി മണിത്തേരായി തേരരുളായീ ച
ന്ത്രാക്കന്മാര് ചേടംനാലും കുതിരകതളായീ ചാരുതകോലിന
മാരുതപക്ഷം പണ്ടെ സഫോേലം ദഹനം മുനമേലാക്കി മ
ഫാത്മാ നാരായണനും നാരാചാക്ൃതി കൈക്കൊണ്ടഥേ
മാരാരാതിചലം തത ക്ടൈയില് ചേന്ദ സമക്ഷം ലീക്ഷാമാ
സെ. തദനു ജഗത്ര്രയഭീഷണലേഷോ മൂഡതരകല്ലിതപരി
കരബന്ധസ്തംഗേശതാംഗമലങ്കവ്വണേ സജ്യശരാസേനസം
ഫി തബാണോ ബ്ലംഫിതരഭസലിശ്ുംഖലചംക്രമസംഭൂമ
കമ്പിതളചനകടാപ്ഥമിതുടനുടനുതിരം കടടകനല് ചിതറി
ന രതൂക്ഷതരേക്ഷണപാതവിലോലദലാതകലാപജ്വലി
തദിഗന്തസ്തൂല്ക്ഷണസമുടിതകൌതുകഫഷം കൌസുമ
വഷം ചെയ്തുപുകചം ദിപ്യജനാനാം ഭപ്യജനോക്തീഃ
ശ്രാപം ശ്രാവം ത്രിപുരാസുരക്ൃതധിക്കതിമുച്ചയൈഃ സ്കാരം
സ്മര തല്ഥാതകതണട ഫാം ഫാമേം കോപലികാരം
കാരം കാരം തരിഭവനചഷ്രം മുട്ടെഖിറസ്റ്ുട പരിചുവളന്നെ
ഴുമട്ടഹാസധ്പനിദാരണവഖദനശ്ചതുരംഗോദ്ധതസേനാകുളു
കളുമുല്ലിതകേതനമുച്ചനികേതവമുഗ്രമഫാസുരപുരവരമ
ഗ്രേ ലക്ഷി കവ്യുന്നക്ഷീണാത്മാ നിന്നതജീി ബത സംഹ്ഹൃതി
രൂപീ സ്ധടിതി കപാലി.
൨൮൮
ത്രപുരദഫനം
പ്രക്ഷോഭം വ ശ്വചക്രപ്രമഥനമുടനേ
കേട്ട വേഗാല് പുറപ്പെ.
ട്ടയാടോപാലെതിക്കം ദനുജപരിപ്പ്ഥാന്
ലിക്ഷ്യപാഷണ്ഡവേഷാന്
ഒറാക്കോപം മേല്ക്കു മേലേതികതിലപിടിപെ
ട്ടബ്ലബ്ചാണാരി ബാണം
മുഷ്യോടക്നേഷ്യ നില്ക്കേ നിടിലമിഴിയില് ന
ന്നത്ഥിതോ ജാതവേടാ
കല്പാന്നോദ്ദീപ്പലചൈശപാനേരതുലനകല..
ന്നാശ്തു രോദോന്തരാളും
കത്തി കോളിച്ചു മൂളന്നതികഠിനമിര_
ചൂച്ചകൈമംജപലാത്മാ
കേല്ലേവും മുപ്പൂരം ചെന്നഴകൊടുപിടിപെ.
ട്ടൊക്ടൈ ദ്ധ തരിലോകം
ഭസ്തികത്തും ജഗല്ഘസ്തരമുഖരശിഖഃ
കൃഷ്ണുചര്ത്മാ ദിദീപേ,
ഒപ്പ്യോദധ്രം പുരാണാം തൂയമരനിമിഷം_
കൊണ്ടൈരിച്ചഗ്നിദേചേ
മുപ്പാരെപ്പേരുമൊപ്പം ഗുസിതുമതിതരാം
ദിക്യ ജാ ജപ്യമാനേ
൭ല്ദ്രാന്താസ്ത്ത്ര ദേഖാ ദഫിണഫിമുഖാ*
ക്ജിപ്രമാലിദലന്തഃ
സുപ്രിടെത്യെ മഫ്വുസ്യ്ലേ ദിഖി പടിചിചരാ
വര്ഷുകാഃ പുഡ്യുപാടളീം.
൭൮
വ്വ
ത്രിപുരദഫനം ൨൯
ഗദ്യം. ൫: ജയജയ സുരജനപരിപ്പഡ്ധ ശങ്കര പദ
സരസിജനതിരതജനശങ്കര സകലസുരാസുരഭാസുരകിങ്ക
ര സാക്ഷാദ്ദ്ലനസ്സംഘഭളയങംര ഭസിതധലിലേപസ്റ്റ്ടരുചി
ബന്ധുര ഭവനജനിസ്ഥിതിനാശധുരന്ധര ഭീഷണഗരളു
ശ്യാമതുകന്ധമ ഭീമഭവാപഫ കരുണാമന്ഥര ചണ്ഡഭ്ൂതി
ശഥിപാഖകലേചേന മുണ്ഡപ്രകരലിമാജിത്ളുഷണ ൧
ണ്ഡപ്രതിഫലിതോരുമണികച്കുപികണ്ഡല്യപഷിതകണ്ഡ
ലമണ്ഡിത. മന്ദസ്തരിതരുചിനിമ്മലിതാംബര ദന്തിപ്രത!
നവഖചമ്മകൃതാംബ്ബര സന്തപ്പ്യിതമുനിപരമക്ടപാലയ ടീം
ന്ദപ്പ്യാന്തക പാലയ പാലയ __പുഷ്ണുസായകടപ്പുമോചന
ക്ല്പപാദപ ഭക്തിശാലിഷു സല്്യൂദതികടുനയനഹുതവക
ദുഫ്യസുരരിപുന്ികരഖിമഥന. ജയജയ ലിഫിതസകല
ലോകരക്ഷണ കരക്ഷണ ചലിതത്തുലമദ്ദിതകൃതാന്ത
കൃതാന്തരായ പുരജിപുപുരന്ധവീമദാമോദ ദാമോദരഫ്ിത
മകരകേതുശാതോദരിബാഷ്ഠയത്ധരിപ്രവഫേജീമൂതായമാന
തായമാനകിന്നരകിന്പുയഷഗണ സൂയമാന യമാനനനി
വേശിതസുതാധിപാടിജാത പാരിജാതപല്ലവപാടല്യപാ
ടപൂരകോടിരകാന്താര കാന്താമമണിയഖാമോങ്കദേശപ്രകാ
ശമാന കാശമാനശമനകലേതരാകാര രാകാമമണഷിത
ഉ വ്യൂവികടക്ഷേ ലികടാക്ഷയകമ്മാബ്ലിചുളുകീകാരകലശീ
കുമാര കമാരപ്രിയ ജനക. ബജനകമ്മകമ്മഠദക്ഷക്ഷപണാ
ഫൃതഫോരലിരദദത്രപ പരശുഖിലസല്കോരകരസാ
രസ സാധസ്മധികടിപ്രമണിസംഘോരഗഫോരഗമളുക
ബന കബകനനിരസ്തസമസ്തുഭവനസാദ്ധവസ സാദ്ധ്വ
സാധാരണധാരാജദശനതചിധരാധര ധരാധരാത്മജുാ
൩0 ത്രിപുരദഫനം
പുണ്യഘൂരവിചത്ത രി ചത്തമാനതേജഃപ്പാ ചണ്ഡ്യഖ
ണ്ഡനചത്ുര ചത്രരാദ്ലായവിരചിതസ്തതേ നമോസ്തതേ
നമോസ്തരതേ.
ഇത്ഥം ഭക്ത്യാ വണങ്ങും ത്രിദശനുതിജയ
ാഘന്നും കേട്ട തതാനേ
സദ്യോമാഞ്ഞോരു കോപജവലനപരിഭല .
സ്റ്രാസ്്രകാതണ്യളൂമാ
മാംത്തിങ്ങിടും പ്രസാദം തടവിനവചസാ
ദേവസംഘാന് പിസ്റ്റജ്യ
സ്വസ്ഥത്മോ മേരുധന്പാ തെജ്കിചിനൊടെ ന
ജിതു കൊസശഥൈലേ ൮൧
കൈലാസാധിത്യകായകം കനകമണിമഫാ_
മന്ദിരേ ബന്ധുതശ്രി
കോലും മാണിക്ൃതല്ലേ തിരുമടിയിലെട്ട _
ത്താദരാലദ്രികന്യം
ലിലാലോലം പൂണന്നം വദനമലര മുക _
നം പരാനന്ദസിത്ധൌ
മേലേ മുങ്ങിക്കളിച്ചും പുരരിപുഭഗചാന്
പൃള്സ്റുസൌഖ്വ, ര ന്യവാത്സില് ൮൨
സായം
ചനനയാ.
ത്രിപുരദഹനം
ടിപ്പ ജി.
തിലിഞഞഞടത്ത്്
പദ്യം ൧.൦ ഇംഗതളാചരണം. മര മനമ ചഗന്ത്ലൃഡം ജേ
ന്നു മനസ്സ, നി ജിചനെ ഭജിച്ചു. അന്നന്നണ്ടം......
ളു അവ, തിപെടുത്തീടു വാന് എന്നത്തു ഭജനത്തി ൯൨ ഫലം, ശേ
ഷാ ഒമല്ലാം ചന്ദ്രചൂഡന് വിശേഷണം. ദേരത്തരായ്യംചജഥിടം.
വിധിമ്ധംടബ്വ്മകപാലേം അഫിംസപ്പുംം കപ്പേം ഭൂഷണം. യി
ലസി. കാപാചയിചസുണ്ന ബ്ഹ്മകപാലമാലയ്ുടം
സപ്ൂമാലേയുതരായേ രഷണമേമോദുകൂടിയവന് ഫ്ിന്നു ഖ്വ്വീഷി., മന്ദ
കനി ജാരനെ എന്ന പ്രയ്ുഫോികന്തേത്തിന്ം ചന്ദ്രചൂഡം എന്ന
്വിതീഷന്യേത്തിന്ടം തമ്മില് മിഭകയിപ്പുരേത്തട മണിപ്പുയാളുരി
തിദ്ധില്ധം., മ..൭. ൭..ന൩..യ യയ എന്നി ഗണങ്ങളും ഏ
ക്ഷരങ്ങളു1ല് യയിയയമയയിരിക്കയാല് സ്സരധ്ധരമവൃത്തം, ഏേ
ഗാമ മ്മൂ്ഭണഡം മ രമ്ന്യയം സ്ുധ്ധരവയത്തമാകം ' എന്ട ല
ഴ്ഷണം,
൨. ചയ്യപ്രബന്ധക്ങളുടെ ര്ത്ിയനുസരിച്ചു് രഃ
തോഴനോടട സംസോരിക്കുക ഫ്ൂന്ന നിലയില് കഥാപസ്ത
ലിനെ നിദ്ദേശിക്കുന്ന:_ കതലേകാന് അപി ഭക്ത ജനങ്ങളേ
ജും. മനസധിംമനസ്റ്സില്, സിന്ദപ്രേസംധഗംചസ്ധിന്ദപ്പേസക്തി, കലേ
മഴവ്വഴിം ശിര. ജരയും ചെന്തികണ്ണില്് രിവന്െറ ചെന്തീ
ി
൩൨. ത്രിപുരദഫനം
ഒയരിയുന്നു മൂന്നതക്കണ്ണില്, തരിപുരഭനുസുതന്മക്ട എന്ട വിശേ
ലൂ ആത്തിതാനോം എന്നു വിശേഷണം. വൃത്തം സ്പ്രശ്ധരതയന്നെ.
൫൩. ക്ഥാതംഴം. ശ്ര്രീമല് ഒ കലാസകര്ലം ധമീമത്തായ
കൈലസേപപ്ലരുത്തില്. അദീയ്രകമ്യയാം ംഗ്രീപാച്ലതിയെ. താര
കമഥനശഗണഷിീശവക യരേകന്മേകടനെ (സുബ്രഹ്മബ്ബൂനെ) യ്യും
ശണപ്പതിയേയും, ഗജതിചുദഥയാഷ് ശിഷ. സ്ത്രധാന്സീല് നിവ
സിച്ചു. ഉആതീകൈലാസത്തില് ശിവന്. ്രീപാച്ചതിരയെ ആധഗ്ല്ലുഷ
ല്ലം ബാലന്മാരെ ലാളിച്ചും വസിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന എന്നു സമരേ.
വൃത്തം സ്ധ്ധയ,
൪, ത്രിപുരന്മാര് തപ്പസ്സ്ിണ്ണയി കലാസ്ത്തില്
ഖന്മതിനെവ്റയുരയുന്ട: __ ശബ്ലര് ്യല്കകൊത്ട്. ഷ ഡാന്ധ്യപഞ്ച
ഖനേമപ്പതഡേനംഷഞണ്മുഖനനാകുന്ന സിമഫ വയ്യാ, താരകക്ത
രേ ലി.നിഛമത ംയാരകനാകുന്ന ഗജം കൊല്ല പ്പെടടപച്പോം, ലേദാകി
മ ്ാകലരംഖേദഭകാണ്ടും അഭിമാനം കൊണ്ടും പരലശന്മരോയി,
യര്ിപൂത്മാം മേവ പ്തതന്മരോയിരിക്ടന്നെ. ഖില്ലൂന്മാലിയും കളള
ഖരന് ഞര ഷം അ പിംധി്ുയാലിയും കമധാക്ഷനും താരകാ
കഷനു മെന്ന. തൂ: െദയ്യുവന മൂന്ന സയരവീരന്മാര്ം, തപസേ...
വ ആസേഭിടേ തപസ്സുചെയ്ത് കലസേത്തെ പ്പിച്ചു.
പവുമന്തില് യതിയും മ__സജ_സ_ത_ ൭ എന്നി ഗണങ്ങളും
അന്ൃഗുരുവും വന്നിരിശചമാല് വൃത്തം ോദ്രൂചയിഷ്രീഡികം, “പമ,
ണ്ജാല് മസജം സമംതറ്യവും ശാകേട്ലധിക്രീഡികം* മൃഗ ഖി
ണം
3, ചിയ്കനിധനയിധംനേനം അ ലന കൊന്നേതുകൊണ്ട്.
ഓിക്പായേചൊ ആഫിതാം ടി ക്ഡാലന്മരോല് ചെയ്യരപ്പട്ട. മന്ന
നിം മനേമക്കടിനെ. വന്തം ത്മ യാമം അങ്ങഭയ ഞം
ആക്തരയികക്നെം യ്തുപ്പയേംചയുപ്പകകായം. പ്രാത്ഥയന്തംപ്പാത്ഥിച്ചും
കൊണ്ടു്. ത്രികുമനം..ംംംംംട്ലയക്കും ചമൂന്നലോകങ്ങു സൃഷ്ടി
കൂരക്ഷിച്ചുസലാരിക്കുന്നവനുഃയിം ചിത പ്രകേഷ്യയപ്രഷയം ചിത്ത
ഒന പ്രക്ാശാവംഡലയുടടെ പ്ര ാവമായിം ജഗജയാ മിതി. “ശ്രീ
പമവൃതിയേടേകൂടിമുന്നവനായികിക്കന്ന. വിശവനഥേം വിശവനാ
൧൭൩. ുഷ്ടുവുഃംസ്തരയിച്ചു, ചൂയ്യാധാക്തമജേയിധം പ്രത്ിച്ചു ക
ണ്ട് അല്ധനാരിശവരനായ ശിയനെ സ്മൂയിച്ച എന്നത്ഥം.. വൃത്തം
സ്സുഗ്ധര.
൬. യമ്മില്ല......-.....ടമ്വപുമായ ംധാമ്മില്ലം (തലമുടി
ക്കള് ചിത്രകം (യിലകം) വലിത്രയം യത്ത്രിലലിക്ം) ഫാരം (മുത്തു
മാചേ) വക്ഷോജവമാക്കഥം (സ്നങ്ങം) മുരലായവകെത്ടെ ലസിക
ന്ന അമേയ ധി ജന്നേയനഭയിം ശൂദേല്............. ഗഫനായം
ശോഭിക്കുന്ന കപടം (ജടളക്കട്ട് ),അയനാഗി (കണ്ണി യീ)ംവിഷടം
മഥിമാല (സപ്പ്യമാല 1, ചമ്മം (തോ) എന്നിവയോടു കൂടിയ അപ
ര്യം (മഠ അദ്യം) കെട്ടു ഗഫനന൯ (അഡ്യത്ല്യന് ) ആയികികക
അം ശിചായനമഃ (ശിയന്നു സമസ്ത രം, ചൂപ്യാകാം കൊണ്ടെ വിശേഷി
പ്പിക്കപ്പുട അക്ധവപ്പസ്റ പായ്യൃതിഷുടേയും ഉത്ത യാശ്ധംകൊണ്ടു വി
രശേഷ്മിപ്പിക്കപ്പഴ അപേരമദ്ധം ശിലാ യുമകന്ന അദ്ധനാരീശവ
തനയേ ശിഖന്ട നമസ കേമന്നത്ഥം, ബാാദ്ൃമ്ധത്തിചെ ധ്മില്ല ചിത്ത
കാമികഥാക്കം യല് പ്രതികപമ്മവധികതുമയി പഠയളപ്പുട പുത
ത്തിലെ കപപട്ടന്നയനും സ്ലദരികഥ്ം ക്കം കൂമവിവകയയഘുള്ടെന്ന്' കറി
േണ്ടതാത്ത്, ൭..൫.ജ_.ജ എന്നീ ഗണങ്ങളും രട്ദയൃഗുതക്ക്ട
വന്നിരിചകയാല് വൃത്തം വസന്തതിചകം. “ചെല വസന്തതിലകം
തമ ംഅഗഗരമ്” എന്നു ടഷ്ധാണ്ം,
ഗദ്യം ൧. അഭ്ധാനാരീശ്വരനായിട്ടതന്നെ ശിപനെ
വള്്്റിക്കുന്നു: _കേഴിരഭാരടം ജടകക്കുട്ട്. കോടി സ്പേസഭാജട്*
എന്നു രഭസനിം നെറി ഗുണമുമ്മ. മരു കാഗത്തു ജകേക്കട്ടം
മവ ദേഗത്തു പുരികഴതു കനജ്മിഴിം തീക്കനാതക ള്ജ്. ഒരു രാഗത്ത
തമി കണ്ണ് ം മ ഭാഥത്തു തിലക; കഥ്ഥല്ധിത് ഒരിടത്തു. 7! 1111"
മിത (പ്ജിമയ യായ ജല (കാന്തി )മയരടുകൂടിയ. രവിനയനംം
വ്യൂയനാകുന്ന നേയും. അതില ളിമമ ധരം അത്ന്മം ലതുരിരവും ഭധു
൭ ന്നോദ്ധര)വുമായ. ഇഭഥംമിഴി -യുവര്ംണിദമായ (കത്ത) കണ്ണ്.
കരു മാഗത്തു സൂ നേത്രം മവമാഗ്തു നീലനയനടു ഇ ഡ്ഥാഘ്ിക
ധം ഘി (സറ്ല്യ) യാകുന്ന ക്ല. കജഡലീഗശുഡചച്ചേ
൬. ര തിപുരഭഫനം
ക്ഷ്യഃത്രേഖാ എന്നമരം. രത്തമയ താം ഭംഗി രശ്മമയമംയ താരം
തിള (നതാഭയയെ) ഭംഗി. ഒരു ഭാഗത്തു സല്ല്യുകണ്ഡവ മവഭാഗ
ത്ത രത്അകുന്ധല്യ ഗരളം വിഷം. വലി കമം ംത്രിവചികറം. ഒരു ഭാഗ
ത വിഷയ മറംഭാഗത്തു തരിവചിക.ം്യ ലിധിതല കഥം ബ്രി
൭൯൧ തലയോടും. അണിം അലയ്യാരം. കനചമണികലിതം കന
കകൊട്ടം രത്നംകൊണ്ടും മണ്ടാക്കടപ്പുട. അത്തുലഗുണംം അസ്ക്കേലം
(അതുല്യം) ആയ ഗുണ (മാചേ]. അണിധു അലങ്കാരം. ഒരു ഭഗേത്തു
ബ്രഹ്മകപാലമലേ, മാ ഭാഗത്തു സ്വ്സ്ുമണിമാല; കരാഥ്രളയിം കരാ
ഗപ്പടേശത്തില്. ഒരുമാഗത്തു കരാഥ്രത്തില് ഗ്തുലവും കപാലവുട്ട
മവമഗത്തു പാശവും അംശ; ശുരചേനല്ലതടയ. തഗകാഞ്ചിഗു
ണംേമരഗം സപ്പ ആകുന്ന ക്ര ഞ്ഞാം. മണ്ിരശനം മണിമയ
മ്മ അരദത്താണ്, ഒയ ഭാഗത്തു സപ്ലി മസ ഗത്തു രത്തകമ
ഞി പുലിയുരിംപ്യധി മത്താ. അമലമ്ൃുവ സനം നിമ്മചവും മുല
ഖുമയേ വസ്ത്രും. രു ഭാഗത്തു” പുലിത്തോലു, മവ ഭാഗത്തു ഭുവ;
സന്നാഥശപടേകന്ല്ല പമ്ചോകുന്ന ചിചന്പു'. കര ഭാഗത്തു നഗേല്ലി
ലമ്പു പ മറ ഭാഗത്തു പൊന് ചിലന്സ്.
൭. ഷററക്കോഴീര ഭാരം കവംത്ത ജടകക്കള്്. മചരരിംപൂര്പ്
ഭലം മൂടുയോയ കലി. മുറിക്കുന്ന ടസന്ൂദ്്്റമാനയി ഭവിക്കുന്ന. നിന്നു
ന്ദ ഇള ഭകില്ലാത്ത യന്ന ത്താടൃകൂടിയലരയോി, ദിനകരനില്
ചാസ്ൂ്ുന്ില്, നിബദാക്ഷണംബന്ധിക്കപ്പുടട കണ്ടു കൂഴ
ണ്ണം രി. യി ഭദ്ാംം ഭൂമിയില്. അകി. ുവര്. തമപദമതപിരേംയ
പസ്സ്ിനെ ചെയ്യ. പകോഭികേശന്തേം മനസ്സ്സിലുരപ്പിച്ച് മ തിത്നി
അ ഉതറതിരി കടത്തക്കയിധം കണ്ണ്കര്ം സ്മ്മന്ില് ബന്ധിച്ച് ഒരോ
ക്കാഖ്ധിന്മചിനിന്യ് ജഗ്രമായ ുപ്പസ്ത്സു ഒചയ്ഷു. തെററിനപ്പകേയേയ
ണ്ണം ഇത്യമിയില്ം ച്വേലാമായയ ഒരു ചസ്മവിനെ ഒരിടത്തു നിത്മി
മാല് അവിടെനിന്നു ഭതരവതിരിപ്പാന് മവെറാന്നില് ചേത്തുകെട്ട
ന്നതു പോടേല എന്ന് ഇപമാലജ്ാരം ദ്ധവനി.ക്കന്നു, വൃത്തം സ്റൃശ്ധര,
വൃ. വഴിയും വാടാത്ത (മങ്ങാത്തും പ്രബവേധേപ്രസരമെ
ണി വിയ ക്ക. പ്രനബാധപ്പസരം (ഇത വ്വിഖന്ര വ്യൂ) ആകുന്ന ൭
ടിപ്പു ണ് ൩
ത്നടീപം. അശ്ച ടം അതിലുടെ. മായാ തമസ്സ്റുഞ്ചയംംമയേയാഷന്ന
ജരുംക്കൂടം. ആത്മ ഷ്ട പയം അന്തര്ദദഷ്ലി കൊണ്ട്ട്. നഡകേഞ്ചനനെ
വികവരും കന്തിലും യിശേക്കടപ്പുട പെന്നിടന്റ പ്രടയെ ആതി
ശയിക്കുന്ന പ്രഭായിശയത്തോടുക്ടി. സുഷു്നാനാഡീക ജയം സുഷമ
ണാഡിയുരഭ ന൭. ഏതം ജുവര്. പരമശിവമയംംപരമശിയനാകു
അ, കങ്മധില് ആം. പു ഞ്ജ ഇ, ആയ്ചദ്മുരാശിയെ. ബേധമക്േ
ന്ന വാലായി ടിയന്റ വെളളിച്ചത്താല് ഭാമയാകുന്ന ഇര്ംനിര നി
ശ്ലേഷം നീത്ങിയ പ്പം, കാഞ്ചന ത്താം കാന്തി യേന്തുന്ന പരമ
ശിവനകുന്ന അത്ഭൂതരാശിരയെം സൂഷുമ്മു"നാഡിഷുട. മര്പ്യൃന്തില്
ഗൂൂഡമകേധേണ്ണും കണ്ടു, ഇഡ, പിംഗല എന്ന രണ്ടു സന്ധികളെ
നിയന്ത്രിക്കുന്ന യോഗിക ഠം സുഷ്ലാനാഡിയില് പരമത്മേജ്യ
തിസ്ത്റ് ഭു ശ്ൂമമയി വിക്കമെ്ട് ജ്യമനയഗികള് ഴെ ഇടയില് പ്ര
സിദ്ധം വൃത്തം സ്പൂ ശ്ധത
൯. ആഅനമ്ത്യായ ആനന്തൃയത്തെ ആ ത്തുയിച്ചിട്ട് (അവസന
കില്ലാ൭തൊു. ജഖധരസമയംമഘക്ചത്തമ് (ഴ് ദേ 5). ചേലാ
കാശ ഗാഃ കേവല കാശം (മത്പ്പുരയില്ലഭദ്തയാല് താന്ന സ്ഥ
ഖ്യ ഗ്ൃഫമായവരായുഠ, യിശിരസ്വമുദമയം ശിശിര കാഖത്തിന്ല
ത്തില്. ശീരാജ വാതിപൂ-തദ്ധാത്ത ജവപ്പവഃഫത്തില്. ആകം
ദമാ! ചു ത്തോജും മുങ്ങിയവ യം, പഞ്ചാഗ്നികം നടി
പഞ്ചാണികള ടെ മര്യതമ്തിക സ്ഥിതസ്ധരായുംം യ്തു ൂസ്ധ വയന
ശിവജ്യനേം, അയ... ത്മ ംഅത്രതമയേ ത സ്സില് നിമ
തുന്മായായി, ഖിത്ജവ ഗജ രോഗം ഇല്ലാത്ത അഹോ
മതാ ദിയയരായിള. അമീ ജുവര്, ജ്ജ ജവധിച്ചു. ഷ്മ
ത്തില് തുറന്ന സ്ഥഖത്തും ശിശിര യില് 1) ത്തിലും ഹരീഷ്ടുത്തില്,
പ്ത്ധാഗ്ിഖയധ്യരുയി്ും അിഷം കഠിനതമച ി ചയയ മവ യോ
ഷിച്ചു. നാലു താഥന്തും ്മഗ്നി യ്മ മുകളില് സ്മയം ജൂലി ന്നത്മി
ഒന൯൨ മദ്ധ്യഭത്തെ യാണ് പ ഞ്ചാഗിമ ധ്യ കെണ്ട പഥായുഅ്അത്തു. ““പക്യ്വ
ഖ; പടഞ്ചയപസ സുപ നോ ജായവമസ്ധാം എന്നു മിശുപല വധം
ദൃത്തം സ്സ്രശ്ധര.
൩ന്൬ ത്രിപുരദഹനം
ചാ0, ചേണ്ട് ഴ്ക, തപസ്ത്ൂം തപ്പ്, നിര്ചകംം മയക്കു
പം ആഡംബര മാടി. കീണല്പായംം തികഷീ ണം ഭയ്യാ
കലയ പരവശം. ജീവലോകം പജീയിസധൂഫം. കാണക്കാളണം
കണ്ടും കൊണ്ടിഭികക്കെ (്രയിശികിഷു. ദിലിഷ ദം ദധേകടംകട്.
തരിലാകീകാണിക്കം മൂന്നു ലോകങ്ങതക്കം മന്നികൃതുലയന്,. ത്രി
ചോകീമണിക്ൃത്തിന്ു എന്നതു ശുഗനമീരമണന എന്ന തിഭന്ല ഖ॥
ശോഷണം. അസുരന്മാരുടെ തപസ്സിലുക്ള അതുല്യമ ഫികായിശയം
കണ്ട സകല ജീവികള്. ഭയച്പട്ട പരഖശരായിച്ചലഞ്ഞു. ദേവ
കാക്ക പ്രതിനികിഷം വയവ പരുച്ചു. െത്ുദലാച്ചോചകാ ളായ
ശിചട്റ തിരധുള്ളത്തിചും ഈ വിശേഷം ധരിച്ചു. വൃത്തം സ്റ്റ
ഥ്ധരം
൧൧. പ്ര്ചൃക്ഷീട്ൂയ - പ്രത്യയകഷി ഭിച്ചിട്ട്, അമര കം പെരു
മോം ദേഖേശ്വരന് (ശിഷ അഗ്ര: മുന്പിജി, ഭാരുണതരതപ
സാടള്്ററവും ദാരുണമായ തപ സ്സ്റടടേകടിയ, ഭനേവാധീശ്വരാ
ണാ അസ്ര വരന്മാക്ക് . സദ്യ; മപട്ടെന്ന്. മോദാധിയരം രോദ
സ്ത്രകളുടെ (ദ്ൂവോപയശിധികളു ടെ) ഇ ംദാധം. ഇടിഞ്ഞ് ംഇടതി
ങ്ങി, ഉ.ല്ല്യല്....ംംംികാടിപ്പതിമ ം കടിക്കുന്ന സ്തൂയ്യന്മഥരുടേയും ജര
ഗികള ടേയും കോടിക [കോടിയ രഗശ്ികളേട) സാദൃശ്യം.
മഫാദേവന് പ്രയ്യക്ഷ്'ഭയിച്ചു മു്ില് വന്നപ്പോ തീവതപചേടനി
മമാരോയ അസ്മോ ത്ടായ ഒആുജ്ഖയ്യം അ വണ്ണ്ണുനീയമാല്, ജപ
ട്ടന്നു മുമ്പില് ആകംശവും രൂമിയും നിറഞ്ഞതും കേടിസ്പുയ്യാഗ്നിത്തു
ചുമയെ ഒരു രേജാവ്യഞ്ജം കാണരപ്പുടട. വൃത്തം സ്്രധ്ധര.
ച൨.. രേജസസ്മുസ്ച മദഭല്ലം ത യേജസ്സ്സിനൊ നടയില്.
ള്ിചാശീം..ം..ംംംം.ം മു ്ഖേന്ദുരേഖം കൃഷ്ണുസ പ്പേഷന്മമമാല് ഖേഭധ
യയ ജടയില് നയ (ലേവ്ധ] ഷായ ബാോലച ജകലര്യോടുക്ഴിയയ്.
ദിനത്തെ ണകദീക്ഷം ംടീനരക്ഷണെമെന്ന. ഒര ഖിഷയത്തില് 91
0 മാടുകൂടിയത്തു്. മനസി. ,..... ....ലേനകയണം ചമന്ണ്ലില്ക്കൊ
്ളര തക്ളി കാടക്കണ്ണകളുടെ കോണില് നിത്യ സാ ദ്രകങ്മണ
യോടുകൂടിയത്തു്. പര്ലയീഭാധധേയം യ്തീപല്വേതിഘുടെ ശ്യം
ടിപ്പണി ൩൭
(ശിവന്. ആ തേജസ്സിൻ മധ്യൃത്തില്. കൃ്ലൂസപ്പ അളെ ഉകാണ്ടു
കട്ടിയ ജടയില് ബേ ചന തിരുകിയും രീന ശാസ്ത ഖൂ,
ആം, മനസ്സില് കൊക്ക കരുണ പുഠത്േക്കേന്തി കക്കണ്ണു കട.
ഴെ കോണില് പടന്നേരിരിക്കുന്ന രീപാല്യേയി കാ ഗൃമൂത്തിയായേ ശി
വന് കാട്നളപ്പുട്ടു. മനസി കിമപി കൊക്ളോത്തു ഇതി സ്ഥലത്തു്
മത്പ്പ മഃ ഗ്യ, പാല്ലതീലാഗ്കത്താല് ലകിക്കടപ്പുട ശിവനെ തല്ഭാ
ബ്യൃതന്നെയയി ക്കല്പില്ലിരിക്കയമല് ഫോയവയിശ യോത്തി, വൂത്തം
സ്രശ്ധര,
൧൩. ആകിയ ംലിതഠികിട്ട്. പുയ്കൂജലം ംവുഷ്ണൂാ അക്ഷി
ജബ, അണിചരണേ ഭംഗിയുള്ള കാല്ക്കല്, ദീഗ്ലം (രി. ലിയ ആ
നച്ംഭീഗലരകേോയേ ബണ്ണും നമസ്കരി ച ട്. അല്പസ്മരര നന ംകാടത്തെം
ന്നു സ്കേമമായ (്ത്രീതം പണ്ട) മുഖത്താഴുക്ൂടിയ. ജല്ലുകകിപും കമ
ഒവി. ഭടികാൽ ണ്ലയസിസ്ധെംവചിയ കരുണയകേന്ന സമു
ത്തില്, ആലോകനസുഭഥമു ഖം ര ചോചനം (ഭിന്നം) കൊത്ടു സുന
രമയേ മുഖ ത്േതോടുകൂടിയവഷ തഅഥേവാ ദഗനീയമാഷയ മുഖത്തോടു
ടിന്, വചേടവക്കിനെം മുടചെചപറട്തു. ജനോജ്താം.മദനാ
ഹരയാമ്യ. അപ്പും പുഷ്ടി ചെയ്ക നരസ്ത്ുരിച്ച അ അസ്ൂരന്മാ
ഒര കരുണയില് മോദുവേഗ്ണ്ും കാക്കി ധ്യ കാമാന്തക തമി ഒച്ചഷ്യൂ.
വൂത്തം സ്ര്ദ്ധര,
തര്. സ്വസ്തി ഡ്യൂ ക്ഷമം ഭയിക്കുമട്ട, ഫൊന്മഃ എന്നതു ഫ
നരല്ലരോയകം. മുദിരഃ അഡ്യിച താന് സന്തുഷ്ടനായി വിശന്നു. സ്ന
രമിലീഭാദ ഷെ അസുയ വീരന്മാരെ! ഭക്യൃത്തുതേനം ഭക്തി കാത്തു്
അന്തമായ. ഭയദീയതപോമഫില്ലുംനിങ്ങളുടെ തപസ്സി മ
ഥിമാധയിന്ാത. യതി യല് വരംചയാഴതാരു യാതോരു ലകം. മൂട
തചയരിച്ചുലും, വിതം ുസ്നം, ഏകാ അപോ ഈ ഞ്ഞാന്,
സജ്ലൂംവേഥക്തില്്, തല് യത്ചത്അതിനെ അതിനെ. പ്രസമ്യംല്ലസ്ധാ
ഭില്ലിട്ട്. വിതരാമിതരംംം തിശയന യിതഭണം ചെയ്യേ. ഇ
നീം ഇപ്പം. അല്ലയോ അസൂയ യീര്മാര; നിക്ങംക്ക ക്മേമം
11111) നിക്ഖയ് ഒര മ പപ്പ ഭായത്താല് ഞാന് സത്ുൂഷ്ടുനായി,
൩൩. ത്രിപുരദഛനം
നിഅംക്കിഷ്ടുമയേ വരം എന്താ അത്തു വരിച്ചാപു൦. തത്തു ഞന്
നിം്ചയമരയും തരാം, വൃത്തം വസന്തതിലകം.
ച്. യ്രൂതവാംകേട്ടിട്ട്, ഭത്തുഃംസ്വാമിയുടെ, ഗിരം താ
ആ വാക്കിനെ സഖ്യഃത്ഥിതം അഭീഷ്ടം, മംഗള ധന് ഹേ രംഗ
മൂര്ത്യ॥ പുരാണാംംപൂതങ്ങളുടടെ. തരിയമയംംമൂന. അകിതശസ്ത്യാസ്പു
മൃശ്ലാമിചുണ്ണുംകിതങ്ങളായ ശസ്സുങ്ങറം, അസ്സുങ്ങം. മുറ്ഗുത്ളഥം
കോഴ്ചകം മുതലായവകൊണ്ടു ന്ദിംഞ്ഞുത്്, നിത്യവേദസയ സി
തയൃവസേ ത്തിന്നയികക്കൊണ്ട് ദേയം നേ ചയ്യപ്പെടേണ്ടതാ
ഴം നിരഖധിലികയ പ്രെർഡി നം. അവ ധിയില്ലാത്ത ഐശ്വയ്മു
സഭൂദ്ധിയോടുകൂടിയ.. ത്വള്ച്പസസാദാല് നിന്തിജവടിയുടെ പ്രസ്ധദ
ത്താല്. സ്വാമിയുടെ തേമ പ്പൂട്ടേ കേട്ട് അവര് ക ണത്തിച്ചു; ത്തേ
അഅ്ംക്ക് തകിഷ്ഠത്ചം പലത്തു മൃഴണ്ടെ്ധിലും തഅതികലേം യ്യു
ഖും ശസ്സ്രാസ്റ്റേരികലം അിംക്ാതത്ുമായ പ്ര തയ നിക കയാണ്ട് വേ
നടക്, യൃത്തം സ്ത്ുശ്ധധത.
ഫറ. ഉദ്ധത്ലടത്തക്രരിക്കടഡ്റുടു യമന് കഴിയാത്ത, (തൂയീം
എന്നതിനെ വിശേഷണം) ആ വന്ന ആയ സിക്കുന്നവര്. പതാ
ണാംചപുരത്കള് ടെ, തൂയിംംത്ൂയഴത്തെ സയ രാമം ഞഞ്ങഥം ൩ യ
തിഷകന്തെയ്ട്. നിയം എല്ലാ കാചവും. ചോകേഷു ലോകഞ്ങളി.
നം ത്ല്പരയോ സ്വാമിന് ത്രിഭുവന ജയി നം തരി ചോകങ്ങളയു ജ
യിക്കന്നവര്ം നിയമി ചയമില്ല.ത്തവര്. യവല്പ്യസാദാരേംന്നിന്തി
വഴിയുടെ പ്രസാത്തോത്. യ ക്വാപിംയാതൊരിടത്തു്. പ്രത്തി
ഭദേശ സമം പന്തി ഠാണ്ടുതോവംം, അവര്ചാകായ ച ദഗനത്തിന്നം
മികക്കൊത്ട് , നഃംഞങ്ങഥംക്ക്. സംഗമ ംകൂടിഷ്ലേടി. സ്വതേ പി
ക്ജംം ത്വത്തി അസ്ലൃസ്താല് നിന്തിരചടിയെ കളിച്ച്" അസ്പൃ്ക ജനി
ന്ന് നമ്ര ണമരുയ്ത്ക്, സ! ഖലുംഅതു (മരണം) ആകം ജു
ഗചത്ക ഏകകാലത്തി കല്, എഏകേഷുണാംം ഒരു ശരകക, യോ
ഗകാലേം സ ഗമസമയത്തിംല്, ആച്ടം ആക്രമിപ്പന് കം്ിയലത്ത
ആ പുരത്ുയത്തില് തുരന്ന കാണ്ട് ഞങ്ങ മലന്നു ചോകഞ്ങമ്മേയും
ജയിച്ചു ആയയും ഭയടപ്പുടയെ സഞ്ജഷിക്കണ൦. പഠ്മീരാഷടു ഉഴ
ബോജളുാരിക്കല് ഏയിടെ വെച്ചെങ്കിലും അങ്ങെ മ്മില് കണ്ടു
ടവാനിഭഖന്നല്േ ജമ്പോ മൂധക്കക്ശേട്॥ ടത്തി അതും നിമ്മി
ഖടിയുടഷെ ഒരു ഷാ മാതമേ മധണം ഭയിക്കാ്യം വൂത്ഞം
സ്പ്രഗമ്ധര.
ച്രിം ന] തു വവുന്ഭുപ്പകാരം പഞ്ഞ. താന് നല
ലികാജാന യ അസുര ലി തന്മാമരട്ട്, മുശ്ധധസ്ത്ിത മീമധുഭശേനംമു
ശമായ മഡാസ്ത് ത്തിരി ശ്രീകൊ്തട്' മനേഃഷഹരമദയ മൂ്ധത്തോ
ഭൃകൂടിയ, ആഅഴഡടംധയവണ് (ശില). സത്യം യഥാര് ഏയ അസ്തു സമ
സ്ൂേ സത്യമായിട്ടും എല്ലം തആഅക്കണയള്നെ ഭവിക്കട്ടെ. ത്ത:
പരഞ്ഞ്. ഫര ംശിചഖന്, ത്തരം നലല്കിരുയനുമയ്ിട്ട്. തി
മധ്ന് മധ്യ, പക്ഷെ അവര് പംകമ്മര്പ്പൂ ശിവന് പു്ചധി
രി തുുകി എല്ലം അക്ംനെമടന്നെ ഭയിിക്കട്ട” എന്നനഷ്ഹിച്ചു മാ
ഭരത. മ, ൭. ജം. പണ ഗ്മ മട്ടു ഗതംയ്കം വ്തിതിക്ക
ആധല് യുഡ്രവയാവുത്തം. കേഷിവ്രവയ്ഷ്കകു യമജേഗംഗം” എന്ന
ഖം്ാണം.
ദ്യ ൨. യ അധമിഅതശഷം ദന്ജവരമര് രദ
തൃഷ്ണാ. അന... സിനി അ സു൯ ൮ ഡ്രവയൂ ഖന്തു
ആയ തന്മനപാക്ത് (അഡി) പോലെ ഇജ്്വലങ്ങതുായ ശിവലിംഗ
ധം, ജടാപടല ക്കം ജടൃടുട്ട്ലം. അക്ക്ണുയ........ംഭന്നത്ങഥം-
അയന്യകാത്ങയുായ തദ്രാകാമുഷ ണങ്ങാ. അയി... ..ം..യിലചേപം
ഷസോം ഇരമ്പു കണ്ടുാമും വെക്കിടകൊത്തുച്തും സ ചയ്തു കാഞ്ഞ
റി ആധു മയോികിക്ക ചൂര രില് (പൂരങ്ചളാഷന്ന
മശ്ല ബള്ല. യ യ്യ തതി) വാസംഒചയ്ു വമായി, നിഖില ജല എ
ല്ലാ ല്ധോകഞ്ങുക്കിലും. മദ ഥംമഴ1ന്മതാടുശുടി. ചരന്ദംസഞ്ചിക്കുന്ന
യരായമിട്ട'. സനം. ക്ഷേത്രാദീസ്ംചച നാടുഷം. നഗര
ഗം, ാമങ്ങഠ, കേഷേത്ര ഠം മുരലയമേധജയ, യീത്ഥലല നിക ത്മീ
്ഥജല്ളെ. ഗഡാപരപിടഡെ അഡരപഡിീഡ്ഥ അദന്പയേചേ ഭവം)
കംല്ലാസ്തഡായ. ഡ്ധൃര്്വീവക്േംാ്യു ഒവി പ്ളെ ഉള്ളില്,
4൧
ര്ഠ ത്രിപുരദഹനം
(സവ്ൃദവീപശ്കറം: . ജ്നൂപ്പീപം, പ്ലക്ഷദവീപം, ശാല്മലഭവി
വിഭ കക്വീപം ക്രൌഞ്ചവീപം,, ശാകദവീപട, പൂഷ്ണൂമദ്വീപട|
തത്രത്യൃജനാന്.. അവിടെയുള്ള ജനങ്ങളെ, സേലം (ടി, വിം
ലീല യോടുകൂടി. ജാതടോപം (കി, വിം അലം കാരത്തേട്ടേകൂടി.
ഡാ. പാതേയേന്തില്. തുരഥബഃ സമേ സപ്്യൂസേനക
ക്ലോഴടുഷ്ണടി, അഭിയതേനാം ശേഷം അകിയനേചെയ്യു (എത്മികി
ട്ടി അവരെ (പാതാഉവഃ സികെ) അനാടരിച്ചു് (അനാദരത്തില്
ങ്ങളി അഗ്നേ ഫാം ലനം അഷ്യമനഗേങ്ങളുടെ ന്നിഷ്ച;
രകളയേ വിഷാഗ്നിജവാല ക്ട സ്ലിലഡനം | അഷഫ്യൂഭാനാധ
അലാ: അനന്ത൯, വസുകിം തടഥകന്ം, കശ്ലേടേകന്, പത്മന് മ
വാച്യം, ശഖന്, ഗുജിക൯) ആരലയന്തര്ച ചയ്യുന്ന ലരാ്മിട്ടു്
അമ്മന്. ഇയം ന്നാഗങ്ങളളു യിഭ്രവയം ഒടിച്ച്. ഇനഗസ്സ്ി. യു
ംുഘീരംനഗേസ്റ്റീകകെ വേഗത്തില് വന്ദികഠം (തടവയകാതി
കഴിറ്യ ആയി ഗിച്ച് (വന്ദിധ്രഫം ഗൃഫ്ിരവാ എന്നു ണമയല് പ്രയോ
ശ്യ താസാം (അവത അമതാവയ്യാം ച ഇുന്്രനശടിഷികിം യ.
തതാ യമന് കുഷ്ടം കായക്യത്താത തതുന്നവനായ
സമയ്മത്തില്, ജാതാ. ചന്്രന് ലേഗത്ജില് ആശ
ജന്നിച്ചവന്ാക സമയത്തില് സിം .ംംംംംവരികേവേക സൂ ദേ
വന് പരി ടം (രോദനം) ഒചയ്യുവനായ സമയത്തില്, വഫ
വിനയും അഗ്ണഭഗവാന് വിയ്യം മായഷ്ക്കു ഒപ്പട്ടവനായ സമയ
ത്തില്. പവമാനം പം ംാരമ്തംവയുേയകേള്െ അയ
മാനാതതാള് ആര്യ സകഭയത്തില്. വരുണ... വാര്ത്രം
വരുണന് കഥ ദയനി് യമായ റ്ധമയരങ്ില്. കിന്നര............
ംംംം്രാമരം പചിന്നരരാജല് മേയ വണ) ഏഠഠവും മഗാശണാ
യ സമയ്മത്തില്. മോ ചിതവ3ജംവജതത്ത ഉപേക്ഷിച്ച. വ ജും,
ജന്ദ്ര൯. അട്ുമുവല്ലഭരഎാവയളത്തെ, ഡിയും യ്യജിച്ചു'. ലെദ്ധ
ലിഷാടം (ഷി. വിംതുണ്ടായ വിഷാഭത്തോളയേകൂടി. ധാവയിം ട്ടേ
ന്നലനായ സമയത്തില്, നാരയണ ഭിം വിഷ്ക്കു. മരോതാതോംശിവ്ധ
൭൯൭. യരമഫ്മിമാനംടവരമഫോത്മൃടത്ത, ബച്ലുമന്വാനേ ചബഷ്ണുമ
നിക്കുന്ന വനാഖ്പിട്ടു്, നിിപയാധാിംനിമി.സ മ്യ്രമായ (ധാഷോയണ
ടിപ്പു ണ്ണ! ത്ഥ
വിശേഷണം]. ദുമ്മഭ ഹൃദ യാ: മ്മദമുള്ള ഫല യേര്നേതടടക്കൂടിയ. അത്ത
പ്പം അതുദ്യങ്ങളുയേ സുക്ടതങ്ങള ടെ ആകം (യി
സ്മൂരേംയരകൊഞ്ടു പ്രപ്യേമാന, മഫിരും. കം സമസി-ചൂജിരമാ
യ സുംാമ്മമയന്ന ര്ദവസഭയില്. ദില്യല മൂന ദവസ്റ്റീകള ടെ.
ഗംഗപേയസിംഥംഗാജലത്തികല്. അന്മലേലംംഅന്മക്ഷനം. കല്പിത
മചര്നിരംമംല്പുകഡ്വുനിക, ലിംഗാകാധന്ന ംശിലലിംഗചുജ, ത്രിഭുവന
ലകഷ്യ ത്രെ ലോക്വജയിയെ (ഭഭത്രലോക്യധിപഷ്ൃത്തെ അക്ഷി
ണം മി ണയല്ലത്തേ. മുഡ്ണു: അനുഭ വീണ്ടും വീണ്ടും അനുഭയി
ചവിട്ട്. അമീ... ഉയീഭാ:ം ജട അസുരയീരന്മര്, ഈട ത്രിപുട
സരന്മാര് ശിവചിംഗാടികടളെ ധരിച്ച്, ആയസ്വാഭികളുയ്യേ മലന്നു
പുരങ്ങളില് വസിച്ചു കാണ്ട്” സവ്ലഖേകേത്ങളിചും സഞ്ചരിച്ച്.
നാനജേന്പകാദികളെ തകത്തും തീത്ഥജലങ്ങള്ള യ്തുത്തും നടന്ന്
സവി പങ്ങളിഷ്ചെന്ന് അ വികെ മുക വരെ കൊന്ന്, പതയേ
ത്തില് പോയി അസ്ലമഫാനാഗങ്ങളതു തതപ്പിച്ചും നാഥേസ്സ്റീകെ ത
ഭവില് പിടിച്ച് അമയാവയിയിക ഒച്ചുന്ന്' പോര് തുടങ്ങി യര്പ്പഥോം
കൃയാന്തോരികഥ്ം തോമറവാഴിക്കുകന്മും, അപ്പോളുയര് സുധമ്മസേദ
യില് സിംഘാസനര്മി യിതന്ന് അപ്ലരസ്സ്രീകളുടെ സ്ത്തം ഷഞ്ടു ര
സിച്ചു, ഗംഗയില് കളിച്ച് കല്പകപ്പക്കകൊണ്ടേ ശിവലിംഗതോധ
൩ ചെയ്തും ഒതുനലാക്യധിപത്യം നടത്തു കയം അലധയ്ക്കു.
൧൮ ദേവലോകം "യേലോകത്തില്നിന്മ്. പിഴുകികം
ശിച്ചു. ഷമാദ്യ;ംന്൯ തുടക്കിഷ. ശേവഖസംഘോദംമേവഗണങ്ങം.
ല്യസനം ചം പ്്പന്നഴേംമുന്പസു ഭലിച്ചിടില്ലാത്തുതും ല്ലവ്യഡ
വുമായ റൂടഖഴത്തെ പ്രാഡ്യരമയിട്ട്. അരിസിധനവിധാസായം ഒതു,
യൂ ഹം ചെയുന്ന മിയി. ധാത്രാ ഭുവി, സര്മതം (കരി
ലി)കകൂടി രക്ഷോപാതയെ കടീകഷംം ര്ഥാമാറ്റു മെത്ത ഒന്നില് ക
ലയ കഷേഷസ്സ്ുകള ടെ അപരം (അശ) എന്ന ഒന്നില് ദക്ഷ ആട്ട
ചൂടിയ. ശരണം പ്പപ്യേ ശര ണമായി രചിച്ചു. അം ാതഡാക്ഷം
താമരക്ക്ണ്ണനെ (വിട്ല്്വിഴണും അക്കാപത്തു് സ്വഗ്ലുത്തിതിനിന്നു ഭം
മരിഷ്ക്് അസ്ുമിങ്ും അലത്ഞുതിരി യുന്ന ഇ ്രംടിദേഖഗണങ്ങം അദ്ദ
മവ്ൃവ്യമായ തഘാരദുഖത്തില് അകപ്പെട്ട് ശര്ൂവധത്തിന്നു വേണ്ടി
൪൨. ത്രിപുരദഹനം
ബ്വദ്മിദനോളുകൂടി സുരന്തേകനായ വിഷ്ണുലിഒ ശകണം പ്രമ
പ്പിച്ചു വൃത്തം സ്്യശ്മര.
൧൯. അമരപ്പരിഷഭം ദേവധണക്ങ ടം, അഗ്വ്രക്ഷണക
ലവി ലേകേക്ഷാക്യയയട, മുഖ്യയാനു ഭാവംപപ്പരധാനേമയേ രേജേോയി
ശേഷത്തെ (വിളവിനെ). സന്നഭദ്ധംസന്നഫനം ചയ്കപ്പുള
യയഷ്ടേതിയില് വിയ്കസി കപ്പു. ദേശി സല്ൂമെത്ത
മെല്.. സമസീനംം സ്ഥിരം ആസേലമനേന്ം അടുത്തുനിന്ന
സേവിക (സനുന്മാദി കട്ടെ വിശേഷണം) മന്ദസ്തിത്യട മന്ദസ്തി
തേക്, നവസുധസ്യേരയംം പതിയ അമ്ലത സൃന്ദ ത്തായി
യേ, നന്ദയന്തം ആ നുന്ദിപ്പിക്കന്ന (മുഖ്യഭന്ദ ഭാവം എന്നതിതനറ വി!
ശേഷണെം അപ്പോം ചേവഗണങ്ങംക്, കടാക്ഷമാത്രംകൊങ്ങു
കചോകരക്ഷ ചെയ്യന്ന വന്മം അടുത്തു സേവിച്ചുന്നിലുചന്ന സനദ്ദഭിമ
ഫഷ്ിമാരെ അടയ്തകു ചൊഴിയുന്ന മന്സ്തിരത്തമകകി ആനിച്പിച്ചം
കൊങ്ജ്” സപ്ല്യമെത്ത മല് ഷഴിമകന്നവന്മമയേ വിഷ്ണുവിനെ മു
ബില് കണ്ക്േന്നു. സന്ഭിക റം സന്ദ സനി സനഷിഷ
മാരന് മുയധായയര്. വൃത്തം സ്പ്ത്ചര.
൨.൦. തങ്കം... ുരളുമാദ, ത്വ ജേ കാഞ്ജ്ല്ലസി
ഇന്നെ പൊന്നിന്തരിലളു ചിചുക്ങുലേഗ്ണും, ശെയകന്നേനനല്ലാള്......
മംച തേര ഗ്രാംംകെഖകന്സസുന്ദ ടിമാര് ഭംഗിയില് ധിരശ്ന്നു
ഒമാണ്ചരമരങ്ങളു ടെ ചെറ കിനാ ജലം പ്പുട പീത ബേര
ത്തോടുകൂടി യം അമിയ മുകമാമന് ചൊ മുകള
മസ്പ്നം. കഅന്താചയ്യടയില്, ദസ്ധുരതഖിം മനേഹരകാന്തിയേോ
ടുകൂടടിക. ആദമാദമനേംം സന്തോഷിക്കുന്ന (പ്ധജകേഷം എന്നതി
നേട്ട ഇത്തര ണാന്പയം.) രകംണ്ണസ്റ്റീക റം പൊന്നിന്തടിചയയ
കിഖുങ്ങുകാറ ലീതുന്ന ധാമ ക്ക്ലേ ടെ ലെസകാനററററ മഞ്ഞ പ്പട്വാ
ടു അയ്യാം ലദ്ധി ച്ചു കൊണ്ടും, മടിയില് ഇരികടന്ന ലഗഡ്റീഭദയിഷു
ടെ സ്ത്നങ്കലളെ തലോടി ക്കൊണ്ടും, എടഡ്ത്റു ദേധിയുടെ തിരുമുഖം
നേക്കി രസ്ധില്ൂം കൊത്നടുമിടികന്നെ ഖലിഷ്കുകഗവകേന കാണുമോ
യി. “മുഷിംമന് കൊങ്ക” എന്നപ്പേക വിം ലഗേമേസ്മല പ്പ
ടിറ്റ റൂണി 1
മുക മ്മെചന്യം നതി ല്ലാന്തു ചിന്തി" എ.ഷ ലിലാതിലകത്തിലും പ്പ
യോഗിച്ചിടടണ്ടു്. വൃത്തം സ്പ്രശ്ധര.
൨൧. സ്നവേല്ലൂശേക്ത്യറ തമന് ഇല്ലൂശേത്തികെ്നേ. ചര
സ്ഥാലരകവനരലം ജംഗരവും :സ്ഥയവേരവുഭായ ലോകം ആത്ധ
വ്ലക്രീഡം അമ്കേതലീല, ഭധാ2.........൦ംംംംമാതിയുയ ജേഗമാ
അയമു അന്വ (യേ ജേോവിതശക്ഷംയ ആന്യ. ആശ്വസം മുക്തി
ഭാജേമു തിയെ തേഴുന്നവഷ ആശ്ധാസപ്പടനായ. ആ ത്തര ക്ഷാര
ക്ലീം ആത്തന്മാരടെ രക്ട്യികല് താച്ലീചയം (സ്ഥിശീല രു. കി
അജാക്ഷംംവിഷ്ക്ുവിനെ (മുന്നില് കാണാഷിത്തു എന്ട പൂ്ലേണനേേ
അം] തന്റ ഇപ്ലുശേക്തികകൊത്തു ചരാ ചരപ്രപ്വരത്തെ സൃഷ്ടില്ലൂ ൭
കിച്ചു സഘ്േരിക്ഷകയെന്ന അയ്ക്ക്കുതചീല ചെയ്യും മകൊണ്ടരുളന്ന യ
ഗമയോനു ഭാവരായും മുത്തി കാമന്മക്ഷേ ആശ്വസേപ്പദന്ായും കൃപാ
സമുദ്രത്തില് നീന്തിക്ഷമിച്ച് അത്തക്ഷേചെയ്യുന്ന ക്ക് കലഷത്താ
ലച തനമയുമിരിക്കുന്ന വിച്ച്ുയിരനെ ഭേഖകം ക്ജു. ശേയണേന്ന,,
ഷേോഗേമമയോന്ദേഭാവമായും ആശ്വാസം പറഞ്ഞതില് ഫോേരുവതി।
ശയോക്തി, പത്ത സ്റ്രശ്അര..
൨൨. കലിതകയുകട (ക്രി, വിംഭഷടതുകത്തോടുക്ൂടി. ആ
ധാരം തചയ്ിട്ട്. ഭീഡ്ധച്ചണമേംംമീധ്ലനമസ്ത്റാരം. വാനേ്പോം
മിട മേവസമ്മ ഘം. വിഷീച്ചത്രാഭിമുഖ്യംബ്രഹ്മവേ കേവല തു
ട്ജിഘ വര് (വിഷ... ഖരേ വമ്ോര് പാളി എസ യോ
ജനം) സസ്യം വഴിപേടലെ സ്തൂതിച്ചിടട. ബേ. യി
ബൈ ബായ്ക്ുപ്പസരംമകാടേും വലിയ ദഖംകെണ്ടേം ലിഗ
ഒം (മുടറിയയ തആആയ, സ്നേയ്ുജെതംസടേോന്രസമുഫങ്ങളേ
ഒഷാണ്ട്. ദീനദേംദീനന്മാരായി ലം പുര നു ജോചദ്രവം പ്രസ
രമാരിക്ന്നിന്നള്ള ഉപദ്രവത്തെ. ടന്നിലാര തുപ്പാന് വഷ്യംത്ത.
ല്േഷേന്തരദി ദേയഡള് ഭഗവ കാട്ട വഷേഴേഡ്ക്കു ദിഗ്വനമസ്ത കം
ചയ്തു ഷണ്ണ്ണീര്ഭ കാട്ടും ടു0ഖംചാണ്ടും വിക്രാക്കാരത്കളുയേ സ്യോ
തങ്ങളാല് സ്പൂയിച്ച തിപദര:പ്രവടത്തെ ഇണത്തില്യും വൃത്തം സ്റ്റ
ശ്ധകം
ര്ത് ത്രിപുരദഹനം
൨൩. ദുരിതം വാചം വിഷമചേത്തില് വിഷമായ ആ
പര്തി. ക്മരത ംമരണമില്ലത്തേവര് (ദേലന്മ) എന്ന അവസ്ഥ.
കേഗനോം മശ്യേഛീനന്മാകയ (ഞം എന്ന തയിരന്ം മിശേഷ
ണം. വൃത്ത സ്സുയ്ധഛ..
൨.൪. ദു ॥ഖാലേശാല് ചില ല്പച്യിന്നിമിത്തട. ആയത്തും ആയു
ന്നിടത്തേമേം (എ ലൂമധികം. മലിന കൃശഷ്ണ്ിഷ്ഠുഗംരൂമന് മഷി
വും കൃശയും ഴി ഷ്ൂയുമയേ ഗാത്തൂത്തോടുകൂടി. അസ്ത൯ ഞങ്ങളു.
ഉഗ്രാത്മംജഗ്രസ്വരുപനായ. കാലഹന്താംശിവന്. വികോ
പ്രക്ോ: യ്തൃക്കാല്....ംം്ച്യചേഞങ്ങള്ം പ്പദേമൂലയത്ത ആയ
യിച്ചിരിക്കുന്നം അസുരരിപചേഫേ ജെദയ്യശത്രേോ?: റുഴഖിച്ചുമുക്ഷി
ത്തു മച്ചി ഞ്ഞു വല ത്യ ശരീരത്തോഴുക്കടിയ ഞങ്ങളെ നനിത്തിഭലടി
ഇ പാക്കണം, ഇങ്ങനെ ഒരു ദുദഖം മുമ്പരിക്കലും ത ജൊയിട്ടി
പലം ഞങ്ങളുടെ കായ്യുത്തില് കചേമന്തേകനായ ശിയ൯ ഏതിമായി]
നിലയമഴത്ര. ഞത്ങജയിതം തുക്കാലുംല് ശരണം ല്പപിച്ചിഭിക്കന്നു,
വന്തം സ്പ്ശ്ധരം
൨൫. ഇത്ഥം ഇപ്രകാരം. വാദനാര് ജനാനാം ംമദേധജനത്ങ
മൂ.ഴെ. കുരുണശിരംച കരുണ മാഘ വക്കിനെ. ഉ പകേള്ു ചംകേഴിട്ട്.
കാതഞ്ട്ല. ...ം്ളദയംകായണ് ത്തി ഒന് മുര (ന്ധം) ഒക
ഒട തരമു മാധ് ത്തീന് ഛ്ലഭയരത്തോടുകൂടിയം. ശേ്ക്ുഥന്വചയിഷ്ണു.
ഖാ പപാഗേംഡ്ുുതുകന്ന കടക്ക്ണുകള ടെ ഭംഗി കൊണ്ടു. സ
മീ ശ്രി. രി.) ഥീലദയാടടക്ൂടി. അ തി।സുഖ്യന് ംഏഠാഠവും സൂ
ഖിപ്പിച്ചും ക്ട്, ആത്ധ കഷം പഠത്ഞു. ഗഭീരം (ക്രി. വി. ംഗം
ഭീഭമാകംവണ്ണൂം. ദേഖകള്യ ടെ ടയനിയമായേ ലക്കേകേട്ട് പൃധ്യാധി
കാ യേരോന്നി ഭഗയാന് മന്ദസ്തിത ഭത്താടുക്ടി അവര കടക്കു
കൊണ്ടു കടാക്ഷിച്ചു ഗം ഭീരമാംവണ്്ണും പഞ്ഞു. വൃത്തം സ്ത്ൃശ്ധത.
൨൩൬. പീഡലോിരേഷോേം പീഡ കൊണ്ടു ബുദ്ധിമാസ്മയം.
വിബുധപഭിലുഡദചേയത്തേഷ്യന്മാ ഒരെ! ജാ ശ്കം കൂടതെ
(ഷി. യി.) െഭരീശംംപാദ്യയികന്തേനായ. ഭഗവന്തം
വാജനം മുദടേസന്തേഷയത്തേദൈ, ഭ്തിയുക്താം ഭക്തിയോടു
ടിപ്പണി ത്ര്ദി
കൂടിയവരമയിട്ടു. മു൨ചെജത്രം. ചേ ദേഖന്മ, നിങ്ങ
പരകശില ണെ അന്നെ ചെന്ന സേവിക്ക. ത്ത്രിചൂരസഘാരക്കിനം
ഒരതരചേച്ചേപമചനത്തിനും യഇുരുല്ലാതെ ഖേ മാഷ്ുമില്ല. വൃത്തം
സ്രശ്ധര.
൨൭. ശരം ശിവനെ. മപ എതിര്പക്ഷം, ജന
സ്ധിജം കാമനെ. ജഇടയിട്ടു ടയിലാക്കി. നന്ന
നിലം ഭന്നിലും പെടാത്തനില, നമ്മോടും... ലയന
മ്മുടെ മുഘില് നി ഖരംക്ക അയ്ലൂയേ൦ം കായ മോഠം വിഷമം ംകയ്യേം
ഖലിയ വിഷ മംതേഴന്നെ. ത്യം കത്തവ്യം. ശിവനെ എതിര്ഭാധ
ത്തര്ക്കിയാല് നന്നാ കയില്ലെന്നു കമ മുരഖന്ന (കഠമഫനം ന്നിമി
ത്തം.) കുന്ദം അധികംത്ിട്ടു്ടു'. യാന്ദിയില് ഒന്നിലുംചെടാത്ത
ണബിലഷിചികിെത്ുകൊന്നു നിങ്ങറം സ്ധ്യായം പാകും ചെയ്യു
അം ഞ്ചിക്ധശെ മുഷിപ്പ് കാരെ ചഴിക്കയും നിയ രക്ഷിക്കയും ൭
വമകിച്ൂഭച്ലു; എന്നു വിഷമയുമാദ്. എന്നിചകിതില് എന്തുചെ
ഷ്ലൂമന് കുഴിയും? വൃത്തം സുധ.
4൨.൮. ത്ഥ മ്ലനെ ഭിലേകിതിലകമണിചക്യ ലോ
കത്തിനു മിലകരത്തമമയ്മിട്ടുള്ളവന് (വില്ലു. സനുന്ദംഭി കേഖഷി
വുന്ദസണ്മന് തുടങ്ങിയ ദേയഷികള്ുടെ സധ്ലൂഫടത്ത. ഭക്തം
്തിമയടടകടിയ (ദേവഷില് ത്തിരി യിഷേഷണം.! ആഷി
ശയന്രലാല്ട അനുന്മമമത്തപ്പൂന്തുന്നിന്നും രഥിതാം എഴു നേറയ
ബായി. സൂസ്ഥിതാത്മാംകാല്യകന്്യദേകൂടിയവനയയിട്ട്. സ്ത്രിയാ
മന്ദചേപ്പത്തുക്കെ്യിരിച്ചു (മഡസ്തിത തലയ്ക് മലവ്യന്വ!ഒയൊടു മഷഷ്യീ
ദേവിധയാള. ജം യാത്രാലചനംം സസചേരസത്തോടുകൂി (ക്രി.
ഖി. കഡര്പാളീക ഖം ഭവസമൂഷ്ധത്തി ൯൭ കൂട്ടത്തില്, ഒക
ലാസയാരൂം ചാര കഡാസ യാത്രയെ. കഠിഴക്കൊണ്ടു് ദദ്ടശിച്ചു്. ദ
ഒ്ധ്യൂഴം്യമന്നിച്ചു. ഖര്വം ചഥരയഡടനെ. ഇങ്ങ പട്ഞു ഖി
മ മശവംല് സനന്ദഭി ദേഖഷികളയെ അയ്യ, അനുന്തതമത്തത്മില്
നിഭന്നഴുനീഠവം ജാഷ്ടീദേവിദയോടു മവസ്തികചൂവ്യം യായ്േപഠഞ്ഞു”ം
ത്ന്ന ത്രിപുരദഹനം
കേവവൃന്മത്തി്ം മജൃത്തില് ചേനം, കൈലാസത്തിലേക്ക ചേ
കേചന മണ്ടമ്ദേശിച്ചു', സ്വയഷഛോേനതായ ശരഡഡനെ സ്മരിച്ചും വൃതം
൨൩. അണി കതി ഭംഗിയുള്ള ത്ഇൃക്കാതി. പക്ഷിരാജസ്ധയംഗ
ഡാം കണ്ണോം കഷ്ടത്തിൽ. നിന്നിശൂത്മേംനിദ്രയില്ലത്തേ (കൂണ്ണ
ന്തിഭിക്കുന്ന) ഭന്സ്സറ്ദേകൂടിയഖനാിട്ട്. തിഭവനമഫികംംലലന്നഃ ലാ
കത്ജംക്കം പൂജിതമായ. പ്രപ്ംപ്പചിച്ചിട്ടും കെൌപ്യൂചേലേ
സം. വലെത്ളികാമലയയ- ഷാപടികമണിം, ക ടപട്ടക്കളില്്യല്ചു മതാ
ദൂതന് (മായരമൂത്തിയായ വിഷ്ണു. പുരത്തെ. പ്രഠത്തുാധത്തു്. കാ
ലസ്ഥപ്ചയേ, ചനനിത്തിയിട്ടു്. മേവാ൯ ംദയന്മമര (അവ സ്ഥാദധ്യ എ
ന്നത്തിരനന്ല കമ്മം)ം ആഭിഷ്ടുലര് ധാം കണിക്കടപ്പുട്ട വഭിയോഴുകൂട!
മേയ നമയിട്ടു. പ്രി ജത: രി ജനങ്ങളുടതി, പ്പം പ്പിച്ചു.
ചാ ചിലെ. സകാ സ്പമിപടരുല. ചേകേരില് കം
പ്ല ക്പഭയിച്ചാ കിനാരേ ലഷ്്കും ഭക്തിയും വന്ന ത്ൂക്കാല്
ഇയാ ഴചത്ന ഗര്ഡതന്യ പൂത്തു കയി കെ ത്രര്ചോക്കയപുജിയമയേ
വെള്ളി കമേചയില് ചെന്ത് ച ദേവകടയു പ്യാത്തു നിത്തിം പരിജന
ത്താല് ഖഴികാട്ടപ്പട്ടുംക ജ് ശിലസ്തീപത്തെ പ്രപിച്ചും വ്വ
തര സ്റൂധഖ്ധമ.
൩.൧. സംഭമവശാക് . സാലമത്മിനനധിനനാക സിമി
അല്പദഡ്യൂരമുഖം മന്മസ്ത്രി മട ശുക മുഖദത്താടുച്ഛടിയം ദ്യൂതാതിഷ
ഖന ംശിലന൯ം മാണിക്യം മാണിക്ൃരണികയകായേ സിം
ലസേണത്യില്ം മനു ഡാം കനനസ്സ്റാടുകി. സെയ്തു ദഛ്ചിതാം
ഒസരജസ്തരചിഹത്താല് അലാഷ്യേതയായ (ഗിരം ദ്ലവീന്നതിഭ൯ഠാ
ലിശേഷണം)ം പരമാ... ംടവാഴ്് ആപമിത്രകായ ഒം
ഒഷ്ീപ ത മയാ, മനോ മനോ യയ. ശിം ചവക്കിസം
അപ്പും ശിഷ സ്വം ഭ്രശര്ത്തോദുകൂടിടല്ുന്നു പുഞ്ചിരിയിട്ടും ക്സ്
മ്ലമെക്കു. പിടിച്ചു മാണിഷൃയസിംഫസേനുത്തില് മമന്നടപ്പം ഇതു
ക്തി ശ്യ ജമ്യചൂ വ്യാധി ധിഷ്ണുവിധലാഴ ചഠ്ും ല്ൃത്ത
ശ്ലലധിഷിഡിഷടം
ജട പ്പൂണി ത്്
൩.൧. ധസ്ലൃധന് സ്തരം (ഗ്യഖത്തു ! ആയ ആത്ധലേഃ
ഭേടിയവമനെ? കമലാജി യന ദേധകമേംലക്ട് ണന! വല്ലം
വന്ദിക്കപ്പെഴവടന് മാധ്യം ഒവെകണ്ണ്ലേകേംമവകന്നേലേഃ
കമി, ഖസതിംവാസം കഥയ കഥയ സവ്യം എല്ലാം പഠഷ് പ്പാ
യൂ. മര അടിഷ്മുബ ന്ധം എഴന്മ ഇഷ്ഠമിത്രമേ! ഷേ ഭാശ്യവനേയ
ഷ്യ ത്രമേ: അസ്മി എചിടേസിന്നു വരുന്ന, ജട വരവു” എഗ്തുദ്ദേശ
തേമാൃകൂടിയാട്, ൈക്റവാസികംക്കെല്ലമം സെ്യ്യമടല്ലേ?
ല്വീല്ലമ വിലഖരങ്ങളു.ം പാത്താചും_എന്ന ശിവന്റെ വക്ഷയേം. വൃത്തം
സ്ത്ൂധ്ഭധമം
൩൨. മവ കേളി. സമയസ്ന്ധമ്റ്രാംസരേസ്ച്യം മകാ
തിട്ട നി ഞ്ഞ, പരമേശിയഗികം ഛി വാക്കിനെ. പരമനാചം
വിയ്ക്കു. സ്ത്രീതാര്ദ്രം മജ സ്തീ നയാ അമര് ഭൂമദേയയ്ണ്ും. (കരി. യി.)
നിം വടി പഠഞ്ഞും ശൈലപുതീഡുചഭിതപലതമ പായു
ിചടില് സു കൃയത്തിരനിവ ഡചമായവയര്ന: വഭകൂട മദീയം എന്നെ
സ്ത്ംന്ധിച്ച വാമച്ച്യന്തെം അ യ്യന്തം പരവും. ഷഗ്ൂലേച്ചു രേരളിക
തയ ചീത്തയായ ഇയ്കൂയാ് ഇുയയക്കപ്പെട മനഭസ്റ്റാടുകൂടിയ. ദേ
വരേം ദേലന്മാര്ം നിദ്രാഭംഗം ംനിദ്രാഷടനി. മം നിക്ക്. സഹി
യോം ജാനം ര ജതുന്ധരേടെ ശാല്ലം എനിക്കു സം്മിക്ക
യി. ശീലമാ സര ഡായ കേട്ട വിഷു ഗവാന് പുട്ധിഭിത്തുകി
മവവടി പറഞ്ഞു. വലിയ 9 ോഗ്രഫത്തല് മനസ്സി കിയ കേയകഥം
നിത്യയും ഖന്ന് എ്ദൊ ബിഭയ്തകു ഗം വരുത്തുന്ന. എനിക്ക് തആആജ
മുഡാരുടെ ശാച്തരം സിപ്പി വയ്യതേയിം വൃത്യം സ്റ്രശ്ധരം
൩.൮. കോഫം ംവ്ൃയൃമേോഷം. എയംഗുയ തയെ (മേഖന്മ?
ഖം ത്രിപുര ംത്ൂ'പുരാസുരധമാതരട. നിഗ്രഷംംവധം. ആ
ജസ ംത്മയം അസ്മാ (നിഴ ത്തിതന്യ
ലിശഷണടംു. ദക്ഷോിണ്ലയം ഉ മരേയവം വല്ലേ൯ ചം ഞാന് ശക്തനല്ല
നീയം. സിധനുടംനിയ്ഫം. വേസ്ധേവകനേക്ക്ങയു
ടെ സേഖഷന്മമോയേഖതടെം കേോഴംക്കണേ ദേവകളുടെ മോം,
ബധധ ചയ അധസാചച്തരര്്ധയ രരിപുഭാസയരധഖെ സ്പിഖ്്വം 1]
[;
ര്പ്വ ത്രിപുരദ്ഫനം
ണോ മോദം. ജൂ കയ്യ നമ്മട പലേ മുട്ടു കൂടു. നമു
ക്കാണത്തില് ദക്ഷി ബ്ബുംകെണ്ടട് “കഴിയില്ല” എന്ന ഭവ്യത പറ
ലയം വയ്ക്കു. വേരതയരോയ അവരുടെ വധം തആതച്ഒ ശക്യൂമല്ല.
വൃത്തം സ്പുശ്ധഭ.
ബര്. ആയ്താഡ്മാസേവ ഇ ടവിടടേതകട്ുള്ള സേധം, &
തിം ഇടശവരവിഷ യമാ സ്നേഹം. ത പണ്ണി ദ്ധി തച്ചസ്സുകളു,ടെ
സിദ്ധി. വിഷ്ധിം കഅങ്ങുന്നദി ഞ്ഞ ലം ശശപദവിശാസക്കപ്പേ് എ
ല്ലാദയ്യാഴുമു ള്ള ലിംവാസത്തിസ്െൊെ അതിശയം. പുരമന്ജവരന്മാര് ..
പുയമാമരന്ന അസനൂരധാതമ്മാഥ. അദാച്ലാം അമ്പ (വ്യക്ഷപകു.
രദവിരധമംഅധദമാറുത്ള വിമഭാധം, വിദ്നുധപരികകം മേവ
ഗണങ്ങഥം, തുപ്ലുടം അല്പം, മന്ധാശയാനംചമന്ദബുദ്ധികമംക്ക്. ബോ
ധേില്, സേയം ഭക്തി, തപസ്സ്സിക്ധിം വിശ്വാസം എന്നില
ത്രിപുരന്മാരേോരമും മറക്കില്ല, അവതരാട്ട ശേയകഠാക്കുള്ള യിര
ദാര കഷ്ടമാണ്, ബുഭ്ധിഫീനന്മരക്ക് ഇതു ഖരം ഗത വയില്ല എന്ന
അറിധില്ല, വൃത്തം സുധ.
൨.9. ഇത്ഥംംത്തുപ്പകാരഭം നിശമ്യം കേട്ടിട്ട്. ഒന്നജതിശി
തം വിഷ്്ശൂവിന്മ വക്കിനെ. കരാ ഡ്രോം. കയ്ക്കിനിറ അഗ്രത്തില്.
നിഭയശ്യംയെച്ചിട്ട്, നിജ മേ .പഠത്തു. പിനാകധന്വേശിലന്,
എത്താ ംഎ.ങയില്ല (വരില്ല. അസുഖം ചദ്മിഖട. ദ്ൂസദാംചവേന്മാത
ടെ ദൂരേ ര്ഫംം ക്തേഷും ത്തന്മരിത. യിശവസിഫിം അ
ജുന്നു വിശ്വസിച്ചേ. ഏശ ംദ്ഥധിക്കില്ല. ലികഷ്ണ്ൂവികന്്റ വക്ക
കേട്ടിട്ട് ശിവന് അദദ്ദൃഫത്തിഒന്റ കയ്യില് ഒ കൈവച്ചു പഠ
ഞ്ജടൂ..._.പുരന്മാചഭ് ൭.൭ ദുഃഖവും ഖരില്ല. ഭതന്മാരായ അവരില് മേ
ലക മുരാധ്രഫം ഒരിക്കലും വാഷി യില്ല. വൂത്തം വസന്തതി
ലശം.
൩.൬. മാഷും അവരില് (പു ഡാരില് ശ്രൂചേഷ്ുംുഖധാരാ
യ (തേഷു എന്നതി വിശേഷണം മോഷകത്നികാദോഷരല
ശം. ഷിപച്ഛീ. പി്ഷേദമാഡയഫംംവ്വക്ിക്ങമ തത്വം, നിക്ക
ജാ സപഷ്ണുവസികധധം. ഉഡചനിശ്ങയം. ഡ്ധയകര്ംദ്ധമകമാര്
ടിപ്പണി ര്൯
(ത്തുമ്യയപിടില്ലവക്യ. വസന്തം വ ഡിക്ഷട്, കഷചില് കേണ
ഒരു കാണില്, ഫലണസ്ത്റിക്ധിനം ഗുണങ്ങളില് സ്ത്രദ്ധയുമ്ളവര്. ഒ
അ്ഥചശി ക. അതില് ംപുരന്മാരില് നല്ലവരായ പൂരന്മയില് ദോ
ഷത്തിചന്്ഥ ലേശംപലേമുമ? ദേഖകഥംക അതിതകലിത്തെ
രോഗ്രഫം പണ്ട ഉള്ളതാ. അയി അന്മഭവം താനേ വന്നു
ചേരുന്നു. ഗുണങ്ങളില് അസ്ധയലുക്കളിായ ആ ഫതകന്മള് മി
ണ്ടോതേകണ്ട് മരു കോണില് ഇരുന്നരകള്ളട്ടേ, ത്രിച്യരസ്മാരില് തെ
പ്ലൂപോടും ദണ്ഡം ഒചചയ്ക്കാന് കുത്ത സ്വാധ്ൃമച്ല വൃത്തം ശാട്മൂല
ഖിക്രീഡിയം.
൩.൭. കാമേ ദഷഷശത്രുയിഒസ് (ശിവയും സ്നേ
ന്ധ പിസ്ത്റഫത്തി മന് ബസ്ധാ. ദഡം മാപ്പു. അനുഴവമാന്റ് അ
അഭയഴപ്പുടിടട, ആസ്ഥയം ആ ഭരയോടേ. പ്രസ്ഥയേംചുഠടപ്പടിട്.
ക്ഷീ ണഭലേന് കഷി ണഭായ ഭവ (ആശയ) ത്തേ കൂടിയ ആടി
മേയാന് ദേവന്മാരെ, അശേഷാന് ഘില്ലാവരരേയും. ബുദ്ധ്യാ
ഒധികൊത്ത്ട്. കല്ലിച്ചും മപ്പിച്ും മധുതിപപ ധികം കുപടപ്പക്ിയാ
ദേശികം കപടയിഭ്യകാക്കു ഗുരുയായ, (മധുഠിപുവിദശക്ങണ ല്ല
തവചേധരിച്ചു' ട്. ബുദ്ധഷ്മിരു പടു ലാമുനി യുടെ രൂപത്തെ, നിരു
വമമഹികാം അത്തുല്ൃതയേ മദ്ഥത്തവത്തേ്ടിയ (മുയിപുയിശേഷ
അട). സിമ നിമ്ടിച്ചു. ബദ്ധ ശാസ്സ്ും ബെ നാധശമേസ്റ്രുത്തെ. ശി
ഖന്ട ത്രിപരവ്മാരിലുള്ള ദഡ സ്ഫ അറ ഭവി രയി
ഷേ ക്പടവില്ലാ പായ്യനായ ലിഷ്ണു കൈലാസ്ത്മിത്നിന്മ പഠ
പ്പു ക്ഷീണ ധാലരായ മേവകജളെ യെല്ല പഠഞ്ഞയുല്ല്. അനന്തര
കരിയ വേദ്ധികൊണ്ടോറച്ചു' ബൃദ്ധമഹഷിയുഴട തൂപ്ധം ധയി
പ്പു ബെരദ്ധശധസ്സുത്തെ നിമ്മിച്ചു. വൃത്തം സ്പ്രശധര.
ഗദ്വം ൩൨. തമനു യി വാശേഷം. പചരമപൃതഷാദ അരസ്പഴം
ഈ പരമപ്യയകഷന് രിതി. 11% 1. 11ന് വേഷം ചയ്യൂയവയയട
അകത ജനകനും ദ) ദ്ധ (അഭി വിക്കപ്വുടടലാന് കഴിയാത്ത
ദമം) ആയ ബുദ്ധ മുനിയുടെ വേഷത്തെ. ഭധോനര് ംധരിക്കന്നവനായി
ള്, താം അപ്പോം. വികാ, .. .സമേത്ധേതം തളി
20 തരിപ്രദഹനം
കമഗ്്ുത്തിരന്ം ഭമന്തത്തില് (ഭവദന്തേത്തില്) ഉള്ള രാവാന്തേങ്ങളു
ഭട (സിദ്ധാന്ത അട) സ്വാരത്തോടു മുാതം (ധിം) ആയും,
നാസ്ത്മിവാഭ പ്രഗത്തം നഃസ്ിവാദം ഇരശവരന്ം പരലോകവും ഇ
തളുന്നുത്മ വമേം കത്തെ പ്രഗല്ഭതായുടിമിക്കുന്ന. മഫശധസ്ുട ചമ
ത്തായ ശാസ്ര്തം നിമ്മയ നിക്കി ി ശാഖാ... ചി
തേംശാഖാസമുഘ ങ്ങളില് സ്റ്രിത ങ്ങളായ (വഭ്ധില്യു പത്രം (ഇല
കം) ആകുന്ന ആതരുപത്രം (ക ുതകണ്ട്' അലക തമായ. ഘേോധിവൂ
ക്ഷ സ്യയം അ യമല്മരത്തില് ല്, മണിഷൂ........ ചണം
ടനികൃക്കല്ലഭകാ്ടു തറ പഴുത്ത മണിമുരദത്തില് സന്നിഷണ്ണ!
ജന്നവനായിട്ട് , സ്ൂതിച്ച്രിയഗോചരം സ്ത തിപ്രക്കിയകംക്കു ചി
ഷ്്മമയേ, നാരമംനാരമേമ്യനിയെ., ബ്രഷ്മയിഭ്യര. ...... ശരദ
നൂംംബ്രഹ്മയില്യക. മാകുന്ന നവ തേമ കരവതശ്ു ികാംക്ക (ംഗിയുക്കൂ
ആമ്ചചിക്കൂട്ട ജം 99) ശരല്ി ദാദ ന്രനയ (അതായതു ചന്ദ്രന് ആ
യേലുകളെ എന്നപോലെ ബ്വേ്മമിദ്യകളെ. പ്രഷാഷിപ്പിക്കുന്ന വനായ
എന്നു നാരദവിശേഷണയ നിരസൂനയേഭവേം (രിം യി.്യം അസ്തൃ
വം വിട്. പരസ്മ്ാല് മുയില്, നിവേജ്യം ഇ തത്തിയിട്ട്. ്മഖ്വിലം
എല്ലാം. പടേപാടം യഥാക്രമം മും മേതത്തോഴുകൂടി, പേയം
പഠിപ്പി ക്ടന്നവനരയിം മന്യോരി ല്ലം ഭാ യ്ുട മഘഥത്തുവത്ത 9ല്,
ഡേ എററവും- മേഹിതശേകഷപകംസ്യദലകേങ്ങമുയും ടോ
ഫിപ്പിക്കന്നവനമയി, ത്രിലടകീമ ണിം റ് മത്രലേ കത്തിനു ര
ത്നഭൂഷണം വിയ്ജ്ി. പുരന്മഃര് ത്രിപുരന്മാര്ം അക്ഷമേട്റ് ദം അര
കാമം (അഷ്ഠശം യ. ആയ ഒപ്ല്യര്ത്താടുകൂടിയ പ്രവി ദശഷണം],
സമത നേയര മുന്പില് ജചന്നിട്ട്. തത്ര ഏവം അമ്മിലടത്ത ന്നെ
സില്മ മനക്രമം, അകണ്നാനു വേം തര ചന്ന മരയ തേജോ
വിശേഷ ത്തോഴുകൂടിയയനും, സാധു (കരി, ലി വഴിപേചചേ, വ
ഗമവ്യയമ്യ ബെ ദ്ധശാസ്ു വൃദ്്യോനം. ആത്മശിഷ്യൃം തന്
ശിഷ്യനെ, വിംഭിഷ്.വിഭശഷിച്ച്. സവയബേധേയന്തംതാഷിതു
ന്ന ബോധിപ്പിക്കുന്ന വന്ദം., മഫേദധിമുചേം ബേോധിവൃക്ഷച്ചുയ
ട്ടില്. സമ സീനംചജഇുരിക്കന്നവയം, ആനാസികാം...ംത്കിതംംം
നാസിക മൂലത്തില്നിനം തുടങ്ങി വിഭ ചിക്കപ്പട ഇര്വപത്സു
ടിപ്പണി പ്
ത്താ (ർഗ ചിച്കരിഷാര അടയാമ പ്പ്ടവന്ം, രി...
നര് മഹത്തായ തേ1ജാതിശയം കൊണ്ടു. ലില്ചോംം.േഗം ല്ലാ
രിക്കുക. ടെയും ആകാശത്തിന് റയും ഭഗേങ്ങളളു സ കാശിപ്പിച്ചല
നുമയേം മുനിം ടമഘഷിയെ, പ്രകാമേണ ംതൃപ്യിഷോടുകൂടി. അനുന്ത
രം വിഴു ഭഗവയേ ബുദ്ധമുന്നിയുടെ വേഷം ധരിച്ച്, ജയി കമ്;
ത്ത എത്തിക്കുന്ന യി ഒടദ്ധത്യമുമ്ളത്ും നാസ്യികലദേപ്രധനേവു ഭയേ
ബൈദദ്ധശസ്സ്ും നിമ്മിച്ച്, നാനാശാലകളില് നിംഞ്ഞെ ജല,
ന്ന കുക അഷ്നേരുമായ ബോധിവൃക്ഷമൂലത്തില് മാണിക്യ
ണിത്തായില് ഇരുന്നു, ഷ്മ വിദ്യപ്പേകശേകന്യേ നാരേ ദമുനിതയ
ശിഷ്യനാക്കി മുന്നിചികത്തിം ബെൌര്ധശാസ്രും മുഴവന് യേഥശ്രേജം പ
ടിപ്പിച്ചുകൊണ്ടും മായാശ തിഷാല് സവ്യചേഷേങ്ങളു യ്യ മേഷമിപ്പുി
വുകൊണ്ടും ഇരിക്കുന്ന ഷാലത്ത് , ഗദ്യേദ്േതന്മാരയേ ത്രിപുടന്മാര്
അടുക്കി ന്നും ഞ്ഞോനയ ജസ്സി പൊഴിച്ചും മലെർദ്ധശാധസ്ത്രു
ത്മ ്യദഖ്യ്നില്ലു ശിഷ്യയനന പഠിച്ലി യ്യും ബേദി വ്ൂക്ഷമൃലത്തികകി
രിക്കുന്ന ലനം മൂക്കിന് കഴക്കല്നിന്നു തുടങ്ങി മേല്പ്പട്ട നീ
ത്അില് ഗോപിക്കഠി ഭതുട്ടേവം തേ ജോവിശേഷത്താല് സല്ല ഭിക്ഷ
കയും ആകാശത്തേയും പ്രകടിപ്പി കകന്നവനുമയേ അദദേഫയത്ത
മന്നില് കണ്ടു ആയചപര തന്തൂഡാരേഭയി ഭവിച്ചു.
മ്പ. അസുരചഠി്ച ഡന്ം അസുരവീരന്മോരെ, ഇ ല്ൃമെക॥.
മയ (എഠഠവും) ഉ ജ്ജലാഗാന് മു ന്ജ്വലിക്കുന്ന അംഗത്കളേമുക
ടിയ ( അസ്വരചരിവ്വഡയിശഷണം) തന്നിദ്ൂരപ്പരഡിമാംമന്നിഴം
(ല് ബുധം) ആയ മച്പനഡതര്യോടുകുടിയ. സ്െടഗതമുനി_ ഒബ്ബ
വയന. ജന സ മനസ്സുകൊഞ്ടു വംശം മല. നില യനം ഗൃ.
ഭ്യയ പുത്ത3ന. രരടടെ പുത്തന്മതോമ്മ്. വിചിത്രംംആന്നവും, കഥ
ഖതംപരന്മുവില്, നി്ധ്ു്ചം (ശമി. വിം ശജകരായമ, ത്തിയ പ്പ
ഡത്ായുമള്ള ആ ജബ്വദ്ധമഫച്ി ഞമ ത്യൂജ്ജ്വലദഫന്മാകായേ ത്രിപുര
ന്മാരെ കണ്ടിട്ടു കനസ്ത്റുടക്ടു ബഫ്രുമാനിച്ചു. പിടന്ന, നിങ്ങളുട
വംശരമത്ം, ഗൃഷരമയിടെ ആരുടെ പുത്രന്മാരായി ജട വേഷ
ആ തട. എന്നി അിസ പേരില്ല. വൃത്തം സ്വധധരം
3൨. ത്രിപുരദഹനം
൩൯. ഇത്ഥം ങ്ങിനെ. നിഛക്യൂംകേടടിട്ടു. വചനംചേയാക്കി
ഒന, പുരനേയേന്ത്രടേംപുരമസുരന്മര്, സ്തിതവാം. ലിരിച്ചു്. മുനദീംം
മുനി ഷോട്ട് നിജഗടുംം പറെ ജഥുത്തമാദംചേകേത്തില്ഖെച്ചു
ഇത്തതന്മാരായ, മേംത്ത (പുരദാനവേന്് എന്നതിനോടു ഭയ
ജന), ഒത്തു ഭള്്തിയാക്. നതേംകനിത്തേ. ശരസിംശിഭസ്ത്സില്.
കൂപ്പി കെകൂപ്പി. നമ്ൂത്തിലഷേ ഇതി ക്തം നമയു്ിരയേ വിന്നു പ
ത്തിന്. ഉര... ഘേഷോംഏവാവും ജപിക്കടപ്പട പര
മം യൂ) നാമങ്ങതു ടെ വേഷ ത്തോഴുകൂടി വരായി. മനില
ചനം കഷോട്ടപ്പുോം പുരന്മാര് പു ഞ്വികി ഷട്ട്, ഭക്തിയാല് കന്നിഞ്ഞ
രല്വയില് മപ്പുഭകെയച്ച്”ം നമശ്ശിവായ എന്ന പഠഞ്ഞു ശില
നനോനുമേങ്ങം ഉ്ത്തില് ജപിച്ചുംഒക്ടേ പഠത്തു. വൃത്തം ൮
സന്മതിലക.ം.
൪0. ഭാ മഷ്ത്മേന്ം അല്ലയോ മഫ്ഫത്മോവേ! വയത്ഞ
ങ്ങ. അയിലം ംദകഷിബ്ലും വില്ലാ ലോകങ്ങളുടെ സൃഷ്തി
ജും രക്ഷയും നാശവുമെന്ന വ്വയത്തില് ദക്ഷിണ്യയം. സാക്കി...
.യികോംസക്ഷോല് പരമശിവസവകിയുതടെ. മൃശ്ത്തിത ചഞ്ഞു!
തന്മരോയം ഭക്തല്ോ കാം മത്ത ജനത്ങളുയോി, യല്പ്പസാട.........
നിലം അദദ്ദേഫാത്തിഒനിറ പ്രസാദത്താല് നരികടപ്പുട്ട പരുത്ത
ടുകടിയവരായി, താരകം... ംംലാരോര്ംതാരകടനന്ത ഒല്രെരഡാവയ
രര൯൨ ഗ്ൂഷ്യേമയേ അചരത്തോടുകൂടിയവ ലായി ചേ ക്യോം മൂ
നഅചോകേങ്ങളുിക, അയിഫതരുഗതയംയടയടപ്പുടാത്ത ഗത്മി യോടു
കൂടിയവരായി, സാത്ഥികാം അന്വ ത്ലനാമാകോള് യിടികന്ന
ത്യയി രാം മത്യയിീരന്മരോണ്ട്. ഞങ്ങ സകലദ്ലാക
സൃഷ്ടി സ്ഥിതി സംഘരേകത്തായയേ പരമശിവന് ഉത്തന്മരേം
അദ്ദേ കല്ലിച്ചു തന്ന തരിപുരങ്ങളിചിരന്ന ഒത്രെലോക്യത്തിലെ
ങ്ങും തടയുക സട്ചയിക്കുന്നവരും മാരകാസുരതന്൯ല ഗ്ല്രാഘ്യമാ
യ ആചാരത്തെ തഅനുസ്യിച്ു വരുന്നവ രമായ അസരവിതന്മാരാണ്ട് ,
ത്രിപു യേ പ്ിലോകങ്ങം പുരങ്ങളുയിട്ടുള്ളവന് (ത്രിലോകയാസി
൭.20) എന്ട പേരിന്ട ന്വത്ഥകതപം. വൃത്തം സ്രുധ്ധത,
ടിപ്പണി ൫൨5.
ര്൧. ബലേകേവം ഖെഖ്യ്യേത്തില്. ഞെങ്ങറം ഏതം ഞ്ഞ
ബം ലിഷ്യധകസ്തതിംദേഖകളുടെ കഡ്യയി, അചൂതാതപ്പണോ
3. പിക്കു ഒത പ്രപിച്ചുവരാത്മിട്ട്. കെതുചേക്യോധിശ്വരം
ത്രിലോകനഥനമയ. മീഷണതരതപ സാം ഏയാവും ഭരുംഭമായമ യ
പസ്സ്ൂകണ്ു'. മോഷയിത്വാം സ ോഷിപ്പിച്ചിടടു്, മര്്േശംചശില
ഒന. ലഷ്്യവാ ലഭിച്ചിട്ട്. പുരാണം പരങ്ങു ഴെ. ജുയംംമൂന്നി ന.
അമിതവ ഘേത്തെം അനല്പ്ങതുയേ വരങ്ങളു കട സമ്മൂഫത്തെ, ബി
മദം ഭരി ക്കുന്നവരമയിട്ട്. മവേഷംം അദദ്ദുഫത്തിൽല്ിറ വേഷ ജരുയ.
സ്തഷയമലോധയംംകസ്തത്തെയും അദ്ഷമല (വദ്ര ഷമാല യേയും
ധരിക്കുന്ന (വേഷവിശേഷ ണം), അന്മദിനംം പ്യയിടിബം. ആ.
ഫേം ബ്ച്ധ ലൂ ി മജന്ത, ലിംഗപൂഴ്ട്ണചിംശപൂത്തുടനെ കി
ഒന്നം ലോ്യ്വേത്തില് ദേവകളുടെ കപടത്താല് പിത്തനാശം പ്രാചില്ല
ഞങ്ങ ഘോരത പസ്സുചയ്യു ശിവനെ വ്വ സാഭിപ്പിച്ചു തിചുരങ്ങ
മേയും നാസവേധഷ്ചയ്േയും ലാഞ്ചി. പി്അ ഭസ്തൂരുദ്രാക്ഷലേംമ്ൃതു
മായ പരമശിധവേഷളയ്താരില്ചുഞ്ഞങ്ങഥം ശിവനെ ല്ലേനതില്ചൂംക
ണ്ടികിക്കുന്നും വൃത്തം സ്പ്രശ്ധയം
൪൨. ഒ്രെലക്യേസാമിം വൂ കംങ്ങഥം ദം നാഥന്തി, പ
തുചതിചഗമാന് ശിവന്. എങ്ങം൭..ഞത്ചറ്ംക്കു, ആച
അമ്ര്യം. ലീലാ... ലോകാ ..ചിംംകെൊണ്ടേ (നിബ്ൂയാസേമന
സാരം) മൂന ലോഷേങ്ങങളു ആക്ൃമിച്ച. ലയംംഞങ്ങാ, അധികമു
ദാം രയ !സന്മോഷത്ോടെം സവ്യം എല്ലാടത്തും. നില്യിചിക്ഷം
സംശയങ്ങില്ല ത്ത വരമയിട്ട്. പരമ ശിലപ്രചേഖംംശിവമാഫേധ്യടം
ലിശാവന്മ്യഎല്ലഖരാടും ഖന്്യം, ഒത്തു ചേകയേസാഥനായ ജിയ
ഒഴന്നെയമ്േ ഞത്ങറം മധമയം. കരിദുയത്തെ കഴിച്ചു മറെറാരു ഒകക
ലത്തെ ഞങ്ങ സ്കൂഭിക്കന്നില്ല. ഞങ്ധം യി ലേകേങ്ങളളെ നി്യുയമ
സം ജയിച്ചു നില്ല സധ്യത സഞ്ചടിന്നെത്ു ശിചി പ്കേവം
അന്ന യാത് . ഫേയ്തുവായേ ശിഖപ്പാരവത്തിന്നും ഫോയ്ത്കുമത്തായ ന്ത്രി
ലോകേ ത്ോരാ്തിം അദ വഠകയാത് ചഛേഷ്വയിശയേക്തി.
വൃത്തം വൂ
ര് ത്രിപുരദഹനം
൪൨. നേത്രേ ദായം നോത്രങ്ങഥാക് ആനന്ദത്തിന്നായി!
കക്കാട്ട്. ന3ംഞങ്ങളു ഒട. സയ്ഖ്രയിം ജല്ല്േം. 11ന്)
ജാട ശില ധനത്തെ ദ ജിക്കുന്നലരമയ (൪ എന്ന തിര ലി
ശേഷ ണം പുരസ്താത് ചമുങ്ജില്, പ്രഭപൂം പ്രി ല്ലവരായ. കേയ
ആരാ. ഭവന്തര് നി ങ്ങം. സകല... സവഭയോദംസകലള
വനങ്ങളേയും കോഫിച്പൂി ന്നെ അംഗദത്താടും സ്വഭാവത്തോടു
മ (ഭവന എന്ന യി ന്റ വിശേഷണം]. ഇത വിയ ം അങ്ങ് യ. സി!
ഷാമന്തടേസാരത്കോം. പ്രിയ്യ ം പ്രീതിയേോടകൂടി. തുയമൂഷമണേമം
ര്രഖ്ധിക്കലാന ഇഷ്ണിക്കുന്നലര്്ട്. ലയം ഞങ്ങ. കടബചിലം വറ
ല്ലാം, ആമഖ്ഖൃാദ്ലം പറട്തോലും. യിക്ലാപ യധേംവിദ്യദസമു രമേ
പരമശിലദ്ധ്യനേം ചെല്യൂന്ന ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുക ഠിംക്കാനവത്തിന്ന കാ
രണധരതന്മാരയോി അ ്മള്.മട മുയല് വന്നിരികെ മേഷോേനാംഗ
മാതം കോവ സ്വ ഭായേന്മാതമായ നിം ആരാഗി് ഗശ്ുഃ ല്
അികര് 2 പേഴ് ഇതിലെ സിഘന്തേെന്തള് ? എട കലം പ്പ
ഭരള്ജ്ധ തൃഷ്ടാര്ധിക്കുന്നു. ല്ലാം പഠയുഷം, വൃത്ത സറ്രധമ്ധത,
ര്ത്. തരണി ശപ്പസ്ാദം ചര്രാണിയുമളയും ശിവയും
പ്രസാദം. അധമ... ടിം അസുരവീരന്മാക്ള്കെ ഷി, മെ
ത്തും സ്രേചയല്ധില്ല യായ ഒളസ്ഥയ്മുത്തിലെമ ശക്തി. ത॥
തമസി തിരമനസ്സില്. പരിച്ലുമഘമമഏരാും ഗ്ല്രാഘിചടന്നെല
നായിട്ടു. നിഗൂഡ മുക്രി. യും ഡമാംവണ്ണം. സ്ത്രീരുവ കദം മെ
സ്കരീതം ചെയ്തിട്ട”. ബാഷേം പറങ്ങു പേരിയ മേം ശിഖി
കിക്. ഭഖയി പ്ലം, ൩ ഒൃസ്േലാവൂരയിം നി തൃയയേ സേയഃ
വൃത്തിയെ. വേഷം ചം വേഷദത്തയും, യേഷാം അയരുടടെ. പരി
ബന് ചപടിഫസ്ധിക്കുന്ന വനയിട്ടു. ബുഷാബാധംബുദ്ധമുന്ദി, മാ
മമതയോ ബഡായി ശേഷണം). പ്യേതീചരമേശവ
തറ്മമമേടയ പ്രസ ത്തിനും അസ്സുരറ്ധാരുടെ. ടെതിക്കമുള്ള ലലൂയ മയ
ഒഴസ്ഥയ്യുത്തെ മനസാ ഗൂഡമായി ബഹുമാനിച്ചും കൊണ്ടു് മാലാ
ഖായേ ബുദ്ധയയനി പുഞ്ചിരിയിട്ടു , അരെ ശിവഷക്യിയേയും നി പ്
ര്സപര്ധധൂര വേഷ ദ്ധ ധശിധസ്സി മൂളും പ്യൂ സ്ഭ
ടിപ്പു ണി ൫൭
൪൫. ബന്തം ഓാശ്യയവന്മേരോയ. (ഭയന്ന എന്ന ഭല്ലഫരി
ണം.) ശ്ൃഞ്വത്തും ര വിച്ചാലും. കോ യചേആരാണ', ശിവ ഇ.
തിം ശിവന് എന്ന്. വതാം നിങ്ങളുടെ. ഇരശ്വരാം ഇ ശേവരന്.
കിീന്യൃമാനന1ം കീ മ്മി ക്ഷിപ്പുടുന്ന. സ ക്ഷേല് പരിവ ഡ്ഥന് -സാക്ഷല്
നാഥന്. എപ്പയേോം ഏന്തു പ്രായം. തസ്ധയം അവേനാ, ഗേഹം ഗ്ലാം.
ജന്മചേജനനംം അധാവാം-ആശ്ചയ്യും. കലേ കത്ര എത്തു കാലത്തി.
കീള്ളക്ക് എപ്പ കാരമുള്ള്. പ്രഭാവം ശക്തി, ഭധ്്േയന്മേരോയ ണി
അം കേഥാക്ക ണംശിവളനന്നു ഖാ, പ്പുടന്നു നിങ്ങളു മട ഇരശ്വ
തന് ആരട? അദ്ദേ ഫമാണാ പതിന്നല്േ ലോകത്തിന്നു നാഥന്?
ഇതു ഞങ്ങറം ജത്തുവടെ കേട്ടിട്ടില്ല. എന്നാ അരട്ദഷഥത്തിന്ട് എതു
പ്രായം? ഗൃഹം എയികട? പചഷ്കം അദ്ദേഹത്തെ കാണ്ടു൯ സാധി
കരമോ? ഫ്ലൂ കലത്തിലാര്്ന് ജനനം? ഏങ്ങ നയുള്ള താണദദ്ദഫത്തി!
ല് കദ്ധിമ? വൃത്തം സ്പരശ്ധര.
തസ. ചേകോനാം ലോകത്ചളു ടം നിഗ ഡാനി നിപുണ
യചാിഴഷ്രഫത്തിലും അറാഷ്രഫത്തിലുകു്ള നൈപുണ്യം. യുഷ്ടഭീയേ
പരന് നിഞ്ജ ഭട ഇടശ്വമന്ം മാഹാ മാ ഡരേല്യൃത്തി
ന്െറ ദീപ. നിഗമം ശസ്ത്രം. ആകഴ്്നീയം കേ ക്ക പ്പുടേണ്ട
താണ്. ഏകാന്തം മി ജനത്തില്, ജമ... ഗതാ
അല. അചാമ്ങഴ്കുമായ പ്രപഞ്ചങ്ങസക. നംസ്മ്രിയാദപ്രഗത്മം ചന
സ്മ്രികയാടേത്തിയല് ഒനെപ്ു ബ്തൂമുള്ള. ല്യാകമ്മംഞങ്ങറം വ്യകതി
കന്നു, ബൊര്ധശാസ്്ും ബൈ ധധാശാസ്സ്ു ത്തും മിതം പൂജിതമായ
(ബൌരദ്ധശാസ്ുവിദശഷണംു. വയം -്തങ്ജം, കേപിം ചില. ബര
ര്ധിംബ്ദ്ധാന്യായികളയേം മുനീനാം മുനിത്രേഷ്ുസ്മാര്. നിങ്ങളു.
ഒട ജൂരശ്പരന്ന ലോകങ്ങളെ നി്ഫി।ക്കുന്ന തിലും കഅനുധ്്ഫിക്കുന്ന
യിലുമയമ്മ സാമത്ച്ലദരമയും മാഘാത്മ്യരത്തയും പഠയുന്ന ശാസ്സുമു
ണ്ടി അത്തു കഷേഠാക്കണം, ഞങ്ങ ചില ബെൌദ്ധമുനിമര് ലി!
ഭനത്തില്യല്ലു ചര ചരപ്രപേങ്ങറംക്ക ന;സ്ലികലേതേകാണ്ട്ട്
മത്രേശ്ണമയേ ബെൌടദ്ധശസ്റ്റുടത്തെ ല്യയാദ്യയനിക്കുക യജ്, വൃത്തം
സ്തൂ്ധരം
1)
ഗണ ത്രിപുരദഹനം
ര്. ഉഷ്തിക്കല് ം കഴ്ണ്ണ്ില്, ഗുണ... ്ധമേഹുണഫഞണ്ി
(രജ്ജു സപ്പ മഗയ്യഷ്ണു എന്നിവയ തുടം. വിശ്വല്പവഞ്ചം.
നഷ്ൂ്രന്തന് മുടടഷ്ന്മേന്. നഷ്കളാന്തന്ത്' എന്നതു കിയന്ദ് ഏന്നതുി
ഇന വിശേഷണം. മിത്ര. ......... ബോധം മിത്ഥൃദ്മായ ഡ്വപ
ഞാത്തിതഷിറ ആധിപയൂകിമാനം. പട്ടാങ്ങ് നിശ്ചയം. നിത്യൃട ത
ഭിനംണ് ബലവും ചെയ്ക്ുന്ന.. ശിീയലിംഗാ ്ൂനംശിവലി ശഷേപൂജ. മസ്ക
ലേപംചഭസ്തം വയല്. അനിശം എല്ലംയ്ക്ോഴ്ചം. അന്ദേചിതാരേശംം
മ ചിരുമല്ലത്ത കാജ്ലക്ഷളു ടെ ആരം. അത്യയന്തമാഷ ചാവും
മോഷകരം, കണ്ണൂരോ കടന്ട പ്രപഞ്ചമെല്ലം രജ സപ്പ പേ
ജും മൃഗതൃഷ്ണുപോചെയും തിത്ഥ്യയാണെത്തില് പിന്നു മുഴുളൂന്തനായ
ശിവണ്ട് ആ മിര്ഡ്പ്രപട്വ തിക ഒ ധിപത്യമാഞണോ ഇള്ളയ്ക്ക്
അയ്ണു കൊണ്ടെ ശിവന് യല്ല എന്നു കിട്ടി. വെരെയ്ുള്ള ശിവലിഗ
ജയും ഭസ്കം പൂശും നാശത്തിനു കാരണമാണ്ട്. അനു ചിതകായ്യാ
രലജം നാശദവരേഭാകന്ടു. വൃത്തം സ്ര.
ത. ശംഖേംശംഖില്. പൂരില്ലംനിച്ചേ. ഭയം വക്കു
അറ്ംകൊണ്ജട്. വിഹിതം ചെയ്മുപ്പുട്ട. ഇസി ശ്ര ്മാന്മേ. ലിം
ഗാല നംംലിംഗപൂജ പൂതംേത്തുദ്ധാം. ശേംംഞ്ഞാന് സശേ നമിക്കുന്നു.
സത്വാംഗഭാവരിടം ജന്തു വിന് അഥഭമെന്ന അവസ്ഥയമല്്. തമി
അബരകുവധംത്ത മന്ുകഷ്യന്ാ തലദയാടുട. ലിഗ്തുരദ്ധാ ചവിത്തുദ്ധി
9. നിനം കാരണമാണത്, സാമും മെ്റ്കല് രഗാമയാം
സ്മൂത്തി ഭിം ചാണകജവട്ള ക്ൂടങ്ങംകൊത്ജു്. അവനിം ഭൂമി. ഷമ്മ
ണാം കമ്മങ്ങറം ഒട്. ശുദ്ധിമ്ുല ചത്തുദ്ധിക്ക കാരണം. സ്മല്ംംവി
ലാരംം നത്ഭചകൊയളാം. ജനന്താഃ മലം ജന്തുവിരന്റ മല. അധികം
വിശുധിടാികമായേ ശുദ്ധി. ലിമോഹം രം. ഫീ ഫഹീം ഛീ ഛീ.
ശംഖില് നിറച്ചു വെള്ളംകൊണ്ട് ചിംഗാ്യന ചെയ്യണമെന്നാണ് ലി
യി. അത്തു ശുധധാമായത്തു് മയ ജീവിയുടെ ഉടലായതിനാലായിരി
ക്ഷാ. എന്നാല് മനമഷ്ല്യർസമ തലയോടും ശതുദ്ധികരം അന്നെ. രമി
യില് ചാണ ക വത്തുംകാണ്ടു മമുഷന്നതു കമ്മത്ചറ്ംകക ശുൂദ്ധികരമ
ഖരീ? ശൂര സങ്മല്പം കാം, ജന്തുവിഭറ മഖം അധികം ശുദ്ധി
ജട; ഛീ ഛി ലവ ജ്യ! വയൂനനം സ്റധ്ധ
ടിപ്പണി ൭
തന്, നിശമ്യംകേടിട്ട്. മുന്നിനട മിതം ംമുനിയല്. പറയ
ഒപ്പടതിനെ. പിഫിതകണ്ണട്ധ ടേം ചെഖിയുകടെ വാരം ചെത്തി!
യയരായിട്ട്. മം അപ്പോം, വിധായ ചെയ്യിള്'. പുഭമാനയഭ.
പുരാസുരന്മോര് ശിഖ ശില ജതി. രിയ ശിവ ഏന്ന്. സംശമോഷ
ണം മുച്യശ്ല ത്ത (യിധായ എന്നതി നേ യേജേന) കൃതമ്മേ
ലിപൂ മേം ര്ജലിബന്ധം ഒചെയ്യവായിള. ശിര ചേയാക്കിനെ. നി
ജഗട പത്തു, ത്രിലേകിശവരേ ംജലതുചോകയസ്വമിയയയ. നി!
ബദ്ധ ം്യഭയമുാപ്പില്ലവരമയിട്ട്. ഫേ -ശിഖനില്. സകല
തരം സകല വപച്പേസമ്മഘാങ്ങളെ ഫരിക്കുന്ന (ഫരവലിശഷേഷ
ണം) മുനി പഠഞ്ഞയ്തു കേളഭപ്പൂഥോ തരിപുരന്മാര് ചെഖികം ചൊ
ത്തി, ശില ശില എന്നുറക്കെ ഉദ്യരിച്ച്ം മെകകഠം പ്പി സല്ലം
പഷ്ഫരനയേ ശിവനില് ഫ്ലഭയമ്യാപ്പിച്ചുംകൊണ്ടെ പഠഞ്ഞു. ജ.സം
ജ സം എന്നി ഗണങ്ങളും ഒടുവില് ഖ്വഘ്യഗ്തക്കളം എട്ടില്
യയിഷു കാകേയാങ പൂത്ഥവീവൃത്തം. “” ജസാജസ്വ്മലങ്ങളും ഗുരുവയുയമെ
ട്ടരിനാേ ചൃത്ഥധിയാപ” എന്നു ലക്ഷണ,
൫൦. സ്വതഗ്തംസ്വതന്തനയേ (ചെയ്യുന്ദേം ചെന്താതിരി
പ്ലന്മം മറിച്ചുചെയന്മേം ശത്തനായുയ ഈശം ശിവനെ. ജത
ഭജിക്ന്നെയഷ്ട. വിരധയം ചവി ധേയനായു. ജഗല് പ്രള ജഗത്തു കള.
ഴെ സ്വമിയായം, ലാങ് മനസാതിദൂരംവക്കിന്ടം മനസ്സ്ിന്നം അ
ഞയന്തം അചിഷയമായ. നിരുമന്തകയകേച്റാലും രമണീയ,
നിഗമാന്തഗത്യം നിഗമന്തത്തല്. ഗമ്യ൯ (൪ഇന്തയ൯) ആയ (എല്ലം
രശ വിശേഷണം, ജാനുന്തിതനാട അഥിഷുന്ില്ല. മന്ദധിയ മവ
ബുര്ധികം. മദാന്ധദേംമഭത്താല് അന്ധന്മാരായ, സവ്യുസവതന്ത
൦ ക്ത ധി ധേയന്ട ലേക പ്പരളവും ലാക്കി മനസ്സിന്നു ലിലി
നം അയിരമ ന്നീയേന്ം വേദന്തേമവഭ്യനുമായ ശിവനെ മദന്ധേരമയ
മന്ദബ്ു ധികാം അറിയുന്നില്ല. ജേത.ജ. എന്ന ഗണങ്ങളും രണ്ടു
ഹുക്കും വന്നികിക്കയാല് ഉപേസ്രയജാവുത്തം. ““ഇപേഗ്്രയത്ുഷ്കു
ത്തം ജഥംഗഥം” ഫ്വ്ണ്ത ലഹ്ഷണം.,
ദു. സൂഷോരടവ മനം. വിഷമം ശരിയല്ലത്തേ, ആക
ടവ ത്രിപുരദഹനം
രേറാംംആക്ടറിയാം. മാഹാ ലധ്യം മാമരം. പരമശിവസൃടപ
രമശിചലന്ം. വിശ്വമമൂത്തംവിശവരൂപനായം യേകചില്കഎ
തേമ ലില (ശിലക്പിഷ॥ എന്നയി നോടു ഷോജനു). കമപ്പിംഒരു (ധി
ലപേം എന്നതിനോടു യോജന). ശിലഭവിഷംശിവദ്ധവേഷികം.
വിലാപ പ്പലാപത്ത. മോഫാന്ധോ!_ ജ്ഞാനത്താല് കരന്ധരാ
യിട്ടു. വിധിം ചെയ്യുന്നു. തരൂ...........൩ഃം അതില് ഞെങ്ങം
ഭത്തേരമില്ല. ജൻവചനം ശരിയല്ല. വിശ്വമൃത്തിയായ ശിവന്
താ ഡാാത്ത്യം ആശ്ധിയര? മടത്താല് കണ്ണ്ണകഥംക്ക കാഴ്്യില്ലാത്തു
ഏതേ ചില ശിവര്ദവഷികര്ം വല്ലതും പ്രലപിക്കുന്നതി് ഞങ്ങറം
മ്ജത്തമക്കില്ല. മ_.൩൨9_൭ എന്ന ഗണങ്ങദ്ം ഗുരുവും മൂന്നില് ജഃ
തിയുമകയാല് വൃത്തം ല്യഫഷിണി, ത്രില്ലുിന്നം മനജരഗം പ്രഫ
ഷ്ടിണിക്ക്”” എന്ന ലക്ഷണം,
൭൨. സല്ലീതബ്വദ്മ സ്വരൂപ സ്പില് ബ്രഹ്മതേ ഒന്നായ
ലരായി, അഖിചം...... ഫ്ന എപ്പ ലോകങ്ങളിലും ഖ്യാപിച്ച
രരുജസ്സ്റേടേകൂടിയവയായ, മുനീനടംമയനികംക്ക. നി്ധിനാനാംം
ചി്മയില്ലാത്തവരായ മുനീനാം എന്നതിന്റെ വിശേഷണം). ത്മ
ലഭ്യൂന്ംകണപ്പെടുവാന് കഴിഷാത്തവരയിം ക്ഷയം. ംംഥീ
അന് മരണവും ജനനയുമില്ലാത്തേവരായി. അമേയ വാന്
ത്രതയന്നു പരിച്ചേടിപ്പാന് കഴിയാത്ത അനു േഖത്തോടുുടിഷവരോ
മ്മി. ക്േല്യാം അയവും. നിവ്യ... സാക്ഷി ബ്ലപ്പപ്പ
ഞ്ചത്കള്ലടേയും സ്ഥിതി, സൃഷ്ടി. 11111) എന്നിവയ്ക്കു സാക്ഷി.
യി സ്വാഭിന സ്വാമികളെ. സം. ക്ല, ടു. സ്വച്ഛുേനിക്മ
ലമായ. വേദാന്ത വാണീം വേകാന്തവാദ. കയയിംപഠയ്മുന്ടം മ
ഘിമാകഷോഗാംം മാധ ത്യ തിശയ ത്തെ. ഇല് ഥഷ യാതി മല് ഘേമ
ഷിഷ്കുന്ന തമയിട്ട . നിമ്മല യായ വേദാത്തയാക്ഷ ഞങ്ങളുടെ സ്വാ
മിയയേ ശിഖരം പരബ്ബു്മ സവതൂപനെന്സം സ്വലാ ്ളിചും
അിഠ്ത യേജാസ്സ്റാടുകൂടിയവനെന്ടം അനുസ്ല് ചിന്തന്മാരമയ മുനിമാ
ക്രംകൂടി കണ്മോല് കഴിയാ മ്മ വന്നെന്നും ജമ തൃയഫിനമനെന്നും അച്ച
തരില്ലേ ദ്യമയേ അന്മമാധമുദ്ജവരനെന്തം സമ്മുപ്പപ്തങ്ങളുടേയും ഡ്൮
ടിപ്പുണ്ടി മകന്:
ഷ്കിസമിതിസ ഫാരത്കം ക്ഷ സ്വാര്ടി യനം, അവിടുത്ത ഫേട
രഖ്ല്ായിശയടത്തെ വള്ല്്റിച്ചും കെട്ട്, ഇല് ഘോഷിക്കുന്ന. വൃത്തം
സൃശ്ധര,
3൩. ബൌദ്ധമുനിയുടെ വചനം: _ യുഷ്ടകേംംനി്ച
൭൭. മാഗ്ലൂംചവി।. വിമഥം അസത്യം. സുരപേംനംചമള്യപാനം. [7]
കിഭ്ധം നിഷ ധിക്കപ്പൂട്ടതു്. സെഭത്രാമണ്ുംം സഭത്രൂമേ ണിയ
ണ്ണ യാഗത്തില്. വിധിച്ചോണ്ട -യിഷിച്ചത്ഞേ ബേതംകഷ്ടം. നിര
രാംംഏറരവും. ദാതും ോശുര്ധി വരുവാന്, വിശേഷം
ലിശേഷിച്ച്. ഖന്ധചേസമ്ചേന്ധം, അയിദുതിതം-ഏഠവും പപ
കഥ. പ്രഞിഫിംസ ംപ്രണിവധം. സധേവചേകേം സച.
പശേോഴം പകശുയിഒന് (യാഗധത്ചില് ഉപകരണം ചെയ്യുരപ്പുടട ആട
മുരലയേ യിഒന്ല)ം ആല ജന ടേയധം. മലേ യാഗത്തില്. ഇന്മത്തവ
ക്യ ാന്തവചനം, ന്ദിങ്ചള ടെ വഴി ചേരയാഞ്ട്. അയ്ക്കു സയ,
ല്ല. എരന്തെന്നാത്, സുരാപനേം എവിടെയും നിഷിദ്ധമാട്, എ
ന്മല് അതു സെൌ്ത്ാമ ണിയാഥ ത്തില് ചെയ്യന് വിധിച്ചിട്ട്ത് ; ജി
ശേഷി ച്ചും അത്തു ദേഫശുാഡി പ നഷര്പാത്ം ആപപചിക്കന്നോറം
ഇയു അസ ഷോസ്ധകായിത്തോസ്തന്ത. പ്രണിഫിടസെ മഫപേടേ മാ
ഒന്നന്ത പഠയുന്നം എന്നാള് യാഗത്തില് യ്ക്കു സദ പാരമാഡപോല്്.
ജനെ വേദ ഒരു ഇ റേനവ ചമ. വുത്തം സ്റരധ്ധ൪.
മര്. ഉക്തംടേവായപ്പെടത്ു. ന ഏവ അക്ഷഗമ്യ കഥ
മയന് (ര ്രിങ്ങെരക്കാണെ ദിയ പ്പെടാന് കഴിയുന്നവന്) അല്ല. നീ
ക്ഷ വധിരാധം. ബ്ബ്പയത്മരുമിന്നു വ്വത്യക്ഷപ്പമാണത്മിന്ന, സ്ത്മ്യം
സ്ൃമായിട. ലയ ഡിങ്ങം തആുചാചിക്കവിന്, ഓാകാംദശമ
മേം മലോചി.ന്നെ അവസരത്തില്, സിദ്ധംംസിലാഭയേ. പ്രത്യ
ക്ഷ ബോധാരല് പപ്പ ആൃക്ഷപ്രമാണേത്തിന്ന വിരോധം വരികയാല്, അനന
ധിഥമംംഅസ്വരേവടം, അദസ്തൃഷും അസ്യേച്രമണങ്ങളുില്. നിത്ക്്്തം
ബിദ്ട്റ്റയിക്കപ്പെടതു . അസി മവംേബത്മാവം. ഷം പ്രമാണം പ്ര
തൃക്ഷം അനുമാന ഉപമാനം ശബ്ലം അനുപല്ല്യിടം അത്ഥാപ
രജി, മ മിതഭഗേം ജേം (ബധാം ണ്ടായത് . ശിവസ്ധയം ശില,
൩൦ ത്രിപുരദഹനം
പ്രസംഗം പ്രസംഗത്തില്. ശിവന് ഇ ഡ്രിഷഗ്രാഡ്യനല്ല എന്നു പഠ
ഞ്ബത്ുയകാണ്ടട എല്ലി പ്രതൂവികേഥം വന്ത, പ്രത്യൂക്ഷലി
ശരോധംനിമിത്തം മഠ൨ പ്രമാണങ്ങളിലും അസധധവം പ്ര പമായ.
ആകയാത്ം ശില്പി പറയുയോം പ്രതൃക്ഷാഭികളു യേ ആവ
പ്രമാണശ്ടയിചും അസ്യ്രിതവത്തിന്മ ഭഗം വന്ന. വൃത്തം സ്റ്രശ്അര.
൫൭. സ്വതന്ത്ര സ്വതന്ത്രമവം. ചേല് എങ്കില് (മട്ന്ദ
കികു. നരകം നാക. പ്രയപ്ലുറ് കടും സിം, യജവ
നേംയിധിപ്പകാമം യാഗം ചെയ്മുയന്നു. കി ടേചാദ്യയാചകട. ര്യ
രച്തൂല് എന്നതി നോ യോജന. പ്രയാ ::,ല് കിംേയകടുക്ക മോ?) ഒ
വതാം നിങ്ങളുടെ. അധീശ ഇശ്വരന്. ദിവം സ്വഷ്്റത്തെ, മദ്ഥമ
പടരുകിനേംമ്ധപേഃപിക്കു, അഥവ അല്ലങ്കില്. തത്വം അതി
ബാല്. ശിവംശിയല്. കമ്മവിധോേയ എവംകമ്മത്തിന ധിനന്തു
ന്നെയാണ. ശിവന് സ്വത നായണന്നു പഠത്തേതും ശയിയല്ല. സ്വ
തര തയയയണ്ടെടില്., ഹം ബജവായമയിട്ടക്ളവന്ന നരക രയം,
മഫാപപിയായയത്ത സ്വഗ്ലധതമയയോ നല്ക: അയിനാലദ്ദേ
ഫം കമ്മത്തിന്നധീനന്തടന്നെയായ . വൃത്തം ജപേ ദ്രവ.
൭൬. ഭാഷ ണചത്രം പേരിഫാസപട്ത്േം, മേശ ടപ്പ
കാരമു .അഫോേം ടിം സ്യ ക്ഷം ലതര് ഉവ്യവും: 1.1]
കയമാഷയുട ജടയുമമകേന്ന ടഷ ബത്തോടു കൂടിയ (വേഷ രമികന്്റ മി
ശേഷ ണര]. ചിഷ്പ്പക്ൃരതംചിദ്രപനായം ശി സന്ധു ശിമാതന് ൨, ദ്ധ
മേ ലന്തം, ജഷേല്സ്യേ മുഖാ കാക്കേണ്ട പൃ്ചിരി പഷ മു
ലത്തേത്േക്ടടിയവരയി. ഭവന്തിം യിക്കുന്ന. സുധി ലു ദ്ധിമാ
ന്മ, അദേസ്പ്ജനാഃ മാറം ജനങ്ങ. മഡ്ലലും മാലയും ടയ
ധരിച്ച ഈട വേഷം പരിഫാസദ്ധാത്രമായിരിക്കുന്ത, ചി പനായേ
ശിവന്റെ ചന്തം ഇക്കാണായന്തുയന്ന ഷോ? മോഷന്മര സത്മൂമഠി!
യായ ചെയ്യുന്ന പഞ്ഞി കാഡോഷാ്ം ബുര്ധിമാന്മാള് പൃഞ്ചികിയി
ടും. അങ്ങനെയല്ല ത്തേവര്. അതിനെ ഒകൊടടിധോലഷോിക്കും. വൃത്തം
ശാലു വിക്രീഡി മ.
ടിപ്പണി നുച്ച
3൭. സ്ലനേസ്ത്രം കളിക്ക്, ശക്ൂയുക്തമാണ്ട് , മൃഗയ്കഷ്്ികരം
ക: ഗയ്കള്്ാജലം, ജപന്പംജചത്തിന്ന് , സ്ച്യോം എണം. റ]
കമം അധിക, പരാദ്ധാത്ം പരാഭ്ധത്തേക്ഷാം. ശിവാച്ചനാ
യമം ചശിവപൂജയില് ലപു്യുച്തകാശേകസുമം. യി ഫിരംചവിധി
കപ്പടാ. ശശസ്ചൃംമുയലിവ. ശഏംഗടകൊയാണേ്. ഭവ
താട നിങ്ങളു ടെ. ഭിം ബം ംശിവചി ഥം. തളിപ്പുന് മൃഗത്തശ്ണാജലംട്ടു
ജപത്തിര ൯ സമയേ പരാ ഭ്ധത്തിലുമധികട്യ ശിവനെ രാ്മിപ്പന്
ആകാശകസുമംട്ു നിങ്ങളുട ബിബം ശശവിഷാണയുട! ശിവന് മൃഗ
തൃശ്ണാഭികളെ പ്പോലെ മിത്ഥ്യാക പ്ിതനമേണന്ട സാരം, വൃത്തം ഇ
ചന്ദ്രവജ.
പ്പ. അപ്പത്ര്ഷം - പ്രത്ൃൃക്ഷനനല്ലാത്തേ. അനരൂപ്പചരൂചമില്ലഃ
ഞര. ക്രിയ ക്രിയയില്ലുമത്ത. ജന്ന... നിത ജനന
ന്തോ കല ത്തോടും കൂടാത്ത, കിത്ല്യത്ഥ ടേ മിരല്ൃറയസ്തവായ. ച്ച
രതദ്തം “പരാ ധിനനായ (എല്ലാം ഇശവിശരേഷ്ു. ഇഈശംചോി
വനെ, അനിശം എല്ലാം. വിശസ്യംഖിശ്വസില്ച്. സേഖ
്ഷാംംസേഖടയ ചയുന്ന, യുക നിങ്ങുടെ. കിമു എന്ത?
ഒഥരരര്വണ . ഥദരവഗകൊസ്യ , രപസ്ധാംതപാകൊണ്ട്. ജൊ
നേം ജാനാ . മൌനനനം മെനംകൊണ്ട്ട് . കിം
മ ? ദയിഷ്ച ശമനിഷ്ണലാംതൂമദമിയും വലമില്ലാതെ യുമിരിക്കുന്നെ
ലഖയാണനു'. ഖലുടയട്നെ, സ ണാം ചന ഡ്മാരുെ, തത്വത്ചുജാകേപാര
മാത്വ്യ ത്തെ തയൂജി ല്ലവരായ. പ്ര ക്രമാ ആരംഭങ്ങം. പ്രത്ൃക്ഷനല്ല
അതവനു രൂ പമില്ലാത്തവനും ഒരു ക്രിയയും ചെയ്യാക്തവന്ും ജനന
വൂ ഷലയുരിഴുത്തേവനും പരയദ്വമായ ത്ത ഇല്ല രമ വസ്തുവായ
ശിഖ ഖിശ്വസിച്ചു് സേവ ചയ്യുന്ന നിങ്ങടെ ഗൌരവം ഒക
ക്ട ഫലം? തപസ്സു മണ്നുന്തു ഫവഖം? ഭ്മാനം കണ്ടും രമത
നഭേകാണ്ടും എന്തു പ്ലം? വാസ്മുവരയിഷാത്തവരുടെ ഞആരഭങ്ങാം
തആആയരസമേിയും ഫലഭില്ലയേയൂരിരിക നെ വയണ്ടേ. വൃത്തം ശ്ദു
ലയിക്രീഡിതം.
൭൯. യഇുമിം-ുപ്ൃഷയരം. ശിഭേയറക്കിധനെ. മ പകര്.
വല. ത്രിപുരദഹനം
കേടിട്ട്. ക്്ണരൂഷ്മാംം കണ്ണ്ങലക്ക ടുസ്സുവായായ (ശിരം എന്നതി
ഒന് വിശേഷണം) സ്തം. സല്ലപിക്കുന്ന ഭക്തി
മാല് നിരസ്മൂകേചേന്മതോയി സൌഭ്യന്മാരമയിട്ട്. മനം...
ഡം. കോന്തേകര്െര യിതവത്തെത്കഠിച്ചുള്ള വഴ്ക്ുനകൊഞ്ടെ ജയേ
എമായേം പ്രതിചചനുംപ്രതിലാക്ൃടത്തെ. ജഗുചപഠത്തും പുര
സുടേയ്ര്രാംത്രിപു ന്മോര്. മേല്പ്രകായം അ സദ്ഥൂമായ വക്ക കേട്ട
പ്പും യിപുതന്മാള് ചെട്ടന് യദ്ധിച്ചു ഭക്തിയാല് കോപം തീം
ശോന്തന്മതോയിട്ട ശിഖ ജെകവത്തെ വള്്റി ടന്ന തയ മവ
ഭി പാഠഞ്തു. പ്രധമയ്തതീഷപാക്കളില് ന.൩.ര.യ ഗണങ്ങള്േ.ം. ദ്വി
തീയ ചത്ുത്ഥചാഴങ്ങളുില്ല് ന൩.ജ.ജ.ര ഗണങ്ങളും ഗുരുവും ലന്നിരി
യാല് പൂഷ്ണ്ടി ത ഡ്രേയൃത്തം. “നനരയ വിഷമത്തിലും സമത്തില്
പുനരിഫ നം ജജയഗേ പുഷ്യ്തിതധ്രര്” എസ ലകഷ്യ ണം.
൬൪൭. പ്രള്ടേലേതേ ദേഷേമില്ലത്തേ. യംഴിയശത്തികലയാം
മാമതാത ശിയയല്ഠ ശക്തിയുടെ അംശ ത്തോട്. ശു സ്ഫേം ശൂന്യമാം
ജിഭിക്കുന്ന. മഫീമണ്ഡല ം മണ്ഡലത്തില്. മുടട്ടംമുഴുക്കെ. സ്തന
മന്തം അപിം കവല സത്ന്ന ( ചലനം) കൂടിയും. അസുര ഭംംദൂില്ല
മേ. പാചിം വിധൌ ംമനാക്കു യോം. േപവ്ഥ്ാതിം _ അപലപ
നമത്തെം ഭഗയയര് ഭഥവാണ്ാം ഒുയ്യൂതികിദം ചീത്ത യൃ്തികളളു
ക്കൊണ്ട്. സമിത സാധിപ്പുന്. മേശ്വയയികോദം രീ പരമ
ശിയ ലിയാ, ദുഷ്ണൂാംമുഷ്ടുന്മയായ. യതിന്തം ബത്നിക്കനം. ജ
നാം ജനങ്ങദാ. ധി ശക്മിയുളെ അംശത്താടേകൂടാമെ കണാ
താല് ലോകത്തില് സ്തുന്ദനംചല്ുേം തു ണ്ടാകന്നരുല്ല. അത്മനെയുക്ളൂ
ശിവന് അപലപനരത്തെ കയുതികം കൊണ്ട സാധിഭവംന് ദു
ഷ്ടൂന്മാര് പ്രയത്തിക്കണ്ട. വയൂരുതം ധാമ ചിക്രിഡിരം.
൩൧. യതചയാളതൊരുവനില്നിക സഞ്ചു വാചിക സ
തൃങ്അമധ്ധായ വാക്കും (ഭവദവാക്ക കാം സം മനസാചമന്
പി അപ്പ പ്യേവിഷ യാഃ വിഷയത്തെ പ്രാപിഷ്കാത്തലയ യി
ടട. നിലത്തന്തേംമടങ്ങുന്നും യസ്തിന് യാതൊരുവന്നില് . സ്ത്രി
കാശിചസെ. ചവന ലക ്റൂണേം കാടിയില്. ഇയം
ടട ു | ണ്ണ! ൩.
ലെം അഭല്ലി!ഷംയാതെരേല്ധനന്ിവ മേട്ടസ്സ്കഷില്ം അക്കം
സ്തരം സ്ൂയ്യ പന്ദ്രഗ്നികളളെന്ന മൂന്നു തേഷജസ്സ്റുക ഥം, തും. സ്ധ
ദാച എല്ല്ലാം ഖദദ്യതഭോം മിന്നാമിനുങ്ങിനെ പ്രക
വഫയിചവഫിക്കുന്ന. ച യാമം ഞ്ച ധ്യന്നിക്കുന്നു. തംചത്ത ശി
വരന. അനഘം ച നിചനായ. ആരുരട അടുക്ക ചെല്ലു
വേദവാക്കൊ കൂടിയും യിഷയത്തിതലത്താഭത മനസ്സ്സിനോടുകൂടി
പിള്മട.ുന്നു ആരില് ജഗത്തു കറ്റ ഭിയിലെന്നപോലെ പ്രതി്ചിം
ബിക, ആത തേജസ്സകഷില് സൃയചന്്രാഗണികടെന്ന മുന്ന ര്ത
ജസ്സുകള.ം മിന്നമിഷങ്ങികന്ര പ്രയെ വഹിക്കുന്നു, ആ ന്ദിമ്മലനായ
ശിവനെ ഒഞഞങ്ങാം ധ്യന്നി ന്ന. മ. മം. നസ ഭ.ഗണഞ്ചട്ടും ഒരു
ലഘ്യയുട ഒരു ഗുരുവും ആദാമേക്ഷരത്തില് ഡയ തിയു മാകയാൽ ശിഖി
ണീവയങ്തം. “*യയിക്കാഥില്ിതട്ടും യമനസക്ധഗേം ശിഖരിണി?” എ
ന്ന ലക്ഷണം.
൩൬൨. ഡൃഷ്ടാംൃഷ്ണില്്. ജഗല് ലോകരന. സകലം
ഖ൯. അ്പുജയോനിമൂന്ത്യടേബ്വമമധിഒന്ല യ്രൂപത്തേേകൂടി. സ
മയം മദിചേോകഷം വിധായ ലസ്യിടട്. രേണടേതക്ഷണ്ടത്തെ. ക
തണാകേര മേം യി പനമയിട്ട്. ഒരെ ത്ര നെസ്ത്റം ബന്ധിച്ച.
വപ ഫോരത്തെ. ചവന ലോകമ മമായേ (വച്ുധ്യിരശേഷ
ണവ]. തം പ്രാപ്യനനായിട്്. സമസ്മുസല്യര്ത്ത്ം, സേയ്യംസമ
ഥരില്ലിട്യ. ചേതി കിടത്തം പ്ര: പുരുഷം പരമപുരുയ്ാനന്ം
തദധിതിയ രംസാഭമയെരേവനോടുകടത്തേയന് (ഏകന്), ഷേവല
ന്മ പരമപ്യതഷന് ദയരൂപംപുണ്ടു ചേകേടത്ത സൃഷ്ടിച്ചും ഖി
ശലവായിച്ചുമടത്മു രക്ഷിച്ചും വരുപകവലേഡിച്ചു സോേരിച്ചും കളു
ചയ്ത, യൂത്തം വസറ്മയിച കം,
11൩... സബ മവ. അര് മാ കില്ല. സം അല്ല, ദേവസ്യേര
മതത്തില് പേലസം അഡ്വ നത്ത്യവ്ധം തിയ്യ മായന്. (൩
[1] നയി മോനു. [ലി ഡ്രീം സ്രീ ഷല്ല. ൩ ഷാ ഷാ സ്വേന
രനചുസേകു൦) അമ്ല. ന പൂശാന് പ്രുഷനല്ല, ന ജുമാ ജത്തു (ജന
അബലാ൯) അല്ല. ന അയം ല്രന്നംസ്യദ്ദേഥം ഗുണ്ടല്ലം കമ്മന ംകമ്മ
മല്ല. സ്സ വ്വനജയ ന ചം അസ. ജല്ലത്തേയന്മമല്ലം നിഷ
ദ,
൬൪ ത്രിപുരദഹനം
ശശശ ച്വില്ലാം നിഷേധിച്ചു കഴിഞ്ഞു ശേഷിച്ചവനായ. ആഅദണ
ജേം, ജയതാത ജയി യക, രിയ ഒത ദവേസോം
അസൂരനോ, മനു യനം, തിയ്യഗ് ജീധിയോ അല്ല്; സ്രിയേോ, ന
പുസേകമോ; പുയകഷനോം വോ അല്ലു ഗണാരോടം കമ്മാമാ രമ
ലല; മത്മുയയോം ഇല്ലയോ ല്ലം “അല്പം അച്ഛ എന്നി്കി
നെ എല്ലാം നിഷോധില്ലയിന്നു ധോഷം ശിക്കുന്ന തെന്തോ അതാ
ണദ്ടേഗം. സധ്യത്മോധയേ അരറ്ഫ: യി; മാക, സപ്പയ്മയവ
ത്ത ന്രചദ്യത്തില് സ്ഥപോിക്കസയ്യു് . പൃത്തം മുപേറ്രു
ഖ്വയ്..
൬൪. മൃതാഗി ശം ഇതങ്ങഥം ശിലനാലം. ഉവനന്നി ശം
ഉ ംഉവനങ്ങഥം ശിചനാണു'. വനാനി ശംഉഃംവനങ്ങള്ം ശിലനഞ്ജേ .
ശിരയ ചം! ംപ്യതങ്ങളും ശിലഖനാണ്ട്. സ എവ സ്വവ്യംടത്ത)
ഹം തന്നയാ എല്ലാം, ന തുത അയിരിക്തഃ. അനട്ടഫത്തില്
ണി അതികിക്തുമയിരട്ടാന്നമില്ല. ത്മ: രയ്ിനാല്. സഃ ഏകം
അരട്ടഫം ച്ുകനാണ്ച. പരമാത്ഥം എത്ത പരമത്ചഥം ഫൃത്ാണ-
സരം സ്ത്ഷ്യം. വൃത്തം മപന്ദ്യജ.
സ. ശിലപ്പസദേംിവപ്പ സാഭത്തോടു. വിനാംകൂടാ
യ, നല്ല, മുക്തയ :ം.മു്ികം. മര്ത്യ ുധക്ചികം. യത.
യടേരാണ്ട ൫ഫയ്ക്കയായിട്ട (എസ്റ്രകാ ണ്ടെ സ്വയടെയമന്ന
യലമന്, ശിവ ശില. ശിലച്പസാദ: തുംശിവയന്ല പ്രസ്ധാ
ദമാകടട്ട. ഒിലച്പസാദതര്ംശിയച്പസാഭത്തല് ഭയിക്കനം, ജില
ഒന പ്രസദമിള്ായെ കോഗമകോകഷങ്ങാം കിട്ടകയില്ല; ശിവപ്പ
സാദമുന്ദങ്കില് തമന് ശിവന് തന്നെയാകേയും ചെയ്യും. എന്നാല്
ശിലഖന്റ പ്രസ്പാദം ശിലപ്രസ്ധാദംഒകായ്ു മാത്രമേ ലഭിക്കയുള്ള ജ.
യം. ജര, ഗണങ്ങളാകയാല് വംശസ്ഥവൃത്തം ജതത്ജട്ം വംശ സ്ഥ
മതാം ജരക്ങട്ട.ം'" എന്ന ലക്ഷണം.
൩൩. ജ്യ! ലചയജി.കപ്പുടവാന് അച. യയ.
ബാഗങ്ങയെക്കൊയ്യു , അയം ഫ്ലുവ ശിം ഇട ശിവന് രുന്ന, ല
ജയ ചംലഭിക്കടപ്പുടവുന്നലനും, ഭരേ! അഖിലം മാനങ്ങളെ
ഒക്കാണ്ടു മുഴുവനും, തഥാ എയം അപ്രകാരം യന്ന, ജപ്യയിച ജപി
ടിപ്പണി ൬൭
പ്പെടാന് യോഗ്യനും, മ്മ! അഖി മെ ചമന്്രങ്ങളളള കക്കാ
ഒ്ടച്ഛാം. വിശിഷ്ട! ംയിംിഷ്ടുങ്ങളുയേ (മന്ത്രവിശേഷണം], ഉ
്യര്ചംതിരയപ്പുടുവന് യോഗ്യനും. ദമയ ദേഖന്മാരദല്, ധി
ീലിദ്ത്ുചൂ മു! ഷമ യിയ്്റപ്രലയികമായം യാഗങ്ങളെ ക്കൊണ്ടു
യജി കണ്ടതും. ഭനങ്ങളളെക്കൊണ്ടെ ലറികേണ്ടത്തും, മന്നത്ങളളു
കണ്ട ജപിരക്കേണ്ടതുംം ല്യേധാഭി ദേവഖന്മാ്മ തിരഭയണ്ടതും
ഭില൯തയന്ന. വുത്തം യപ്പേസവജം,
൬൫൭. മധലപയമിലദല്യാത ചേ മഗലയ്തുപനയേ രില
൭൯൨൦ പ്രഷാശം. കാമ്യം കാമിക്കുക. കഗ്ഠലംനിയ്ലയം. ശിവ
ശീഖംഘർഷര (മ്കേമചകരും പരത്തും സ്വതനനല്ലത്തേഖന്ം
സവതും സ്വതയാാനായവന്. അഥവാ അില്ലു കില്. ചെ്തേവും
ഭതിംനുല്ലതയേ ഭക്തി. ഭഷ്യ വിരോധ ശദ്തിര കാണ്ട്.
ത്ീക്ഷണം.മു ശ്ന. മീം. ശിഖ തേജസ്സ് കണ്മാന്േ
ഒണ്ടിലകേടേ ജടല്ല്കിചകേട്ടേ, നല്ലതാണെട്പിലാകേട്ടേ ചീത്ത
യാഉണ്ിലാകുടം നിവ പരതന്്നാണെങ്കിചാകാടേ, സ്വത
നാളണയിചാകടേം മമരാരുത്തര് ക്തിചുവ്യം സ്തരയിക്കുന്ന വ്തി
കട, കവേഷചൂയ്യം നിനി യെങ്കിചകേട്ടം ഇറ ഞെങ്ാം മുക്ഷ
ഗ്നൂ രിച്ച ഒഴിച്ച് അതു കാത്ക്ഷന്നതോാടും ചിന്തിക്കു
ന്നില്ല. വൃത്തം സ്പ.
ന്ന. പരത്ടം ശാം കിനമായ ദു ഭാസ്കര
തകം കോംകായന്ന ദുരിതത്തില് ശന്തിക്കു വേണ്ടി ചര...
...ംഅാമോനിം ദിഷാ. ഉലകം മാരക്ക ഇ്വരന്തം
ക്ലറിക്കുന്നവരായിം, മനന്ധി.......... കമ ണിം മനഡ്ഡരിലും വാക്കിലും
ചയറതിചം ക്മന്തിലുടം ്ൂ്മം ബ്വനത്േ. സത്ചൂ-ം സത്യാ
& ഖ്യേഷ വിക ഞി ദിനമ ംദീനന്തോ-ട. നിഭധനോ ധരിക്ക
വത്ധരയിടു, സൈ സ്വയമംവദ്റ്റുറം അാ്ലസ്തേരഫം ഇ
മീക്കുന്നു. ടുട്ടനങ്ചട് ടെ സും കോടകെയെന്ന ടടരിതം ശമീ
ണം ശി്വനാമങ്ങളളെ ഉറകെ ജപ്പില്ലും മനോധേക്കോയകമ്മക്കു
ളി. ഒരു സയ്ബ്ുഹത്തെ നിധാനം ചെയ്തും ജെം വസിക്കുന്നു.
൬൬ ത്രിപുരദഫനം
അ.൩.൭. യ, അ. ഗണങ്ങളും എട്ടില് യത്തിയുമകേയമല് മാലിനീ
ത്തം. മയ യൂഗമെട്ടില് തട്ടണം മാലിസിക്ക്”" എന്നു ലക്ഷണ.
൬൯. കെല്ലേവം ര ക്തിരയേവന്നം ലൃവസയേ നിബ
ഉത്തം അത്ത്ുയരുമംംഅഅത്യയ്തുതമായ (വ്യവസായി ശേഷ ണ). രേ
ഷാ ചേത വയ. അത്പം ജയന് (ബുഭ്ധമുനി)ം ലിസ്നേേംധിസ്ത
യിച്ചവ്നായിട്ടു. വചനം വാക്കിനെ. ജഗാദ പാഞ്ഞു. ഭഗവന് ടട
ശലനേയേ (അസൌ എന്നതി വിശേഷണം. ജ്ൂതേവാം
ലയേഭന്നിച്ചിട്ട്. മുഷ്ണുത്ഷേന്മരം ചമുഷ്ണുത്ത നേരം. യു്യാക നിങ്ങംക്കു,
പരമേശ്വരം രിലശംല്, പരം ൦ഏഠായുംം ആസ്തുകേം നമ്മ സംബ
ന്ധിച്ച. സിദ്ധാന്ത ടനിം്ചയം സത്യയമഫിമാ .സഞ്ൃത്തിരന് മഃ
ഫാത്മൂട. സല്യഴംലേശം, പരീക്ഷസ്സേം പരീഷ വിഷയമാണ്്.
അവരുട ായ്ക്കുമമായ ആ &ഡനിശഞ്ചയടം കേട്ടപ്പോം ആഷ്ചയ്യ
പ്പട്ട് അല്പനേരം ആലോപില്ലിഴ്ു ബുദ്ധമൂണി. പഞ്ഞഞു. നിങ്ങദാക്കു
ശില്ംലുള്ള അതി ഭക്തിയുടേയും ഞങ്ങളു. ഴെ സിക്ധാന്തത്തിഒയും
സഞ്ചയാവസ്ഥ ഇപ്പോത്തന്നെ ചരീക്ഷിക്കേണ്ടതാഴു്. ഖത്തം ശാ
ദൂദയിഷിഡി യം,
യ. സത്മൃരുവംവാരേമാത്ിം: ലേദലക്യേവദവചനം,
ശിലമാഫത്ഷ്യേയാ്ക്റ് ശിവന് മാഹാത്മൃദതിശയംം ഉരം ഒതു
ദിഭ്ധാരണ, രമേ... ബലേന . എന് ശസ്സ്രത്തിഷില ബച്ച
കൊട്ട്. അപ നേഷ്യാമിം ഞാന് കളയുന്നുണ്ട്. രംപ്അകലെം ഇ
ത്ഥം ച ്ങഴന പാഷാതിട് . വിരശ്വശവര!ം ധിശവനാഥനര്ര്. സെ
ഗതിം ബ്പത്ധ൯. അതിധിയ തം എറാറവും ഖിസ്ൂരേമുത്ള (ബോധില്ല
ക്ഷ വിശേഷണം]. മയേയാംമയേകൊണ്ട്, പ്രപ്ലുല്യേമറച്ചിട. അ
ശേഷാംമുഴ്വന്.. ശരിലമദാസാ ശിവേ ജസ്സ്ുകണ്ട്. ലൂയി
ങ്ങഥം, അമ്വാദീല് ചത്തു. വേദധാകയത്തിന് ിധഖ്ഭോദച്ല
ത്തിന്മം സത്ൃൃരവയജഖണ്ടെന്നുള്ള നിങ്ങള്ടെ ഭൂജം ഞൊടനണ ശദസ്സ്ര
ത്തിജന്ഠ ബത്ത അകംറാംന്നത്ട്, വിശേധശവരനയേ ബു ദ്ധശ്യന്നി
മേിപ്ര കാരം പഠഞ്തു അതിയിപുലമായ ആ അരയാല്ഒരക
മരകണ്ട് മാല്വിദ്റു് ““ജതിനെ നിങ്ങ ശിവധരേജസ്സകൊത്ട് തു
ണ്ടാഷക എന്നു പറന്നു. വൃത്തം സ്യ,
പറ്
ടിപ്പണി 1]
൫൧. അഥംനന്തരം. മേം പ്രരവിശേഷണധയബഷ്
പ ബുദ്ധയംലൈര്ധാസിക്ധാന്തേംനിിത്തം സത്ചൃത്തികിനിന്നു
വയൂത്യസേരപ്പൂട്ട ബു ദ്യിയോഴുകൂടിയയരായിട്ട്. അനീശ്വരം ഇശ്വര
നില്ലാത്തതായിട്ട്, ബുബ്ുധിരേംബോധിച്ചും ഉവനം ലോകത്തെ, പു
രദനേഖധചപുരസുന്മോള്. പിന്നെ ആ പുരാസുരന്മര്, ബൌദ്ധ
സിദ്ധാന്തം രേണ്ടട സത്യത്തില്നിന്നു ഒരുഥഥി ബുദ്ധി! മാവി, ലോകേ
ത്തില് ഇശ്വരന് സ്രല്ലന്ദ വിചാരിച്ചു. ലിഷമപാമങ്ങളുില് ന്ആയ്ക്
ദീഷാരം കംഴിത്തുത്ള മൂന്നക്ഷരം ൩. സ.ഗണങ്ങളു.ം സമപാഭങ്ങളി
ആ മൂന്നക്ഷമം ൩. സ. ൭. ഗണങ്ങള്. മാകാടയയു, സമപാരങ്ങളില്
നാല മേക്ഡ്ടരത്തിന്നമേള് മലന്നക്ഷരം ജഗണയുട വിഷമപാടത്ങളില്
ആ സ്ഥാനത്തു ജ. സ. ഗണങ്ങളമുഴികെ ഒരു ഗണയുമായുമിതിക്ക
യാല് ഖത്തം അന്ദേഷ്ടച
പി തുഷ്ഠച്ചുാം സന്തോഷത്തോടുകൂടി. ഗല നിധി ചഗളു
ഞ്റംക്കിനിപ്പിടമായ. ബുത്ധോേശ്വരാ ംവദ്ധമുനിഭയ, വ്ചിതാദംല
ബ്ചിതന്മാര മയി. കസ്മ.....ംള്ലവയാംകഷ്യയുമ അമീക (മില്ല) ജു
മയേ ശിവപ്പതീരകി (ശിചന് ഒ.ഡെ് എന്ന തേന്നേര്) യുട കലക
ബജ്, സധ്ലുംചഘല്ലാം. തവ. അത്ങയുതട. മറേ -വഴി. ശരണം
ക്കര അസാം പെട്ടന്നു. ഭിഷ്ഠവോപ്യയട ാശ്യത്താല് ടഭിക്ക
ഒപ്പുടുന്നതായ, അഘാസിഷു ചയര്പശ്്ിച്ചു. വതിംആ, അവി
ലം മവന്. നിറം ചേരി. യി 1 അം ചാരെ. ഇരശാധം നം
ഖചിഹം. ത്രിച്ുരദ്മാര് ആഫ് ച്ലാമിച്ച വന്നു ബദ്ധമുനിലങ വന്ന
ധിം, “യഞ്ജം ഒദ്ഖവം മിത്ഥ്ൃന്ായ ശിവരല്റ പേരിലുള്ള വിശ്വം
സ്വാ ൭. ഡിരരായോി, താക സാരിക്കണം. നിശ്ചയമായും അശ്വ
യരഭ മാഗ്ുതേന്നെയാ ഒഞരഞ്ചഥംഷ9 ശരണം” എന്നു പ്രത്ത്., ഭാ
ഫൃത്താല് മായതും ലഭിക്കാ ശിവചിഹാതമല്രമം ഷപേക്മിച്ചു. വ്യ
അധര ശാദ്ചയിക്രീഡിതം.
൭൩.. യചക്ഷനണെംരത്ധമയത്. സൃഗധതയനാധേനാല്ം ബുദ്ധ
ന്നില്. ശ്രിത ഗുഡമരയി ശ്രി. വീ, 1 ത്മ ധിഷ്മ് 1. രാര് .ചോശി
താംസംജഞകാണു പ്രിയ്യ. മുഖ്യര്മയ മുനി -ദേവഷി!
ന് ത്രിപുരദഫനം .
ക്രേഷ (നാരദന്. അമന്ദം വേഗം. അവരേടധസത്മനി അന്ത!
പുരഗ്രഷ്ധരയില്, മഹാമന!മഘാാശയനായം വൃത്തേവയത്തന്തംം
മ്മ ശിയധമമന്നത്ഥാം, അ സുഭയേഷി തടം അസുരസ്്ീക ഉട
ബുരായേഷംബുത്ധതന്റ വേഷം, അചിഭാല്ംധേഗത്തില്. ന്നി
ശാല്ംനീ്ലമിച്ചു. അസം ജന. കലക കെരന്ുകീം കലത്തില്
കഴു കുള്ള (ദദയമയനിയരട വിദണഷണട്പം അതക്ഷണം ബുദ്ധമു
നി കണ്ണുകൊണ്ടു സേ കടണിച്ച പകാരം കലഫച്ചിയനായ നാര
മുനി തിപുരന്മാതടെ അന്തഭപരത്തില് ഭച്ചന്നു വൃത്താന്തേമല്ലമേി!
യമി അസുയസ്സി കന്നു [ ലന്നിരുന്ന ധഡമ്മമെല്ലടേ കുയി യ്യു ല് ]
ഒക പായി. വത്തര കസുമഭയജെടി. ൭. ൩.ര൭.൩.൪൭ ൩.൭. എന്ന
ശണങ്ങറം യയികയാല് കസുമമഞ്ജയീവൃത്തട “രന ന്നേരം നി
തന്ന ഖയമെട്ടി ചോ കസുമമഞ്ജടി" എന്നു ലക്ഷണം.
. ഭര്. സാം... ഇണ്ടയേ സംഭൂമവും കൌതുക
വും കാരണം വേഗക്ഭിയ ഗമനന്തിഒന്റ ല്യയാപ്രി കൊയ മമമടിയ
സ്റടികളണിജപമാലയോടുകൂടിയം മുനി സരേഭമുനിം ജയാല് യ
ഗത്തിില്. ഉപേയ്യം ചെന്നിട്ട്. മജതാചല ച വെള്ളി ക്കുന്ന ഒന
4 കൈലാന്ധത്തെം ത്രിവനൈകനഥേംേഭത്രദല ക്യേത്തിഭന്ല ഷ്മ
കനാഥേതന ്രിലനു അയ്യം വധ്മിച്ചിട്. ടൂവ്യംി
ശേഷ ടവയന്മരയ പരാസ്യരന്മോതടെ ഒച്രെഡമേയേ ധിക്ഷാരത്തി
൭൦ കഥായിശേഷം, സ്ഥം ദരം. അരശഷവുചേമുഴുവനും. ഉ
തന്നെ നാരദമുനി, സടഭമലും കൌതുകവും കാരണം ഗതിയേ
ഗം മുറംകകയാല് കയ്്ിചുക്ക സ്ഭികജപകചേ ആടമാറം കഷന്ന
ന്നി ത്രചന്൯ ശിവനെ വന്മിച്ചു ഗയിയ്മാരായ ത്രിപ്ുരന്മര് ചെയ്ു
വചുതായ ധിക്കാരത്തിഭ് വിച മുഴവന് മണത്യിച്ചും വൃത്തം
കസുമമഞ്ചരി.
൭2. പാവ്യത്വല്ല ഭം പാല്യൃതീകാന്ത പരളംസച്ഛോന കു:
ലിദദാംശവ്യഗത്ത! താഖവകാിം അതായ സേന്ധിച്യവരായ. ൭൭
വൃയീയാ!ം അസേരവരഡ്ാട. ്രാഘ്ൂടോമനേംംസ്തുത്ൃയര്യിയായ, ഭവ
ന്പടചത്തങ്ങയ. ത്രിപുരവസതയംതരിപുരങ്ങളില് വസ്ധിക്കന്നവഭട
യ (ടൈയ്യൂധീരാ? എന്നയിരസാ ചിഷണം] മൂക്കും 2.
ടിപ്പണി ൬൯
തു, ജയം പേക്ഷിച്ചിട്ട്, സാക്ഷ ംഖ്പകാശമായിട്ട്, പഷേ ങ്ധമമ
ചേനസ്ടി കമാല്ലുഴത്ത, ല്ലമഷയ്തുകാംഇുണ്ായ കൌതുകത്തോടെ
(കി. ഷി.) രസ്ഥിതാരംപ്ര്യേന്മാരമയിട്ട. ഭശ്രെഖമുട്രാം ംശിലചി
ചാത്തം ആഷഷിപ്യൂംയചികച്ചെടി ഞു. ക്ഷബുദ്ധങ്കേന ംച്ഷുദ്രമായ
ബുഭ്ധചിഷ്ണാരത്ത, തുവാതാംഅഫങ്കാരികളുയി. ബുയാലേക്കദേം ബു
വധവേഷഗമരോതി ഇവിച്ചു ഇുഖിടുടത്തെ ആട്ടു കതുയേ ത്രിപുരന്മാര് ഇ.
ലിടുത്തെ യി നാസ്മികമ്ല്േം സ്വീകരിച്ചു ശിവചിഫാം വെടി
ദവുഭ്ധാമുഭ്ൂയും ധരിച്ചു ബലാവേഷ ചമടത്തിരിക്കുന്ന- വൃത്തം സ്റ്റ
ശ്ധധരം
൭൬. ജാം ജടകളെ, ലുനീഫിംലവഥാംഭചയ്ക്കു (ചരിക്കുക)
അക്ഷമലികംജ്രാക്ഷമാലേകടളു, ക്ഷചയംകള് യുക, ഷണ
നചക്ഷ ണത്തില്. ചൂദ്്്ലീകതം ടൂണ്ണീകടികകെ. ലി ഗേ ചശിവലിംഥ
ക്തം തുത്തമം ഇ തമമമായ (ലിംഗവിശേഷണട) ഷ്യിമത്രചക്രേം.എ
മന്തൊന്നിന ഇവിടെ ച്ചയ്യില്ല (എഴ ചെയ്യം പുരാസുരത്രയംം
പുരാസുരന്മമര് മൂവര്. പ്രസാ ംപ്രസാഭമത്തെ. കച്ചി. ന്നതു
മം അവധിീയുംധിക്കതിച്ചിട്ടും തുവകാം അത്ജടയ സഭബന്ധിച്കു
(പ്രസാദവിശേഷ ണം. പുരസുരന്മാര് മൂവടം അങ്ങയുടെ പ്പസ്ധാ
ദത്തെ തലേ ധിക്കരിച്ചിട്ല ജടകഥം നാക്കുകം, തദ്രക്ഷേമലകം
൭ പാഴ്ടില്ൂകക, ശിവലിംഗത്തെ ചാടിക്കുക എന്നി ജന എന്നെ
ത്ക്ഛഞ്ചങ്ങം ചെയ്യില്ല ല്ലാം ചെയ്യുന്നു ശാഖ. ലൂനീഫി, ക്ഷ
പയം ചുള്സ്്റികര എന്ന ചേട്ട് മദ്ധ്ൃരപുതകഷൈകയ ചനക്രിയപേദ
ങ്ങാ കാലസാമോ്യയേത്തില് ക്രിയാസരകിഫാരത്റത്തില് ചക്രേ എന്ന
തിശോടു ചേനനനധയിക്കനം. വൃത്തര വംശസ്ഥം.
69. തുരുവമംകേടിട് . യ്രീനരേധോമഷ്ലാടനാരേഭന്ഠ ലച
ത്താല്. പൃരഥവജ്യ അ ംപര്യരഥാരതോല് ചെയ്തുപ്പട്ട. സ്ക,
രിംംംധിക്കാ്ഞതു, മെത്തും......ംംലേതാദംവര്ധിക്കുന്ന കേപചേ
ത്താല് ആഅന്ധമയേ (ബോധമില്ല യേയ] മനദര്സ്റ്റടേകൂടി യവനമയി.
കപ്പു! ംഎയിഭെ, അതിഖലോ. ഏലാം ഞലധമാൻ (സ്പൂ
൧ിഘീനഥര്വ) ആഡം, ലോവര് കത്ത സയയാധമഡധൻ. ഉത്ഥാ
ടാ ത്രപുരദഫനം
യം എഴുനിഠഠ് ഷ്ട. ്തംദഷ്ടാധചുടമായും വികട
യായ ഭൃയകടി (ഭഗം കൊഞ്ടു ഭീകമായുമികിക്കുന്ന മുഖത്തോടു
ഭിയവ നായി, സട്ടൂഃ ലേശത്തില്, ഉത അസുരന്മാരെ, നിഷ
ത്തും കൊല്ലുവാന്. പ്രകടിതമഫിമഖ്വകടിതമായ ഭഫിമായിനോ
ദകൂടിയയനായിടട. സമ്പ്രതസ്ഥോംപ്പാടപ്പുട്ടം പിബാകീംശിലന്. നാ
രമന് പഠത്ത്ജു ത്രിപുരന്മാര് ചെയൂ ധിക്കമേം കേള്പ്പോോം., പിനാകി
കോപത്താല് മനസ്സ്റ ഭരിച്ചു, ““എയികടെ ആ ഖലന്മരോയ രക്ഷ
സഭയമന്മദ?” എന്നു ചോദിച്ചും കൊഴണ്ടെഴനീം ചുണ്ടുകടിച്ചു പുരി
കം വഴ്ടിച്ചും, മുഖം കണ്ടോല് കമം യോണ്ടടയിലത്തിലായിത്തീന്ിട്ട ത്രി
പൂരന്മര ദധിപ്പുനോയി പുഠടപ്പട്ട. വൃത്തം സ്പ്രശ്ധാരം
ധം ൪. വിശവാധിശ ൯ ംചോമകേ്വരവ. തല മ്ലൂേിനം
തലയും മൂടില് കേിയ (തലയ്ക്കു പിടിച്ച) ഷോപാമയേശല് കേ
പത്തിസെറ ആവ ശത്താല്.. മുപ്പുരംത്രിപും ഞെ. അത്ത കയി
ആംവ്വയ്യുയോിംയം, പുകണ്ണീടകോപുകച്ചുവാന് സധിക്കമോ?
(സ്വാധിക്കയില്ലെന്നത്ഥം |, കനകമഷ്ഫശിരിംസ്ധവള്സ്്റപല്ലതം (രമാ
മേത്. ഉജഥലരന് ംസറ്റ്യുത്തേഷ്ണന് വാസ്നുേകി). ചാരുത മരനാഷര
യവം മര്കേതപഷ്ഷം വയേവംഷന്ന തൂവല് (ശരങ്ങളില് ലേഗാഷി!
കൃത്തിന്ടവേ്ടി ഖച്ചുകെട്ടുന്ന തൂവല്. സഫലം. ലീലയ ട്ടേകടി.
ദഫനം അഗ്നിയെ, മാത്യ മാള് യനായ. നരേയേണന് വി
എല. നാരാചേക്ടയിം തസ്രുത്തിരല്ഠ ആക്യതി. അഗ്രേ -മൃഷ്ഷികി, മാര
7 1111 സമക്ഷം വ്വ തൃയക്ഷമായിട്ട. വീക്ഷാമാസേകാണ
ഒപ്പട്ടം തടം തിനുശേഷം, ഗം. വേഷംമമൂന്ന ലേഷേത്തി
അര മയം മേന്നിക്കുന്ന ഭവേഷത്തോടടേകൂടിയലനാഷിം ദൂഡ്ഥതരക
ല്ലികപകികരബന്ധ! കൂറപ്പേടേകൂടി പരികരം ബധ്ധിധ്യവനയോിം
തുംഗശതാംഗംം൭ന്നതമമയ രഥജന്തം ചേംവ്യാണഃം ത്തല രിക്കുന്ന
ലഖനായി, സജ... വാണ ഞണേദറിയ ലിപ്യില് ശരം തര
ടൃത്തലന്ധയിം ബൃംഘിയ. ..................ംായ്ധ്യഷിഷയര
സമയ (വദ്ധിച്ച ബേദ്ധപ്പുടോദുകൂടിയയ. യിശ്ലേലചക്രേമം (തടവി
ല്ലാത്ത യായ) കൊണ്ടുള്ള സംഭരമത്താല് കമ്മിതമായ (വില്ല ഉയ
പ്ൂകടയോം, യരൂത്മത്തര.,...ിഥമം അമിതുക്ഷങ്ങളായ ചു
ടിപ്പണി ട൧
കട്ട പാരത്തില്ന്ിന പൂമപ്റൂന്ന അല തേകലപ്പേം (തീക്കൂടടു
കൊണ്ടേ ഭിഗന്തങ്ങളളു ജവലിപ്പികകന്നെഖനായി, തത്ഗ്ധണേം
ഫഷംം (കരീ. യി, തത്ഷണം മഇണ്ടായ കൌതു.ത്തോടും ഫഷാ
ത്തോടും കടി, കൌസുമവംം ച പപന്തവൃഷ്ി, ഭില്യയജനാനംംഭി്യജ
നങ്ങളുടെ ഭവ്യ രോക്തീംതൂഭതരങ്ങതുഷേ വചനങ്ങളളു. (സ്തൂതി
വക്ടേങ്ങളെും യരാവം വം മകട്ടകേട്ട'. തതരിചൂരാ......യിക്കയ
തിംചത്തിപുരന്മള് ചെയു ജിക്കാര ത്തം തു. വഭുതയേ (ധിക്ക,
തിലി ശേഷണടും സ്ത്രരം സ്ത്ര േസ്തൂരിച്ചു സ്തൂരിച്ഛു് , തല്്ഗതുകരു
ണാം അലി ദയയ. ഫാരം ഡോരംംഥഥരിഷ്കു ഫതിച്ച്. കോപ
ഖികാരം 0 കചേധികടരടത്തെ. കാരം കാരം ചെയ്ത ചെയ്തു്. (യം
വം ആലം. വ്യമേം സ്ര ഹാരം ഫാരേട്ച കായം ഷാരം ഇവത്ത
കിഷ്ഠ്്രാത്വില് ണമുല സ്മങ്ങഥം). തിളവനചക്കപേമൂന്നു ദ്ലകേ
11111 വിയ്ക്കുപേരിചു വിയ്ത്കുവേണ്ണം. അട്ട... വ
ദനം ള്മമാഘാസത്തിന്െറ ധ്വനികൊണ്ടു ദാരുണമായ മുലത്തോദുക
ടിയയവനയിം ചത്തും. ......ഷള്ചേം ഖമുരംഗങ്കളാല് (ആനന തേര് കാ
ലാം ചിര കുതി) മു ധധാരുമായ സമ്പ കോല ഫോലത്തോടുക്ൂടിയ
തും മ്്ിരകേ തനം കയ്തപ്പുടട കൊടികാമാടുകൂയിയതും, യ
നികേതനംചന്നത ങ്ങു ഗ്ഗഫത്ങളോേഴ്േ ക്ഛടിയയ്തുമായ, ഇ...
ഖരീം. ഉഗ്രന്മരതോയ മഫസ്േയന്മതേദട ജേ പുരത്തെ. അധ്രേംമു
മിക്. ചശ്മമീകഷ്യ൯ ലക്മ്്യമാകികച്ചെയുന്നലന്നായിം അക്ഷിണാ
ഷോ ചിലി യികത്ത ധോയേു [ഷേ ജ്യോ ഴിയയനായിം വം
പൃതിരൂപീ സംഹാര പണതയിറ്് . കാമി ശില, ജഗധീശവര
നയ ശില്൯ മചഷയില് കയയിയ ൨൧ ധേത്തമുടി വിപ്രം
ജ്വലന ണ്ള്ജിയ സമയേ ജ്യ യായികേഷട വള്സ്ിക്കാവയ
ജൂ. മഫമേര വില്ലയോി, വാഡി ഞാണായിം 3മിദേഖി തേരായിം
സ്യൂയ്യ ദ സ്ത്ന്മാര് യര്ല്ലക്രബ്ച്യായി. ലയ്തപ്വേഖബ്വാം കയിരകള്ള രാ
യി. ശ്രരീനായണന് ലായുവിനെ മൂവചായിടക്കെട്ടിയതും അഗ്നി
രയ അധ്രന്തിലാക്കിയ മമായ ഒരസ്പൂമായിത്തിന്ന് ശിവന് ലല
ത്തക്കസ്സില് കണേലപ്ലട്ടു. അപ്പോം ഗവാ ഒത്തെചേ ക്ഷയ കരമാ
അ വേഷം പുണ ഏറവും മറു ല് പരികരം ബന്ധിച്ച, ഇന്നതു
പി
൭൨ ത്രിപുദേഫനം
കയമ തേരില് കയി കലയിച്ലില് ശരം തൊഴുത്ത് , ബദ്ധാഭപ്പട്ടുള്ള
നടത്തത്താല് കിടന്ന കുലുങ്ങുന്ന ഉധയനകടാഫം മ തിതകാറ ഭ ചന്തിക്കു
നല് ചിതവന്ന ക്കം ഭകാണ്ടു ന്നേക്കര്ബേഃം പ്യാലേപ്പട്ട ത്ജീജ്വാ
ലദമചേകളുല് ടിക്ക കളു. ജവചിപ്പിച്ചുകൊണ്ടും, പെട്ടണടണ്ടയ്മേ
പക്ക തങ്ങളേ കൂടി പുഷ്ണുവൃഷ്ഠമി ചെയ്യു സ്തൂരിക്കുന്ന ദില്യൃജനത്ങളു.
ശെ സ്തൂതികമെ കേട്ടുകൊ്ടും, ജരിപുരന്മാള് ചെയ്യു വലിയ ധിക്കാര
ത്ത ഓത്തു ഷന്ന്ടേം അവരിലുള്ള ടയയയ ജവടിഞ്ഞുയകോട്യും,
ക്രേലോവികാരടത്തെ പ്രകംഭിച്തുയകാണ്ടടും, ചോക മൂന്നും കിഴുകിട യി
ദ്യ്ത്കൂരറേ വമുനംയന്ന അഭഫാസങ്ങളുാല് ഭീഷണമായ മുക്ധം കലന്നരേം
ചതുരഗേസേനകളി ല്നിന്നു കേലേഫോചം പാടപ്റുഴന്നതും കൊഴിക
ടൂ യന്നമും മു്നതഗ്ൃഫങ്ങളോഴുകൂടിയത്തുമായോി മുയില് നില്ംന്ന തരി
പുരന്മംതേടെ പൂരത്തെ ലാക്കാക്കി യക്കെണ്ടുംം, അതിപ്പവൃദ്ധഭായോ തേ
ജസ്ത്റാദുകൂടി! സംഥരരുരൂപനായിള്ട നില കൊട്ടു.
ടിവ്വ. പ്രക്മ്ോഭം വ്വ ക്ഷോേധഷളത്ത. വിശ്വചശ്രം വ്വ ഭഥനം കലയ
കചചശ്രയത്ത മഥുനം ഒചയ്യുന്നതായ (പ്രഷോഷേധിശേഷണം) തഥാ
കോപ തുഗ്മായ ആടോചപന്താല്. ഒന്മജപിവൂഡാന് അസുര
ലരന്മാരെ. യീകഷ്യം ചണ്ടിട്ട , പടഷണ്ഡവഷാന് പനാസ്മിഷന്മാരു
വേഷത്തോടുകൂടിയ (ഭന്മജപരിച്പഡന് എന്നതി വിശേഷ
ണ്യം തികതില പിഭിചെട്ട് .യഭ്ധിച്ഛ്, അല ജടാണാരിം കാൽ
ഒഴവൃുഭി ആകൃഷ്യം വലിച്ച് നിടിചമിഴിം ശോരിക്കണ്ണ . തുത്ഥി!
ഒം കത്ഥിത്കമയി- ജായാ മാനി, െത്രമലാഷ്യടത്തെ കിര്്സേല്
മഠിക്കുന്ന ഷേധാമം കേട്ട പെടുന്ന പുലപ്പെട്ട ജുദ്ധത്തിന്നമുക്കുന്ന
പാഷഞ്ഖര്വഷ ധതികളുായ തരിപുരന്മകേര കിേപ്പാഠം കേര്പ്പം
സിക്ക ഫിയ തായി കാമേ കന്, ധേ ആകഷിച്ചു കൊണ്ടു [
മം. അപ്പാ മനാധിത്തടകിരല കപ്ലില് ങി [1 ചൂറപ്്ൂ്ടു,
വൃത്തം സ്തൃധ്ധാ.
൭൯. കല്ല പ്രളയ കാന്ത ഉദ്ടീചിച്ചു അഗ്നി
മോ? സേശ്യഠം ശോധദാന്താളേം കാശ ത്തിതന്റയും ഭൂമിയുടേ
യും മര്ധ്യതത്തെ മന്ന് ച്െട്ടന്ന്, അതികഠിനം (രി. യി) മല്യ
തകം. ഉ ധജ്വധാന്ധച ല്ലി ന്ന ആ സ്ധറിയാദുശു
ടിപ്പണി ൭൩
ഭിഷതമയിട്ട', ദശ്ധവേഫില്ലിട്, തിചോകീം ചത്ര ലോകത്തെ,
മസ്തീകത്തുംംഭസ്തൂമാ വന് ജഗല്... രിക ലേകേട്തെ ഉമി
ക്ഷശീലമയേ ശദ്ലോയമനേകളുയേ ജവാലകയേകൂടിയയയിട്ടു. കൃഷ
വര്ത്മാ. അഗ്നി. കിമീപേംഭീപിച്ചു. പ്രജയകാലന്തതു കത്തിജവലി
ക്കുന്ന അധേറിയേോടു തുദ്യമായി, മിയയും ആകശത്തിഒല് തയും
കഭ്ധ്ും കത്തി കായകകിച്ച് , കഠിനമായി ശപ്ലിച്ചയന്ന്ം മുപ്പുടത്തില് കം
ടന്ന വ്പിഭി ച്ചു അതിനെ ഭസ്മമക്കി, മുന്ന ചേകേങ്ങളടം ഭസ്തൂശേഖ
വാന് ധേണ്ടിം സമ്ലലോകങ്ങളേയും തിന്നട്ടെ അഗ്നി ജപിച്ച.
യൂത്തു സ്തൃഗ്ധര,
൮9. ക്ലോ ഥം. (രി, വി.) പ്പേത്താല് ഇദഗ്രമകേവ
[ പൂരാണോംതൂയം ത്രിപുര. കാഗ്സിദേവം ത്ഥി, ഹസി
തും വാഴുവാന്. അതിത മം ഏറവും, ഭിക്ഷുംമികെതില്. ജാ
ജവ പൂമാനം ഏവുട ജവചിക്കുന്നസമയത്ത് . കല്ാന്മാംമത്കട
മാ ധേനും ത്തരായം മവ മേവ. ദഭഫിണഫരിമു വാം
ഫിന് (ബാല മിഷ്ണു മുതദ്ധങേ (ദവ: എന്നതിയന്ഠ വി
േഷേണ്യ ക്ഷിപ്ര ഗം. ആധിദവന്തംപ്പഞ്യക്ഷീഭലിക്കുന്നവ
ഭഭയിട്ട്, സപ്പികെയ്യം സൂപ്പ സദേത്മിന്നാക്മി. തുഷ്ടവുദംസ്ലയിച്ചു.
ദിചിചംദദ്യായിലും. ഭിവിച്ച രഃ ധ്യ ചാരികാം വര്ഷുകാംവ
വരീ ക്കുന്നലരാ യി. പുഷപമമിം .പുഷ്ന്ിരയെ, മുപ്പരത്തെത്തമ
നികിഷംകൌത്ടേദഫിച്ച് മുപ്പാരും ഖിഴുങ്ങു വാന്മലണ്ടി ആ മഥഥഗ്നി
ഭിക്കകതുില് ജ്വലിപ്പാന് തുടങ്ങിയപ്പോ ഡ്രം ചിഷ്ണ്കുപ്പടതിക
മായ ദേവന്മാര് പരിഭ്രമിച്ചു പ്രയ്യക്ഷമായി ശിധനെ പ്രസാഃഭിപ്പി
പ്ൂമന് സ്തൂതിച്ച. ഞആകാശചാടികം ല്ലയോഖിപും പുഷ്ടുയൃഷ്ടി ചഷ്ക
സ്മൃതിച്ചു വൃത്തം സ്റ്രശ്ചര,
ഗല്യൂം ദി. ജയജയ ജയിച്ച ജയി ല്ലേ. സുരജനപരി
മൂഡ ഭവതശ്രവ്! ശമ്മര ശിഖ! പര... രം ചഭപപത്മ
ങ്ങള ഒട സമസ്യ മരത്തില് രതതായ നങ്ങ ശൂ പെയ്യന്നലനേ!
സക... കിര ംഡ്യ്്ലാ ദേവാസയയാതമാകന്ന ഭസുയന്മാര
മ 111111) കടിജവര്ന' സ്ര്ഗ്ഷാന്൯,... മ്മം
ടര് ത്രീപുരദഫനം
ണ്ണി പ്പെ ടുര്ജനഡംഘങ്ചം മേ ഭയദംരനായേഖനേ! ഭസിതം..
ടെ ബന്ധുര ഭസ്തു ദി ബുടെ സ്റ്റു കൊണ്ട മനോഷഫഥരനായയ
ന്നേ രേം... രര ലാകള്ങളെ ജനുണസ്ഥിതിശാശ
താളില് ലാരയാഡ്ിയയേലനേ! ഭീഷണ... കന്ധര യത്ര
മായേ യിഷംകൊ്ടു കത്ത കഴ് ത്തോഴുകൂടയയര്ന! ഭീമഭവപ്പേഫകം
ഫോരസംസാരത്തെ ഫനിക്ക്നവനേ: കതരുണമേന്ഥം കത ണയകെ
ടു കനോഫരനാ യവന! ചണം... ലാചനംസ്മൂയന്ദം ചയ
നം അഗ്നിയുമയേ കണ്ണുക കൂടിയവ! ദും. ല്
ണംമൃണ്ഡപ്പകരം (കല്വലേമില) കൊണ്ടു ശേകിഴ്ന്നെ ഉഷണങത്ങ
മോഴ്ചചടിയയനേ! ഗണ്മം......... രണ്മിതംഗണ്വങ്ങയില് പ്രയിചച
ലിവ മു യവാഷയ (വലിയ) മണി കളുടെ ഛി യോടുകൂടിയ കണ്ഠാലിക
ഒതുരകണ് ക്ൃയമായ കണ്ഡയത്ങളുംല് അ പടം രിക്കപ്പുടവനേ! മന്ദ
ംബരംമന്ദസ്തിയകാന്തികകാണ്ട്' ആകാശത്തെ നിമ്മധമദ
ക്കിയലര്നേഃ ദന്തി. ... ... .... ബര അനയുടെ പുതിയ ര്ത്ത കൊണ്ടേ
വസ്സും ധരിച്ചവനേ! സനം... ....ലയംസത്തപ്പുണം ചെയ്യടപ്പടട
മുന്നിമാരിലുള്ള പരമദയയ്കത്ിരിപ്പിഭമായലനേ! കഘ്റ്റ്യാന്തകം കാമാ
അക! പാലയ പാല യം രകഷി്ലാലുട രക്ഷിച്ചാലും. പന്തം... ടം
മേ ചനചപൂവമ്ധന്വ പ്പം കുത്തേ വനേ: കലപ്പപാദപംകല്പവുക്ഷ
മേ ഭക്തിശധോിഷും തിയു ള്ളവരിക. സ്റ. രയഥം
ലൂചിക്കുന്ന അയി കഠിനമായ നേത്രാശിഷോട കൂടിയവനോ? ട്ട
വം യിമഛനം3പ്യമയേ ൈത്യസമുഹജമ്ത നഴിപ്പിക്കുന്നല
നേ യിഫിരു....... രക്ഷണം സ്യ ലകേങ്ങളു ഷ്ടം രഷഷണതത്തെ
ചെയ്യുന?! കരം ന്തം കരത്തില് ക്ഷ അനേമം ച്ച്ചിര
ഭയേ ശ്തൂധംകൊന്ടേ കൃയാന്തഥെ (യമതന) മട്ടിച്ചുവനേ? കൃതന്തേരാ
യേ. മദം കൃയരന്തതയേമയേ (വിഘ്കും വരുത്തപ്പുട) പുര
രിപ പുരസ്ധികളു ടെ (പു സ്മേമോയ ശന്തുക്കട് ടെ സ്റ്രീകള യ്യ മേ
മോദര്ത്താട്ട കൂടിയ വനേ! മോദേരഹിതംയിഷ്ണു പ്പി മകരകതു
ംമായമാനംമകരകേത്ു രാതോഭയിയുമട ഭ്രതിധദയിയുെ)
ബാന്തതധതീപ്രയാഫത്തിന്ു൯ു മേഘമന്നപോലെ ആചഭിക്കുന്നവനേ
(കാമപത്നിയായ രത്മിദഭേയിക്കു കരയു യാനിടയാക്കിയവനേ]. മയ
മനേ... സ്ത്രയമാനം തായ മാനുന്മരോയ (൭ പയകിീയ കിനനരകിര
ടിപ്പണി ൭൫
പുരുഷന്മരേടലെ ഗണങ്ങതുമല് സ്മൂ്കിക്കപ്പഴുന്നലനേ! യമം
രിജതേ സുരാഥിചപാരിദതേദത്തെ (അസുരഥണജത്ത യമമുലത്തിക
ഗിഭധംിപ്പി യവന! പരരിജതേ...ം കാന്തേ മ്പ്ര്തിജയത്ത
തികിന്നുള്ള പാടല വള്സ്റ്ുത്തിയന്വ പരടേല്ലുരം (കരവരുന്നതു) ആയ
കോടീരകന്തോര ത്തോ (ജഭ്ാവാത്തോടു! കൂടിയവ! കുന്ത...
ടി ാശമാനം കാന്തേരയയക്കാന്ടു രമണിയമായ വാമങ്കേദേശ
അജാല് പ്രകാശിക്കുന്നവനേ! കശമനേ. കാരം കാശമനേന്മാ
രുടെ (വ്യാ) ശമന്നത്തി്കല് സഭയ്ലതരമായേ ആകാത്ത
കൂടികവദന! രേ... കക്ഷം ചന്ദ്ര നച്ഛുടേല ശീരുമുകന്തി
കളയ കരാ ത്തോടു കൂടിയയര്നേ! ലികടാ..
ഷമാരംവയികടവും അശയയുമായേ കമ്മമഃകന്ന സമുദ്രത്തിതന്റ ചു
ഉ കീകരേത്തില് (പഠനത്തില് കല ശീ ചമതന് (കക) ആ
യായേ! കമാരപ്പിയ ജനക ംസുബ്രുവ്മ മ്പ പ്രിയപിയലേ! യ
ജനു... രൂപയ ജന കമമേത്തില് കമ്മാനായ ദക്ഷന് ക്ഷ
പണത്തിന്നു വേണ്ടി ആഹ്ലതം (ധ്യ ആയ ഷേരേധിരഭ്രു പ
ത്തോടുകൂടിരവേ പരര്തു.... സാസേംപരശുകൊണ്ടു വിച
സിക്കുന്ന കറോരകരപമേത്താള കൂടിയയവന।) സരം...
ബേനംസരേട (രക്തി) ഏടിഷതും ദീപ്പങ്ങതുയേ മണി സംഘങ്ങളോ
ടുകൂടിയത്തുമായ ഭൂരഗത്തിഒന്ഠ ഘേരധരമുരത്തെ കബചളനം ചെയ്യൂ
നേ! കലന. .........സാവ്ധവസം കബതുനം (തരു പണയുമ്ള
സംദ്ഥേരണംഭകണ്ടു സമസ ഉയനങ്ങളു ടെയും സാാഭ്ധാവസത്തെ
പ്രയത്തെ കളഞ്ഞവരന? സമ്മാ ാരംസാധുവഭയുട
അസാധാര ണമയ്യേം ധാരായ്യേം (്ധരോലാഫി) ആയുരുള്ളു ദശനരു ച്ചി
യെ (8൩ ശ്ലിരയ) ധരിക്കുന്ന അധരയത്താടു കൂടി യവന! ഖര...
ംയിവത്തംധരധരത്മജയുടെ (്രീപംവ്ൃയയിയുടെ) പുണ്യ
പൂരത്തിന് യിയാതം (പരിണാമം. ആയവന രവി...
ചതുര രവിജുളടെ വത്യ മാനമായ (വധി കടന്ന) തേജസ്സ്റിഒന്ഠ പ്രച
സ്വത യൂ ഖന്ധനത്തില് നിപ നവേവഗേോ ചതുര...
സ്ത്രി ംനാചുവേദങ്ങളുംലും ഭചയ്യടപ്പടട സ്കൂ മിയോടടക്ടടിയവനേ) ന
മേസ്തേത ന്ിന്തിരവടിക്കു നരസ്ത്രാരം ഭയിക്കടട്ട, സാരം സ്ത്റഷ്ടും
ജുത്യില് കണ്ണ്ാനുന്ദകരമായ അനുവ്രദസം ശബ്ലലങ്കമരം
സു ത്രിപുരദഹനം
൮൧. ഇത്ഥം വ്വ കാതം കനത്യൂ ഴതിയോഴുകൂടി. ത്രിദശ
ടു തൂഘേനാംം ദേവന്മരേടെ സ്തൃതിയാകുന്ന വിജയ
്ൂഘേരയെ. സല്ലമ... പിക ചചെടന്ത മാത്മതുനചയേ കോ
പാഗിയുമട പരിഭവത്തോടകൂടിയവനദയി. സമന്ത... ...... മാം
സ്ാന്്രമമയ കാരു ്ആൃത്തിരല്്തമ അയിശയ ത്താ കൂടിയവനായി.
പ്രസാദം സന്തോഷം. വച സാം വാക്കമകാണ്ട്. ദേവസടഘാന് മ
വസമുഹങ്ങളളെ. വി:്യജ്യം- അയ ല്യിട്ട്, സ്വസ്ഥത്മോ സവസ്ഥമന
സനയ. മേരയന്വധാ-മഫാര്മരു ധന്മസ്സ്റയേവന് (ശിഖ), എഴ്
ീമു എഴന്നുളി. ഒര കലാസ്മ്ശ ലല ംകൈലാസ്വാട്രിയില്. ദേഖക
1) ഡ്യൂത്ിമകട്ട പെട്ടന്ന ശകോചഗ്നി ശമിച്ചു കരുണ വളന്ല ഭഗ
വന് നല്ല വരക്ഷ പറഞ്ഞു ദേധകടയതു അധ്മച്ചു സ്വസ്ഥമാനഡനമ
ജി രകൈലാസന്തില്്ളെന്നള്ളി. വുത്തം സ്തൂശ്ധര.
൮൨. മെകലാസിത്യൃകായാംം യ കെലസത്തിരന്ലെ അ
മിഷില്. കനക... മന്ദി മ. കനക മേകാണ്ടും രത്ന അറ്ംരകഃ
ടും നിമ്മി കപ്പുട മഫഗ്രേഫത്തില്, ബന്ധരത്രിമനോഫകകന്തി.
കാണിച്ചയല്ലേംമാണികൃർയമായതല്പത്തികി. ആദരാത . ആ രേഖ
ടുകൂടി* കാദ്രികസ്ത്യാം ്രീപധ്വേതിഭയ, ചീല ദധാധം [കി. ധിം.
ലീലയില് തൃഷ്ണുയോടുകൂടി. വനേമലര്ചമുലപയ്മം. പരാനന്ദസി!
ന്ധം പഠമരനന്ദ സമയത്തില്, പ്രരിപുഭഗവാന് ം ശിവന്. ചൂള്സു
സൌഖ്യം (കി, വിം തിക്ത സഴല്യൃത്തോടുകൂടി. ്ജ്യാത്സില്ം
നിഖസ്ധി ചു. കൈലാസത്തിന്റെ മുകളില്, കനകജണിമയിരത്തിതിം
മാണിക്ടതല്പന്തില് ജട്ടീപാധ്ൃതിയെ ലാളിച്ചും പാണ്ടു ഭഗവന്
സുഖമായി വസിച്ചു.
ഞ് ഞ് ങ്ങ ഞ് ഞ്ഞ ഞ്ഞ്” ഞ്ഞ്
റാതുയടലാജ
ം കിമ്മിരയവധം ആട്ടക്കഥ
. മമേയേണം 4. വൃത്തം
. ഖിഷൈദ്യം പള
. ജ്യോല്സ്തിക (വിഷ യല്ല)
, പാച്ചുതീപരിണയം കിളി. പ്പട്ട്
. ഒനുഷ്യലേയ ചന്്രിക ഡു
രയേണോത്ഭവം ഭേ (സ) .
. ലിച്ചീ്നംഭിഷേഷം ഷേമ ചട
ടം
അംഗുലീയകംം ഭാഷച്ചേന്യു
ൽ മ ദയനേപ്രവേശം ഭാഷചചയു ന
ം മണിമേഖല (സപ്പസിക്ധമായേ തമിഴു
ഭാഷാപരിഷ്ടരബേക്കമ്മിററി വക
പു] സ്പകങ്ങാ
ക്ക"
(സവ്യഖ്യോനഭ)
തുത്തരസേവയംവരം ആട്ടക്കഥ [
ഭാഗവും ഇരുപത്തിനാലുവൃത്തം പട
ഷ്ൌരീചയിയം ഭാഷാചന്പു ക
കാലകേന്മവധംത്തുമ്ളല് [7
തോരണയ്യദ്മം പന ഭര്:
(സവ്ധദഖ്യോനേട)
ഗു ന്ഥത്തിരന്ഥ അജ്ജമ)
ം ചിലപ്പുതികരേം _. , ലം ഴ്
ത്രീരമോശ കഥം കിദിപ്പടട്
. സ്ര കെ. എം.)
ന സാഷിത്ചയപ്പ്േണം (ആദ്യ 8 ചരിച്ച)
സമസ കേളേസവാഫ്ിരയപ്ഭിഷത്തിഒന്ല
ദ്വിതീയ സമമേളനുദിപ്പയോര്ിട്ട്
. ആയ്യുദ്രാവിഡ ഭാഷ കള ടെ പരസ്തുരബന്ധട
(ദ്ഥോശ്ശ,ര് എത. എ. രയിവമ്മു
ടയടടടടയയടടയഠാടടെടേട
ം ൮. [യി
ഗധഥഥധഗമകധഥഷയമയമധ യ
ത്തി
|
മയതയയ്യയായയയയയമയഠകയഠ
ഥഠാഥങയട
1592-൭൭
ശ്
119 9
സിക്രട്ടറി, ഭാഷാപരിഷ്പുരണക്കുമ്മിററിം
ചെമ്പൃക്കായ് , തൃഷ്ലിവപേതരരൂര്,
Live Music
Archive
Librivox
Free Audio
Metropolitan Museum
Cleveland
Museum of Art
Internet
Arcade
Console Living Room
Open Library
American
Libraries
TV News
Understanding
9/11